Mijn avontuur naar Ghana!

Het einde van mijn avontuur in Ghana!

Het allerlaatste berichtje op mijn blog! 

Mijn terugreis en vlucht verliep allemaal prima. Ik heb echter niet kunnen slapen, maar dat was niet zo erg. Rond 06:30 in de ochtend kwam ik eindelijk aan in Nederland en stonden mijn ouders, Emiel en Mike mij op te wachten met een hele leuke spandoek: "Welkom thuis Celine". Nog even een kopje thee/koffie en toen zijn we naar Delfzijl vertrokken. Toch gek om nu weer in Nederland te zijn, maar het went ook erg snel. Ik geniet wel van alle luxe die we hier hebben: schone omgeving, hele goede en veilige wegen en auto's, een normale geur buiten, (warme) douche, een gróót en schoon huis, stromend water en een koelkast vol met lekker drinken en eten. Eigenlijk heb je het niet écht nodig, maar is het fijn om te hebben. Aan het einde van de middag kwam Oma en die was ook erg blij om mij weer te zien. We gingen lekker BBQen. Als grote verassing kwam Mandy (het zusje van Mike) en mijn vier vriendinnen (Nina, Kim, Iris en Marith) ook om gezellig mee te eten. Super leuk! Ook heb ik al mijn Afrikaanse kleding laten zien en heb ik de cadeautjes uitgedeeld. 

3 maand lang heb ik jullie mijn dagelijkse verhalen verteld en zoals ik van jullie leuke reacties begreep hebben jullie er van genoten. Fijn om te horen! Ondanks dat ik het soms wel lastig had de eerste weken en erg moest wennen aan de cultuur en de mensen, kijk ik er met een ontzettend goed gevoel op terug en is het een héél leuk avontuur geweest waarbij ik veel heb gezien en heb beleefd. Ook ben ik erg blij met wat ik heb kunnen doen met jullie donaties! Zo konden we de school en het weeshuis weer een stukje beter maken. De kinderen waren er ook erg blij mee. Bedankt dat jullie het avontuur met mij mee lazen en soms reacties plaatsten. Zelf hoop ik zeker nog een keer terug te komen naar het mooie Ghana en nog meer van het land te kunnen zien en weer een bezoekje te brengen aan het bijzondere plaatsje Senya Beraku en de kinderen op de school! 

Liefs Celine   

Week 12: mijn laatste week!

Maandag 22 juli – Dag 78

Week 12, de laatste week van mijn avontuur in Ghana. Ik heb nog niet echt het besef dat ik over een week weer gewoon in Delfzijl in mijn eigen bedje lig. Natuurlijk heb ik zin om weer naar huis te gaan om iedereen weer te zien (ouders, Emiel, Mike, oma) en in mijn eigen fijne vertrouwde omgeving te zijn. Alleen ben ik na 3 maanden hier helemaal gewend en geniet ik van de cultuur, het leven hier, de Ghanese (open en vriendelijke) mensen en natuurlijk de kindjes in mijn klas. Op het begin was het lastig om mijn draai te vinden, maar toen ik eenmaal gewend ben en mijn draai heb gevonden is het ook nu weer veel lastiger om het los te laten. Ik ben bang dat ik het nog best wel ga missen.. Daarom probeer ik zo veel mogelijk bewust te genieten. Deze ochtend weer alleen (zonder de familie) naar school gelopen. In de ochtend de kinderen omgekleed en bijna iedereen was heel vrolijk vandaag. Op het bord het ik het aantal dagen wat ik nog op school ben opgeschreven, zodat de kinderen voorbereid zijn op mijn vertrek. Er waren wel een aantal kinderen ziek of waren veel aan het hoesten. Dit komt waarschijnlijk door het verschil in weer. Gister was het wat kouder en vandaag was er geen wolkje te bekken en was het warm. Wij zijn wel gewend aan grote wisselingen van het weer in een korte periode, maar hier minder. Dus vandaag veel snottebellen en hoestbuien voorbij zien komen. In de ochtend nog een tijdje geoefend met schrijven/kleuren, want woensdag beginnen de examens. In de pauze ben ik gaan kijken in de ICT ruimte. De banken en de tafels zijn zo’n beetje klaar en de achterkant van het kastje moet nog gemaakt worden. Het ziet er allemaal erg mooi en netjes uit. Ze hebben na de pauze alle bankjes en tafels naar een ander lokaal gebracht, want de ICT ruimte wordt geverfd. Paula heeft verder nog de hoofdkleuren gekocht (rood, geel en blauw) met zwart en wit en in de loop van de week beginnen we met het schilderen van tekeningen. Zoals een computer, het toetsenbord, de muis en het symbool van internet. Wanneer alles geschilderd is en de tafels en stoelen in het lokaal staan, ziet het er vast erg mooi uit! Rond 12:00 met Paula naar huis gelopen om te lunchen. Na de lunch weer terug en nog even met Paula en een van de leraressen gepraat: Jenet. Jenet is grappig en een beetje gek, maar wel heel aardig. Ze zegt altijd dat ik de volgende keer met Mike moet komen omdat ze die graag wil ontmoeten en ik tegen Mike moet zeggen dat Jenet mijn beste Ghanese vriendin is haha. Verder de kinderen weer omgekleed en een lekkere warme Bofrot gehad (lijkt op een oliebol en ze maken dit vaak op school). Tijdens het spelen met de kinderen wou ik een foto/video maken, maar als ze zien dat ik mijn mobiel pak om een foto te maken, komen ze direct allemaal naar mij toe want ze willen allemaal op de foto. En het liefst zo dicht mogelijk met hun gezicht tegen de camera aan. Na school met Paula terug gelopen en daarna met Elena en Paula naar Jenet, de kledingmaakster, want ik moet nog één ding laten maken (écht het allerlaatste). Onderweg nog een FanYogo ijsje gekocht. Ook heb ik nog van het overige donatiegeld voor het weeshuis (10 euro/50 cedi) 5 blokken zeep gekocht om jezelf mee te wassen, 10 blokken zeep om de was te doen, een emmer (voor douchen) en luiers voor de het kleine jongetje van 5 maand. Deze week gaan we alle spullen naar het weeshuis brengen. Albert heeft van het donatiegeld nog drie matrassen kunnen kopen, waardoor er nu 3 kinderen op een beter matras liggen en hopelijk beter kunnen slapen. Thuis even snel gedoucht en toen met de vaste taxi chauffeur naar Tom’s Garden (voor de laatste keer). Weer hetzelfde besteld als anders (fried rice met chicken creme sauce) en het was wederom weer heerlijk! Eenmaal thuis op tijd gaan slapen.

Dinsdag 23 juli – Dag 79

Vandaag was een warme dag! Vanochtend op tijd naar school en de kinderen omgekleed (leukste moment van de dag). Er waren wat minder kinderen vandaag, want er waren een aantal ziek thuis. Deze ochtend wou ik op school graag samen met de kinderen een vis inkleuren die ik zondag ochtend heb getekend. De familie heeft dit in Nursery 2, KG1 en KG2 gedaan en het was een succes. De lerares zei dat iedereen moest zitten en regelde een zitplaats voor de kleinsten in de klas. Ik gaf toen iedereen een vis die ze konden inkleuren. Ze hebben de mooie nieuwe kleuren gebruikt die de familie aan de school heeft gegeven. Heel leuk om te zien hoe goed ze hun best doen om de vis in te kleuren en dat ze hier plezier in hebben. Wanneer ze de vis hadden ingekleurd konden ze naar mij komen en knipte ik de vis uit met een rafelschaar. Vervolgens hing ik alle vissen op in de klas aan het touw. Nu is de klas iets gezelliger met alle ingekleurde vissen! Toen alles was opgehangen was het ook bijna tijd voor de pauze en ben ik naar huis gegaan, want ik moest vandaag nog echt even wassen (voor de laatste keer). Tegen 11:30 ben ik begonnen met wassen en een uurtje later was de lunch klaar: fufu met soort pindasoep. Heel lekker en ook weer op z’n Ghanees gegeten: met handen. Daarna de was afgemaakt en ging ik tegen 14:00 weer naar school. Toen ik aankwam bij Nursery 1 waren ze met zand aan het spelen en gooien naar elkaar, en ik liep daar doorheen en kreeg vervolgens de volle lading zand over mij heen en in mijn gezicht. Niet zo fijn maar achteraf ook wel weer grappig. De kinderen samen met Paula omgekleed en daarna zijn Paula en ik begonnen met het schetsen van tekeningen (ICT tools). Het ICT lokaal is door jullie donatiegeld nu erg mooi geworden door de nieuwe mooie tafels (9) en banken (10). En de muur heeft een crème/licht gele kleur gekregen. Om het helemaal af te maken heeft Paula verf gekocht en gaan we morgen beginnen met het tekenen en schilderen van ICT tools. In de middag hebben we met een potlood op de muur de tekeningen gemaakt. Ik ben nogal precies en het duurt daardoor langer voordat ik het af heb, maar ik moet zeggen dat de twee tekeningen die ik heb gemaakt echt goed gelukt zijn. In totaal tekenen we; het toetsenbord, de monitor, de muis, het Chrome icoon, de start button, de aan/uit knop, het prullenbak icoon en het bluetooth icoon. Ik heb de muis en het bluetooth icoon gemaakt. Verder gaat een meisje van form 1 het Jehovah Shammah School Complex logo tekenen. Hopelijk lukt het om vrijdag alles af te krijgen zodat ik daar foto’s van kan maken. Rond 17:30 waren we thuis en hebben we Indomie gegeten. In de avond nog een kaartspel gespeeld met Elena en lekker warme chocolade melk gedronken (gewoon poeder met water). Ik heb mijn backpack ook weer gepakt (lag in een andere) en begin langzamerhand denk ik met inpakken. Alles wat ik thuis ga gebruiken en nodig heb neem ik mee, maar de spullen en kleren wat ik niet meer ga gebruiken/aan ga doen laat ik hier. Of Grace kan het gebruiken of ze weet wel wie het goed kan gebruiken.

Woensdag 24 juli – Dag 80

Vanochtend zouden Paula en ik direct beginnen met het verder tekenen van de ICT tools in het ICT lokaal. Paula was om 08:00 nog niet op school, dus ben ik eerst naar Nursery 1 gegaan om helpen om te kleden. Toen ik naar de klas liep zag ik Edmond, een van mijn vriendjes in Nursery 1 die al een paar dagen niet op school was vanwege ziekte. Ik wist niet zo goed hoe het met het ging. Gelukkig was hij weer helemaal gezond op school en kwam ook met een grote glimlach naar mij toe lopen. Mijn ochtend begon daardoor dus al erg goed. Even later kwam Paula eraan en zijn we begonnen met het verder tekenen van het toetsenbord. Paula ging na een dik uur weg en ik ben verder gegaan met het tekenen van de toetsen. Nog best moeilijk! Tegen lunchtijd ben ik naar huis gegaan om te lunchen. Na de lunch zijn we direct weer naar school gegaan om verder te gaan tekenen en te beginnen met verven. Alleen hadden we nog geen kwasten; we hebben aan pastor en aan Sammy gevraagd of ze op school nog wat hebben maar dat was helaas niet zo. We zijn daarom met de schoolbus Senya doorgereden op zoek naar kwasten. We konden makkelijk grote dikke kwasten vinden, maar dunne was nogal moeilijk. Ongeveer bij de 5e shop lukte het om dunne kwasten te vinden. Eenmaal terug op school eerst alle toetsen afgemaakt en toen zijn we begonnen met het verven; met een paar kinderen van school die enthousiast waren om mee te helpen. Ik ben begonnen met het blauw verven van het bluetooth icoon. Op den duur moest ik weg, omdat Elena en ik naar het weeshuis zouden gaan. Toen ik thuis kwam heeft Grace een taxi gebeld en zijn we (ook met de zwager van Grace) naar het weeshuis gegaan met in de achterbak 3 matrassen, de 6 rugtassen, 18 eetkommen, 24 lepels, een emmer (voor water/douchen), 5 blokken douche zeep, 10 blokken was zeep, luiers en een zaklamp. Aangekomen in het weeshuis werden we weer zo enthousiast ontvangen en de kinderen waren zo vrolijk. Ze droegen direct de matrassen en de spullen uit de auto. Zo te zien waren ze erg blij met de spullen en bekeken grondig wat ze allemaal van jullie donatie geld hebben gekregen. Nog even met ze gespeeld en een groepsfoto en na een tijdje zijn we weer naar huis gegaan (met een voldaan gevoel). Thuis omelet met brood gehad en ben ik na het douchen gaan kijken wat ik alvast kon inpakken en heb ik wat overzicht gecreëerd wat ik allemaal mee naar huis neem en wat ik hier laat. Ik laat bijvoorbeeld veel spullen uit mijn EHBO tasje hier. Pleister, thermometer etc. geef ik aan Grace. Wat snelverband, hechtingstrips, Betadine zalf etc. aan school (aangezien daar vaak een leerling is die ergen weer een wond heeft). De schone naalden, infuusnaald etc. geef ik aan Elena voor in het Health Center, want ik denk dat ze dat daar wel goed kunnen gebruiken. Nog een lekkere KitKat gegeten die ik in de vriezer bewaar (in Westhill gekocht) en nu is het weer tijd om te gaal slapen.

Donderdag 25 juli – Dag 81

Deze ochtend weer naar school en voor de een na laatste keer de kinderen in de ochtend omgekleed. Ik probeer zo veel mogelijk van hun schattige koppies en energie te genieten. Verder heb ik aan Madame Esther de EHBO spullen gegeven en daar waren ze blij mee. Kunnen ze vast wel goed gebruiken! Daarna met Paula weer verder gegaan met schilderen. Toen ik in het lokaal kwam, was Paula met Sammy aan het praten en vertelde Sammy dat het toetsenbord (wat we getekend hebben) eigenlijk naar de andere kant van het lokaal op de andere muur moet. Weer typisch Ghana dit! Na uren werk om het toetsenbord zo netjes en goed mogelijk te tekenen, moet alles naar de andere kant/muur. Even slikken, vergeten en weer verder met schilderen. Het toetsenbord komt later wel weer… Ik kwam er wel achter dat verven totaal niet mijn ding is, want ik ben er snel klaar mee en maak er een grote bende van met al dat verf. Rond de middag de kwasten en de kommen schoongemaakt en zijn we naar huis gelopen voor de lunch: boiled yam met een stew. Ik ben nu wel een beetje klaar met dat boiled yam, maar dat komt misschien ook omdat ik bijna weer ‘normaal’ voedsel kan eten, wat ik lekker vind. Alhoewel er ook veel gerechten zijn wat ik hier gewoon heel lekker vind. De rest van de middag zijn we naar het strand gegaan. Terwijl we op het strand lagen, kwam er nog een groep schoolkinderen naar ons toe (terwijl er anders bijna geen mensen zijn op dat strand). Ze bleven maar rondom ons staan en stonden naar ons te kijken of we dieren waren in de dierentuin. Op dat moment had ik daar écht even geen zin in en aangezien ze maar niet weg gingen ben ik 10 meter verder op gaan liggen. Niet zo aardig, maar ze hadden daardoor wel door dat wij geen zin in hun aanwezigheid hadden. Gelukkig gingen ze daarna snel weer weg en hebben we nog even van de zee, strand en de zon genoten. Thuis gedoucht en gegeten. In de avond gezellig op de bank met Nana en Kennedy (buurjongetje) tussen Elena en mij in en later nog kaartspellen gedaan met Elena en warme chocolade melk (poeder met heet water) gedronken. Morgen is dan toch écht mijn laatste dag en moet ik afscheid nemen op school, zie er wel een beetje tegenop..

Vrijdag 26 juli – Dag 82 

En dan is het zo ver… Mijn laatste dag. Stond toch met een beetje een raar gevoel op. Aan de ene kant ben ik blij om naar huis te gaan, maar aan de andere kant voelt het naar om Ghana te verlaten en afscheid te nemen van iedereen. Het is vrijdag dus ik heb mijn “vrijdag jurk” aan gedaan met de mooi kleurrijke stof, typerend voor Afrika. Ik was vroeg op school, zodat ik genoeg tijd had. Niet iedereen was er nog en een aantal zijn vandaag ook niet gekomen (helaas). Ik ben begonnen met het omkleden en Edmond kwam zoals gewoonlijk weer direct met zijn rugtasje naar mij toe. Op dit moment vond ik het toch wel even lastig, omdat ik wist dat dit de laatste keer was dat ik de kinderen ’s ochtends ging omkleden dus ik genoot extra van hun brede glimlach en de ondeugd in hun gezichtjes. Toen iedereen was omgekleed eerst even niet zo veel gedaan en toen Madame Esther klaar was met het verzamelen van het geld van de kinderen voor het eten, heb ik aan haar gevraagd of ze de kinderen in hun eigen taal wil vertellen dat het mijn laatste dag is en ik niet weer terug kom volgende week. Ik denk dat het beter is dat de kinderen dit weten en op voorbereid zijn; ik hoop dat ze er geen last van hebben dat vrijwilligers komen, een band met ze creëren en dan weer weg gaan. De kleintjes zullen het nog niet begrijpen, maar de grotere (zoals mijn oefengroepje) begrepen het volgens mij wel, want ze keken mij met lichte verbazing aan. Ook weer zo’n moment dat ik dacht; kon ik maar bij ze blijven. Daarna kwam Paula en hebben we de rest van de ochtend de schilderingen afgemaakt (de muis, het prullenbak icoon, de monitor, de start button, het bluetooth icoon, het Chrome icoon en het save icoon. Na het verven hebben we alles opgeruimd, alleen het probleem was dat het verf erg moeilijk is om weg te wassen en ik had het verf overal zitten. We hadden een flesje met soort kerosine(?) en met dit spul ging het er wel redelijk goed vanaf. Samen naar huis gelopen om te lunchen en heb ik afscheid genomen van Elena, want zij gaat dit weekend naar Cape Coast. Paula en ik zijn nog naar de kledingmaakster gegaan om te kijken of mijn kleding klaar was, maar ze kwam die avond langs om de kleding te brengen. Vervolgens zijn we door gegaan naar school. De school zou eerder uit gaan, dus ik had nog maar een klein uurtje. Ik heb de laatste kinderen omgekleed en heb nog wat ballonnen opgeblazen, wat ze natuurlijk helemaal leuk vonden. Ze waren druk aan het spelen en genieten van de ballonnen en op dat moment heb ik voor mezelf afscheid genomen, zo veel mogelijk even knuffel of even de aandacht van gezocht. En toen was het tijd voor de kinderen om hun rugtasje te pakken en naar buiten te gaan. Druk zwaaiend “Bye bye Madam Cee”. Alleen gingen de kinderen nog niet naar huis. Pastor (directeur) haalde alle kinderen bij elkaar en hebben voor mij gezongen (wel 10 keer hetzelfde liedje om mij te bedanken “Thank you Celine”) en hebben voor mij gebeden. Ze bedankten mij extra voor de donatie waarvan de mooie grote tafels, banken en een kastje van is gemaakt. Eigenlijk hebben de hiermee jullie bedankt! Ondertussen stond Paakwesi (zoon van Sammy) de hele tijd bij mij en tegen mij aan. Op dat moment ook echt even van hem genoten. Toen moest ik naar voren komen om een speech te geven. Ik houd daar totaal niet van en heb het ook kort gehouden. Ik heb ze verteld dat ze mijn ervaring in Ghana met hun “happiness and kindness” nog beter hebben gemaakt. Vooral de kinderen Nursery 1, ze konden soms erg vervelend zijn maar ze creëerden elke dag weer een grote glimlach op mijn gezicht. Daarna kwamen alle kinderen naar mij toe, dat was wel een beetje érg veel in een keer. Er stonden nog twee kinderen van Nursery 1 bij mij die ik nog een knuffel heb gegeven. Daarna de kinderen weg zien lopen naar huis en moesten we als leraren bij elkaar komen. Ook hier bedankte Pastor mij een aantal keer en moest ik nog een speech voor de leraren geven. Ik kreeg een certificaat een grote lijst met tekst waarin stond wat ik had gedaan. Vervolgens was het tijd om afscheid te nemen van Madame Esther en Madame Bernice, dat was ook wel lastig want ik ben toch heel veel bij ze geweest in school. Sammy vertelde mij daarna dat alle kinderen van de Junior Department (Form 1 en Form 2) aan het wachten waren in het ICT lokaal. Daar stonden alle tafels en banken netjes in het lokaal (waar we ook hebben geverfd). Heel mooi om te zien en heb echt het gevoel dat ze erg veel aan deze tafels en banken hebben. Alle kinderen zijn op de banken gaan zitten en hebben we een foto gemaakt (staat bij foto’s). Daarna zijn Paula en ik naar huis gegaan, ons omgekleed en naar het grote veld gegaan want daar speelden de leraren van onze school een voetbalwedstrijd tegen leraren van een andere school. Dit was nog wel even gezellig en om 18:30 zijn we naar huis gegaan om te eten. Na het eten gedoucht en toen naar de bar met D4, Gerald en Sammy. Daar Uno gespeeld en wat gedronken. Er was deze keer geen hard muziek, omdat in heel Senya er geen harde muziek gedraaid mag worden in de laatste 4 weken voor het grote festival (1 week lang!) in Senya. Maar het was een fijne afsluiter van de dag en mijn avontuur in Ghana.


Zaterdag 27 juli – Dag 83

Op het moment dat ik dit schrijf zit ik op het vliegveld in Accra te wachten totdat ik het vliegtuig in kan. Het is nu 20:00 lokale tijd (in NL 22:00) en over 2 uur vertrekt mijn vlucht. Deze ochtend ik weer vroeg op en ben ik begonnen met inpakken. Ik laat een aantal spullen en kleding in Ghana wat ik thuis toch niet meer ga dragen/gebruiken en ze kunnen het hier vast wel gebruiken. Zoals een jurk, hemden, shirts, haarbanden, handdoeken, zeep, vochtige doekjes, pleisters etc. Ondertussen kreeg ik lekker pannenkoeken als ontbijt. Na het inpakken ben ik gaan douchen (laatste keer bucket bath) en kwam Paula thuis. We zijn nog even naar het winkeltje op de hoek gegaan om Cowbell Coffee te kopen, want ik wil paar zakjes meenemen voor thuis. Dit dronk ik namelijk elke ochtend bij het ontbijt. Rond 12:00 kreeg ik mijn laatste lunch van Grace en heb ik mijn laatste spullen gepakt. Tegen 13:00 kwamen Dennis en William met het busje om mij op te halen. Dus was het tijd om afscheid te nemen van Paula, Grace, Grace haar man (Kwame), Gloria en Nana. Nana nog even geknuffeld en toen in de auto gestapt en naar ze gezwaaid. Hopelijk zie ik ze nog een keer terug, wanneer ik Ghana weer bezoek. Ik kreeg van Dennis en William nog een stuk mais, wat erg lekker was. Tijdens de rit uit het raam gekeken om het laatste stukje Ghana te zien. De rit ging best snel en ik was al rond 15:15 op het vliegveld. Dat betekent dat ik dik 6 uur moet wachten. Ik heb een koffie gekocht en ben mijn boek gaan lezen op mijn mobiel. Om 18:00 kon ik mijn bagage afgeven en ben ik door de paspoort controle en douane gegaan. Alles verliep soepel. Daarna nog een sandwich gegeten en nu zit ik te wachten tot in mijn vliegtuig in kan. Dit is dus een van mijn laatste post op mijn blog. Wanneer ik thuis ben zal ik nog een berichtje op mijn blog zetten als afsluiter. Op dit moment kijk ik met een ontzettend goed gevoel terug op mijn avontuur in Ghana.

Liefs Celine 

Week(end) 11


Bedankt voor de leuke reacties; ik lees het elke keer weer met plezier!

Maandag 15 juli – Dag 71

Vanochtend ben ik even naar school gegaan, omdat ik in Nursery 1 graag wou helpen met omkleden. Verder had ik nog wat vragen voor Jenet over de examens van klas 1 en wou ik Madam Esther en Madam Bernice de examens van Nursery 1 laten zien op mijn laptop of ik het goed had gedaan. Toen ik in Nursery 1 mijn laptop uit mijn tas haalde kwamen direct een aantal kleintjes geïnteresseerd kijken wat het was haha. Madam Esther was erg tevreden en vond het mooi hoe ik het gemaakt had! Nog even met Sammy gepraat over het project van het donatie geld. De timmerman is inmiddels ook al bezig om het kastje te maken, dus ik ben erg benieuwd. Daarna ben ik weer naar huis gegaan om vervolgens de rest van de dag examens te typen. Aan het einde van de middag vroeg de Zweedse vrijwilligster in het weeshuis of we langskwamen want ze vierden vandaag de verjaardag van twee meisjes. Daar zijn we weer met de vaste taxi chauffeur van Grace naar toe gegaan. Hij had trouwens de zijkanten voor in de auto zwart gespoten dus mochten we niet aan de zijkant komen haha. In het weeshuis werden we weer enthousiast ontvangen. De zwager van Grace, die hier tegenover woont, was er ook en deed een toespraakje. De kinderen kregen (na het doen van een dansje) een cola of een sprite met crackers. Ik heb nog even met Albert (zoon van Grace en eigenaar van het weeshuis) gepraat over de donaties. Tot nu toe heb ik schooltassen gekocht, eetkommen en lepels. Verder hebben ze vooral nieuwe matrassen nodig. De huidige matrassen zijn helemaal verrot en kapot en er zit ongedierte in (bed wantsen). Alleen zijn matrassen niet goedkoop en kan ik er ongeveer 2 of 3 kopen. Ze hebben in totaal 20 nodig, maar met 2 of 3 zijn ze al erg blij. Dan kunnen er eerst weer 2 of 3 kindjes op een beter matras slapen! Tegen 19:00 zijn we weer terug gegaan en hebben avond gegeten. Later op de avond moest ik naar de toilet en in een keer zag ik een mega kakkerlak op de prullenbak naast de deur. Ik wou eerst snel de deur open doen, maar de kakkerlak had veel energie en kroop zo over de deur (en ze kunnen snel bewegen). Ik zat dus echt even opgesloten aangezien de kakkerlak op de deur zat. Toen het iets meer aan de zijkant van de deur was, ben ik MEGA snel de deur uitgerend. Echt even heel eng. Grace moest lachen toen ik het vertelde en zei “Celine you are in Africa!”.

Dinsdag 16 juli – Dag 72

Vandaag was toch een beetje een bijzondere dag. We zouden vandaag naar een soort familie gelegenheid gaan van Grace. Eerst begreep ik niet precies wat het was. Grace zei dat we om 09:00 klaar moesten zijn. Dat bleek later 10:00. Iedereen was dus om 10:00 helemaal aangekleed in onze nieuwe (Afrikaanse) kleren, wat we hier allemaal hebben laten maken. Echter rond deze tijd kwam ook de nieuwe vrijwilligster Elena aan met Tina, Dennis en William. Eerst even kennisgemaakt en ze komt uit België. Vrij snel daarna met z’n allen in het busje van Tina waarbij ze ons hebben afgezet in Senya. We moesten daar vervolgens wachten tot Grace zou komen, want die had eerst een meeting in het ziekenhuis. Ondertussen hebben nog wat foto’s gemaakt met elkaar. Het wachten duurde wel erg lang dus hebben we besloten een drankje te doen in de bar. Inmiddels was het al 11:30 en bijna tijd voor lunch; eigenlijk snapten we er helemaal niks van wat nou precies de bedoeling was. Op eens reed Grace in een taxi voorbij en riep dat we eerst konden gaan lunchen en dan konden vertrekken. Dus helemaal voor niks ’s ochtends ons helemaal omgekleed en gewacht. De hele ochtend hebben we niks gedaan, maar voor mijn gevoel had ik al een hele drukke ochtend op zitten. Wachten is vermoeiend!! Na het eten zijn we maar weer met Gloria naar de familie gelegenheid gelopen. Daar zagen we allemaal mannen in kleden in een rij achter elkaar lopen met allemaal oudere dansende wit geklede vrouwen er om heen. We zijn vervolgens gaan zitten (tussen al die mannen). Helaas konden we niet verstaan wat ze allemaal zeiden, waardoor het nog onduidelijk was waar het precies over ging. Later heeft Sammy er wat over verteld en thuis heeft Grace er ook meer over verteld. Hey, mein name ist Paula und ich schreibe nun den block von Celine weiter. Paula had veel energie en schreef deze zin hiervoor haha. Maar Sammy vertelde dat er drie families zijn in Senya die soort van bepalen wie de chief is (soort burgemeester). De families mogen om de beurt een chief uit hun familie kiezen. De chief blijft zijn rol vervullen tot zijn dood. De huidige chief is 22 jaar geleden vanwege problemen met de overheid naar Canada gegaan en heeft iemand anders zijn taken laten uitvoeren. Nu is hij weer terug en wil hij weer chief worden. De andere families zijn hier begrijpelijk niet mee eens. Deze twee protesterende families hebben zich vandaag weer verenigd. Zo staan ze sterker tegenover de andere familie. Alle ‘stamhoofden’ van de regio’s in Senya kwamen dus bijeen vandaag. Toen we thuiskwamen hebben we niet veel bijzonders meer gedaan.

Woensdag 17 juli – Dag 73

Vandaag naar school geweest en daar in het begin van de ochtend geholpen en daarna ben ik begonnen met typen van het laatste examen. Voor de rest was het op school niet zo´n bijzondere dag. Na school ben ik met Paula, deel van de familie, Elena en Sammy een stukje gaan lopen om de doelen te bekijken die de familie heeft gedoneerd aan de school. Het zag er erg goed uit! Het was verder niet Paula haar beste dag want haar mobiel is vanochtend tijdens het wassen in de bak vol water gevallen.

Donderdag 18 juli – Dag 74

Vanochtend ben ik mijn was gaan doen, ik had niet zo veel als anders dus dat was wel fijn. Lene (van de familie) bleef ook thuis en kwam gezellig bij mij zitten. Rond 10:00 stond de rest van de familie, Sammy en alle jongens van form 2 bij ons thuis om ons op te halen. We gaan namelijk de goals/doelen halen die de familie heeft gedoneerd aan de school. Ze hebben de goals laten maken en Sammy heeft netten voor ze gehaald in Accra. Een goal mét netten is hier best bijzonder. Dus toen met iedereen onderweg om de doelen op te halen. En wat waren de jongens blij toen ze de doelen zagen! Zo leuk om te zien. Vervolgens hebben ze de doelen de hele weg naar school gedragen. Hier vinden ze dat écht leuk om te doen. Ze hadden het tempo nogal hoog en gingen soms zelfs rennen(!). Wij konden ze amper bij houden en moesten zelfs een stuk rennen (in de hitte haha). Eenmaal op school kwamen alle kinderen uit de klassen naar ons toe rennen en waren zichtbaar zó blij met de doelen. Een aantal kindjes van Nursery 1 kwamen naar mij toegerent “Madame Cee”. Toch wel heel jammer dat ik ze over een weekje moet verlaten ?. De kinderen begonnen toen de netten in de doelen zaten, direct te voetballen. Ze hebben voor morgen (laatste dag voor de familie) een voetbaltoernooi georganiseerd en we gaan de kinderen schminken en glittertattoos bij ze zetten. Rond 11:30 ben ik met Lene en Lisse naar huis gelopen om mijn was af te maken en te lunchen (mmm lekker plantain!). Na het eten gedoucht en toen ben ik weer naar school gegaan; de kindjes weer omgekleed en even met ze gespeeld. Verder moest ik nog iets regelen voor de examens die ik heb getypt. Na school ben ik nog met de familie naar de bar gegaan om wat te drinken en Uno te spelen, erg gezellig! Na het avondeten nog een tijdje met Lene, Lisse, Nana en de nieuwe vrijwilligster Elena in Elena haar kamer gezeten met een lampje, want de elektriciteit was uitgegaan. Nana had weer heerlijk veel energie en vertelde ons een heel verhaal in zijn eigen taal. En dan moet je zijn gezichtsuitdrukkingen zien, ontzettend grappig!! Hij kan zo in het theater gaan. We lagen op den duur met z’n vieren in een deuk om Nana. Ondertussen ging de elektriciteit ook weer aan. Vandaag was dus een gevulde en leuke dag.

Vrijdag 19 juli – Dag 75

Vandaag was de laatste schooldag voor de familie, dus een dag met vooral veel plezier! In de ochtend mijn boxje al verbonden met Rik zijn box waardoor we extra harde muziek hadden. Bij Grace zetten we al wat liedjes op en Grace, haar man en haar zus waren allemaal aan het dansen. Heel grappig om te zien. De sfeer zat er dus al vroeg in. Voordat we op school kwamen deden we de muziek weer aan en paar jongens op het voetbalveld begonnen al te dansen. We zijn eerst begonnen met het zetten van kleurtattoos op het gezicht en de Ghanese vlag op hun arm/gezicht. In KG2, toen in KG1, Nursery 2 en Nursery 1. Ondertussen leuke Ghanese muziek aan en de kinderen vonden het geweldig. Daarna begon de voetbalwedstrijden. Sammy had een voetbalwedstrijd georganiseerd met de nieuwe doelen. Eerst hebben de kinderen van verschillende klassen wedstrijden gespeeld en even later ook de leraren. Ik ben op den duur naar huis gegaan voor lunch en zou na de lunch naar Cape Coast gaan. Echter was Paula rond 3 à 4 uur terug van Accra (waar ze haar mobiel heeft laten maken), dus hebben Elena en ik besloten om toch nog even naar school te gaan. Daar konden we nog paar wedstrijdjes zien en heeft de school en de leraren afscheid genomen van de familie. Eenmaal thuis hebben wij ook afscheid genomen van de familie en zijn we vertrokken naar Cape Coast. Wel wat later dan anders (17:00), dus moesten een stukje in het donker reizen. Rond 19:30 kwamen we aan in Oasis Beach Resort, hebben eerst weer een lekkere douche genomen en toen heerlijk gegeten!

Zaterdag 20 juli – Dag 76

Vannacht redelijk geslapen in Cape Coast en in de ochtend een douche genomen. Het weer zag er helaas (wéér) niet goed uit. Eerst maar lekker ontbijten met een cheese en salami baguette en een mango orange juice. Heerlijk! Het begon tijdens het ontbijt wel te regenen, maar hebben besloten eerst maar het stadje in te gaan om naar de stoffenwinkel te gaan en de supermarkt. In de stoffenwinkel heb ik nog (voor de laatste keer!) twee stoffen gekocht. Een daarvan met een Afrikaanse print voor op de tuintafel! Denk dat het er dan buiten erg kleurrijk uitziet. Een andere stof om waarschijnlijk nog één laatste jurk van te maken. Toen we weer terug waren in het resort zag het er nog steeds donker en grijs uit. Ons plan was om naar het zwembad te gaan, maar dat heeft geen zin als het slecht weer is. Dus hebben we toch besloten om weer naar huis te gaan. Gelukkig kregen we ons geld terug voor de 2 nacht en zijn we weer met het busje (met airconditioning) naar huis gegaan. De AC stond goed te blazen, dus ik had het op den duur nogal koud. Rond 14:00 kwamen we weer aan bij Grace en kregen we omelet met brood als lunch. In de middag nog even Senya in geweest en daarna lekker eventjes niks gedaan. Hopelijk is het weer morgen beter, want dan gaan we naar een zwembad in Winneba (halfuurtje van Senya).

Zondag 21 juli – Dag 77

Vannacht gelukkig weer goed geslapen! En lekker warme French Toast gehad als ontbijt met Paula en Elena. Na het ontbijt hebben we nog 50 vissen getekend op wit papier. Dat neem ik morgen mee naar school, naar Nursery 1, dan kunnen de kinderen dit inkleuren en dan wil ik het graag ophangen in de klas. Het weer zag er eerst niet zo goed uit, maar later wel weer. Rond 11:30 zijn we met de taxi vertrokken naar het zwembad in Winneba. De weg was soms vol met gaten en heuvels in de weg. Ook de vriend van Paula was mee; Gerald (spreekt het uit als Jared, daarom schrijf ik altijd maar gewoon Jared). Het was ongeveer een uurtje rijden en onderweg begon het nog te regenen. Gelukkig was het weer wel redelijk toen we bij het zwembad waren. We waren de enige, maar het was heerlijk om even te zwemmen. Ook hebben we daar een lunch gehad (frietjes met kip). Na het zwemmen zijn we aan het einde van de middag weer naar huis gegaan. Avond gegeten en nog even buiten gezeten. Verder nog gezellig twee kaartspellen gedaan met Elena. Morgen begin ik aan mijn laatste week in Ghana.

Liefs Celine

Weekend 10

Zaterdag 13 juli – Dag 69

In de ochtend heb ik lekker warme French Toast gehad en rond 08:30 ben ik naar een afgesproken plek gelopen in Senya waar ik Paula zou ontmoeten. We zijn vandaag namelijk naar Kasoa gegaan (de drukke intense markt). We kwamen ongeveer tegelijk aan, alleen moesten nog een hele poos op Jenet en Baba wachten (was wel te verwachten). Daarna kwam ik erachter dat ik te weinig geld mee had, dus moesten we eerst weer langs huis. We hadden wel het geluk dat er een Tro Tro langs reed waar we direct in konden naar Kasoa. Gelukkig kennen Baba en Jenet de markt van Kasoa goed, dus we liepen elke keer maar achter hun aan. Ik merk wel dat ik iets meer gewend ben aan de markt in vergelijking met de eerste keer dat ik op de markt liep.

Eventjes over de donaties… in totaal heb ik €1015 (!!!) opgehaald. Echt ontzettend veel! Ik heb €700 aan de school gedoneerd voor een project. Het is hard nodig dat de ICT ruimte wordt opgeknapt op school. De ruimte wordt nu niet gebruikt en er staat eigenlijk niks in. Ze gaan de ruimte verbeteren (met cement) en maken de ramen dichter waardoor er geen stof naar binnen kan waaien (zand en van de bomen). Dit is nodig, anders gaan de computers snel stuk. Verder gaan ze grote tafels maken van een soort hout wat erg goed is en niet snel kapot gaat. Daarbij gaan ze nog wat stoelen kopen. De school heeft nu alleen schoolbankjes voor de kinderen maar in de ICT ruimte staat zo meteen hele mooie stevige tafels met stoelen waar de kinderen ICT les kunnen krijgen. Afgelopen week zijn er ook twee computers gedoneerd door een bedrijf, waardoor de kinderen nu hopelijk fatsoenlijk vanaf het volgende termijn ICT les krijgen. Het is tegenwoordig namelijk erg belangrijk dat de kinderen leren hoe ze om moeten gaan met computers. Bij ons leren de kinderen al erg jong hoe dit werkt, maar hier weten ze in de laatste klas van de basisschool totaal niet hoe ze met een computer om moeten gaan en wat ze ermee kunnen. Terwijl dit wel belangrijk is voor hun verdere studie en baan. Ze zijn er op dit moment druk mee bezig, dus ik zal jullie snel foto’s laten zien. Ook zijn ze met dit geld bezig om de bankjes van de kinderen die kapot zijn, weer te maken. Een andere vrijwilligster heeft een jaar geleden 40 nieuwe bankjes geschonken, want de kinderen zitten vaak met 4 op een bankje waar eigenlijk 2 op kunnen zitten. Door het geld van de donaties kunnen dus nu de bankjes die kapot zijn weer gemaakt worden, waardoor er weer een paar kinderen comfortabeler zitten! Verder heb ik €195 voor het weeshuis bewaard. Ik wil hier graag zo veel mogelijk van kopen wat zij echt nodig hebben (en dat is best veel denk ik want ze hebben op dit moment erg weinig). Op dit moment zijn ze ook druk bezig het bouwen van een nieuw weeshuis, omdat ze dus in 2 week uit het andere huis moeten. Ook met de bouw hiervan zijn ze weer afhankelijk van donaties. Gelukkig hebben ze erg veel aan de Zweedse vrijwilligster, want die zamelt ook erg veel geld in. Vanochtend in Kasoa heb ik al een deel van de €195 besteed voor het weeshuis: ik heb 6 schooltassen gekocht voor de kinderen die geen schooltas hebben (€35) en daarnaast heb ik 18 eetkommen gekocht (€7), waar ze uit kunnen eten, en 24 lepels (€7). In Senya ga ik de rest van het geld besteden aan andere spullen wat ze nodig hebben. Dan is er nog €120 over, wat ik gekregen heb aan extra donaties. Hiervan laat ik een kastje maken voor in Nursery 1, zodat daar mooi alle boeken in kunnen en er meer overzicht is en Madam Esther niet de hele tijd hoeft te zoeken in de dozen. Als er dan geld over is, wordt dat besteed aan meer stoelen voor in de ICT ruimte. Fijn dat ik met jullie donaties hier een beetje kan helpen, zowel op school als in het weeshuis!

Rond de middag zijn we weer vanuit Kasoa met de Tro Tro terug gegaan naar Senya. Ik zat naast een hele dikke vrouw, dus ik zat weer iets minder comfortabel. De rest van de middag examens getypt en verder niet echt wat bijzonders.

Zondag 14 juli – Dag 70

Vanochtend ietsjes langer uitgeslapen (07:30), daarna ontbeten en toen ben ik weer begonnen met het typen van de examens, want er is nog genoeg te doen. Ik ben in de huiskamer gaan zitten en af en toe kwam Nana even kijken wat ik aan het doen was. De tijd vloog voorbij en rond 11:00 kwam Paula eraan en zijn we vertrokken naar Westhills. Eerst met de taxi naar Akoti en we zaten bij twee oudere mannen in de taxi waarvan een vroeg of hij niet mee kon naar Nederland haha. Ik zei dat het weer daar lang niet zo mooi is in Ghana, dus dat dat misschien niet zo’n goed idee is. In Westhills eerst geld opgenomen (ook de rest van de donaties) en zijn we gaan lunchen (weer een burger met frietjes). Na de lunch gingen we naar de bioscoop! Zo leuk; we hebben Spiderman gekeken met popcorn. Toevallig speelde de film een klein stukje af in Duitsland (waar Paula vandaan komt) en zelfs in Nederland; zelfs Jeroen van Koningsbrugge had een klein rolletje. Daarna nog wat kleine boodschappen gedaan in de supermarkt en toen weer terug naar huis. Thuis konden we direct aanschuiven om te eten, maar ik had niet heel veel trek meer door de popcorn. De avond weer verder met het examens typen.

Liefs Celine 

Week 10

Maandag 8 juli – Dag 64

Vanochtend gingen we iets later naar school, rond 08:30. Terwijl het erg donker werd buiten heb ik nog paar kinderen omgekleed, en rond 09:00 begon het te (hard) te regenen. Het water stroomde langs de lokalen door de gleuven in de modder. Omdat het regende en donker was, konden we niet echt wat doen in Nursery 1. Je kunt elkaar door de regen ook bijna niet verstaan. De kindjes moesten allemaal achter in de klas zitten of liggen op de mat en slapen, want voor in de klas kwam het water door de daken heen en lagen er allemaal emmers om het water op te vangen. Ik heb nog even in KG1 gekeken en daar was de familie druk bezig om hun getekende vissen en ingekleurd door de kinderen, te knippen en op te hangen in de klas. Erg leuk! We gaan dit ook nog een keer doen in Nursery 1. Terug in Nursery 1 heb ik op mijn mobiel nog even mijn boek verder gelezen. Daarna hebben we om 11:30 besloten om naar huis te gaan; door de regen met overal water en modder waardoor je zo kan uitglijden. Thuis lekker een warme trui aan gedaan (voor de eerste keer). ’s Middags zijn we niet meer naar school gegaan, omdat het de hele dag heeft geregend. In de avond moest Ghana voetballen voor de African Cup tegen Tunesië, maar helaas hebben ze bij de penalty’s verloren.

Dinsdag 9 juli – Dag 65

Vanochtend zag het er buiten nog steeds grijs uit, dus ik heb besloten om niet te gaan wassen en zijn we naar school gegaan. Eerst weer de kinderen omgekleed en daarna hebben we een tijdje rijmliedjes gedaan, ook het liedje ‘The wheels of the bus’ weer, want dat liedje vinden ze zo leuk. Daarna met mijn oefengroepje de hoofdletters en de kleine letters van het alfabet geoefend. Al vrij snel was het weer tijd om naar huis te gaan om te lunchen. In de middag nog eventjes naar school om de kinderen om te kleden en daarna nog eventjes gespeeld. In de middag nog even video gebeld met Nina. Eigenlijk was het verder niet zo´n bijzondere dag… Dus nog even een leuk Ghanees liedje voor jullie om te luisteren: ‘On The Low’ van Burna Boy.

Woensdag 10 juli – Dag 66

Vanochtend naar school en meestal op woensdag is er worship, maar dat was deze keer niet zo. Pastor ging namelijk alle klassen bij langs om de kinderen naar huis te sturen waarvan de ouders de schoolbijdrage niet hebben betaald. En dit duurde nogal lang.. Geen idee waarom het zo lang moest duren. Soms worden de kinderen gestraft (met de stok op hun hand) omdat de schoolbijdrage niet betaald is. Het viel mij op dat er nogal veel kinderen geen bijdrage betalen; ongeveer de helft van Nursery 1 was weggestuurd (of misschien wel meer). Dit is een probleem voor de school, aangezien de leraren van dit geld worden betaald. Door dit hele gedoe was het nogal rommelig op school en heb ik niet veel gedaan voor de eerste pauze. Verder was Madam Esther niet aanwezig, waardoor er meer chaos was in de klas. Na de eerste pauze nog even met de kinderen geschreven en gekleurd en rond 12:00 naar huis voor de lunch. In de middag nog wel naar school gegaan om Madam Bernice te helpen met het omkleden van de kinderen. Vandaag heb ik ook schriften gekregen van verschillende klassen waar de examen vragen ingeschreven staan. Dit moet allemaal getypt worden op de computer om het vervolgens uit te printen voor de kinderen. Echter zijn er bijna geen computers op school en kunnen de meeste leraren daar ook niet mee overweg. Het gaat dus veel sneller wanneer de vrijwilligers dit doen. Ik ben dus wat eerder naar huis gegaan om alvast te beginnen met het typen van de examens. Later kwam Paula thuis en zijn we samen bezig gegaan met het typen. Best leuk om te doen, even wat anders dan school. Aan het begin van de avond kwam de familie weer terug van een uitstapje met Sammy. Allemaal even gedoucht en toen zijn we vertrokken naar Tom’s Garden. Even heerlijk eten. We waren de enige, maar ze staken speciaal voor ons een kampvuurtje aan. Het duurde even voordat het eten klaar was en het kwam ook niet allemaal tegelijk. Ondertussen nog even met Tom gepraat over Ghana etc. Het eten was echt heerlijk: fried rice met chicken crème sauce (hetzelfde als de vorige keer). Rond 21:00 waren we weer thuis en toen ben ik gaan slapen.

Donderdag 11 juli – Dag 67

Vanochtend werd ik al om 04:45 wakker door Nana die cartoons wou kijken. Ook deed hij het licht aan en werd het niet meer uitgedaan. Gelukkig viel even later de elektriciteit uit waardoor ik nog eventjes kon slapen. Vandaag was nu echt tijd om te wassen, dus na het ontbijt ben ik begonnen met wassen. Ik had best veel, maar het ging wel prima. Rond 11:00 was ik klaar en ik heb een douche genomen. Daarna ben ik nog even verder gegaan met het typen van de examens. Toen de familie weer thuis kwam hebben we geluncht en daarna zijn we samen weer naar school gegaan. Zoals elke middag heb ik (met de hulp van Lene en Lien) de kinderen omgekleed. Kleine Minna lag op de grond te slapen maar heb ik wakker gemaakt, omdat ze omgekleed moest worden. Alleen toen ik rook dat ze een poepluier had (en het stonk echt mega erg, ik moest er bijna van kokhalzen) heb ik Madam Esther gevraagd of zij dit klusje wou doen haha! Na school hebben we nog even een stukje van de volleybal wedstrijd gekeken tussen de leraren van onze school tegen de leraren van een andere school. Verder heb ik nog even met Sammy gepraat over de donaties. Ik heb gister een berichtje op Facebook en Instagram geplaatst, waarbij ik iedereen bedank voor de donaties en een oproepje deed voor diegene die nog niet hebben gedoneerd. Het mooie nieuws is dat ik maar liefst €120 extra heb ontvangen aan donaties, heel erg bedankt daarvoor!! Ik ben daar erg blij mee want ik kan nu in ieder geval een kastje laten maken voor in Nursery 1 waar ik de afgelopen 10 weken heb gewerkt. Nu hebben ze alle spullen en oefenboeken in dozen, waardoor Madam Esther altijd in die dozen zit te zoeken naar de spullen. Toen we thuiskwamen van school was het ook al bijna tijd om te eten. In de avond nog even gezellig met Vera video gebeld. Nana is aankomende nacht bij zijn vader, dus hopelijk wordt ik daardoor niet zo vroeg wakker morgen.

Vrijdag 12 juli – Dag 68

Eerst wou ik deze ochtend naar school gaan met mijn muziek boxje en weer wat liedjes samen met de kinderen zingen/dansen. Alleen vandaag moest het school voetbal team voetballen tegen andere scholen en Sammy zou samen met de familie gaan kijken. Dus ik heb ook besloten samen met ze mee te gaan, want dat leek mij wel leuk om te zien. Tegen 09:00 kwam er een busje (de schoolbus wat een soort tro tro is) aanrijden met het hele voetbal team erin. De jongetjes hadden de sfeer er al goed in en waren liedjes aan het zingen. De hele weg naar het veld zaten we met de zingende jongetjes in het busje, dat was wel heel leuk. Officieel zouden de wedstrijden om 09:00 beginnen, máár hier in Ghana is het natuurlijk nooit op tijd en in dit geval begon het pas tegen 10:30(!). Ze moesten namelijk eerst nog alle lijnen maken met zand en de voetbalteams moesten zich nog omkleden en wegen. De jongens van onze school hoefden de eerste wedstrijd nog niet te spelen, maar daarna mochten ze eindelijk spelen. Leuk om te zien en ze kunnen ontzettend hard rennen. Tijdens de rust zijn we naar huis gegaan om te lunchen. Na de lunch is de familie vertrokken voor een weekend Cape Coast en ben ik begonnen met het typen van de examens van de school. In de middag ben ik met Paula en Gloria naar de kledingmaakster om wat stoffen te geven, want wil graag nog een jurk laten maken en een blousje. Na het eten zijn Paula en ik naar de lokale bar dicht bij ons huis gegaan en daar kwamen Jared, D4 en Sammy ook. We hebben wat gedronken en Uno gespeeld, en het was een gezellig avond! 

Weekend 9

Zaterdag 6 juli – Dag 62

Vanochtend gingen we met Albert, de zoon van Grace, naar zijn weeshuis ‘Spirrow’. Zijn auto was weer net zoals de meeste auto’s hier en we zaten er totaal met 8(!) mensen in; Albert, Nana, Paula, de familie en ik. Na dik 10 minuten rijden kwamen we daar aan. De kinderen kwamen direct naar ons toe. In totaal wonen er op dit moment 17 kinderen. Het weeshuis vond ik er erg armoedig uit zien; de toilet was gewoon een paar muurtjes van steen, de “keuken” was buiten (met alleen wat pannetjes etc.) en eten doen ze ook buiten aan een houten tafel.  Verder was er een jongens en een meisjes kamer, maar dat was ook best heel klein en er stonden paar houten stapelbedden en de rest slaapt op een matje op de grond. Ondanks deze omstandigheden waren de kinderen erg vrolijk. Een weeshuis bij ons betekent vaak dat beide ouders overleden zijn, maar hier betekent het vaak dat de ouders ontzettend arm zijn, meerdere kinderen hebben en daar niet voor kunnen zorgen. Of dat de vader niet meer in beeld is en de moeder hard moet werken om een beetje geld te verdienen en daardoor niet voor haar kind kan zorgen. Louise uit Zweden is een vrijwilliger die bij het weeshuis werkt, zij betekent veel voor weeshuis en zorgt vaak ook voor een financiële steun vanuit Zweden. Het weeshuis bestaat namelijk alleen uit donaties en giften. Louise heeft ons over het weeshuis verteld en de kamers laten zien, later zette ze wat muziek op en begonnen een aantal kinderen Afrikaans te dansen. Leuk om te zien hoeveel plezier ze hebben wanneer ze dansen. Wel waren ze erg aanhalig (niet op een vervelende manier), misschien komt dit toch door hun achtergrond en omstandigheden. Doordat het weeshuis afhankelijk is van donaties en dit hard nodig heeft, heb ik besloten om van de totaal €835 aan donaties (nogmaals bedankt iedereen!!!) €135 te besteden aan het weeshuis. Ik heb met Louise overlegd wat ze nu vooral nodig hebben. Op dit moment is er genoeg aan voedsel, omdat Louise dit met haar geld heeft gekocht. Maar de kinderen hebben vaak maar een setje ondergoed of sokken, dus ik wil graag ondergoed, sokken en eventueel wat kleren voor ze kopen. Verder gaan alle kinderen in het weeshuis (verplicht) naar een overheidsschool (gratis), omdat educatie het belangrijkste hier voor een kind is. Alleen hebben de kinderen géén rugtas, dus wil ik graag voor elk kind een rugtasje kopen met eventueel schriftjes en pennen. Ik denk dat ik daar de kinderen (hopelijk) erg blij mee kan maken. In het weeshuis werkt ook een meisje van 20 jaar met een zoontje van 5 maand. Ze kan niet meer naar huis want haar vader is priester en haar familie accepteert haar nu niet meer. Na het bezoekje aan het weeshuis zijn we met Albert naar de locatie gegaan waar het nieuwe weeshuis komt, midden in een groot veld met veel groen. Er staat een gebouw, maar het is nog lang niet af. Het probleem is dat ze op dit moment het weeshuis waar ze nu in leven huren en er uit moeten; ze moeten binnen 20 dagen in het nieuwe weeshuis. De foto’s van het huidige weeshuis en het gebouw wat het nieuwe weeshuis wordt staat tussen mijn foto’s op de blog. Daarna zijn we naar huis gegaan om te lunchen: plantain met bonen (erg lekker). Na de lunch kwam Sammy (helemaal netjes in het wit) ons halen en zijn we met Paula, Rik en Lene naar een bruiloft gegaan. Eerst met een soort tuk tuk taxi daarnaar toe gegaan. De bruiloft was echt mega, 200 mensen en ze zagen er allemaal zó mooi, netjes en verzorgd uit. De vrouwen hebben prachtige lange jurken aan (veel wit) met allerlei kleuren en hebben het haar perfect zitten. We hebben de bruid en de bruidegom gezien en een moment waarbij iedereen dansend langs het bruidspaar liep. Daarna ging het bruidspaar met naaste familie dansen. Vervolgens zijn wij met het schoolbusje van de directeur van onze school (die ook aanwezig was en de vader van Sammy is) naar Tom’s Garden gegaan want daar kwamen alle mensen naar toe om een drankje etc. te doen. Daar moesten we even wachten op Sammy en ondertussen konden we alle mensen goed bekijken hoe ze eruit zagen.  Toen Sammy terug kwam heeft hij een plekje voor ons opgezocht midden (!) tussen alle mensen. Daar hebben we een tijdje moeten wachten en toen kwam het bruidspaar eindelijk (dansend) eraan. Een echte belevenis om dit te zien. Een bruiloft is niet altijd zo groot en uitgebreid als dit, maar het is wel erg leuk om te zien. Het is vooral leuk omdat mensen zo prachtig gekleed zijn en veel dansen/zingen. Daarna thuis niet zo veel meer gedaan, alleen avond gegeten en gedoucht. En de hele avond was de elektriciteit uit   

Zondag 7 juli – Dag 63

Vanochtend zou ik eerst naar de kerk met de familie en Sammy, alleen Sammy kwam wat later dan verwacht (pas tegen 11:00) en ik had met Paula afgesproken om naar Westhill te gaan. Dus ben ik uiteindelijk niet meer naar de kerk gegaan. Misschien ga ik volgende week nog een keer met Grace haar zus naar de kerk. Om 11:30 ben ik met Paula naar Westhill gegaan; eerst met de taxi naar Akoti en toen met de Tro Tro naar Westhill. Daar hebben we eerst gepind en toen geluncht; kipburger met frietjes. Daarna zijn we naar de supermarkt gegaan, om zoals altijd chocola te kopen. Verder hadden we niet echt boodschappen en zijn we in de middag weer terug gegaan. Eerst met de Tro Tro naar Kasoa en vanaf daar in een Tro Tro naar Senya. De Tro Tro van Senya was kleiner en bij elke heuvel schoten we een heel stuk de lucht in. Het voelde echt net alsof we in een achtbaan zaten. Paula en ik moesten zo lachen en de anderen in de Tro Tro moesten weer lachen omdat wij het zo grappig vonden. Paula en ik hebben beide onze hoofden gestoten tegen het dak en het raam. Later kregen de mensen in de Tro Tro nog ruzie (geen idee waarover), maar ik vond het wel grappig om te zien. ’s Avonds ging de elektriciteit weer een tijdje uit, maar toen het weer aan ging was iedereen blij. We zaten met Grace, Gloria, Nana en de familie in de huiskamer te spelen met een strandbal. Nana vond dit natuurlijk helemaal geweldig.

Week 9

Bedankt voor de leuke reacties weer! Als reactie op Wijnie: toevallig heb ik met de familie gepraat over de fysieke straffen, ook hun vinden het erg vervelend om het te zien. Ook hebben we dit aan Grace verteld (gastmoeder), zij is het hier ook niet mee eens en heeft het tegen Sammy gezegd (van de school). Hij vertelde dat vroeger er nog véél meer fysieke straffen werden gegeven en het al minder is geworden in Ghana. Hij zelf doet het nu 5 jaar ook niet meer. Ook vertelde hij dat hij er wel mee bezig wil om het te verminderen op school, dus hopelijk lukt dit ook. Het zal wel moeilijk worden om dit echt te laten verdwijnen in een korte tijd, aangezien in denk ik in heel Ghana en Afrika gebeurd. Het zit zo in hun cultuur en er is erg veel voor nodig om dit te veranderen in de gehele maatschappij. Maar ik vind het goed dat het besproken wordt, want het kán zeker op een andere (betere) manier. Zoals wij het doen in Nederland / Europa. 

Maandag 1 juli – Dag 57

Vandaag dus geen vrije dag (helaas).. Dat betekent weer vroeg uit bed. Ik werd vannacht trouwens al om 04:40 wakker omdat Grace de tv aan had gedaan, omdat er een soort kerkdienst op tv was. Ik heb geen idee waarom ze zo vroeg al moest kijken ? Misschien omdat het Republic Day is. Na het ontbijt ben ik weer naar school gegaan. Na het omkleden en wat rijmliedjes, ging mijn oefengroepje oefenen met het oefenen van getallen/tellen. Ik schreef 1 .. 3 .. 5 .. 7 .. 9 10 op en de kinderen moesten de ontbrekende getallen invullen. Sommige vonden dit nog best lastig en ik moest het daarom echt één op éen uitleggen. Na de pauze ging mijn oefengroepje oefenen met een korte makkelijke zin: “My name is Maxwell” (hun eigen naam). Een deel van mijn oefengroepje gaat namelijk na de vakantie in september naar Nursery 2 en dan beginnen ze ook al met korte makkelijke zinnen. Om 12:00 ben ik naar huis gegaan voor de lunch en ben daar ook gebleven. Na de lunch zijn Rivanna en ik nog even Senya in gegaan om te kijken of er avocado’s waren en tomaten, maar beide konden we niet vinden. Toen we terug kwamen zijn we begonnen met de voorbereidingen van de BBQ; uien en knoflook snijden, vlees marineren en een soort zeezoutboter mengsel maken. Eigenlijk ging dat best redelijk goed en waren we snel klaar, alleen blijft het toch lastig zonder stromend water. Daarna nog een tijdje buiten gezeten met wat muziek op en tegen 16:00 kwam Paula terug van school. Later hebben we nog een fles bier gekocht en Sprite zodat we dat met elkaar konden mengen, en dat heb je een soort Radler. We hadden een soort grill met gewoon kolen waar we dan gaas op legden en daarop het vlees éfn we hadden een elektrische grill. Het vlees ging een beetje té hard, maar uiteindelijk hebben we wel lekker gegeten (een keer wat anders dan kip en vis). Na het eten hebben we nog een tijdje buiten gezeten met muziek op. Daarna heb ik gedoucht en was het ook alweer bijna tijd om op bed te gaan. Het was dus een gezellige avond!

Dinsdag 2 juli – Dag 58

Het is dinsdag dus weer tijd om te wassen. Het weer zag er ´s ochtends al goed uit dus dat was wel fijn. Toen ik bijna klaar was met wassen tegen 11:00 kwam de auto eraan met Tina, Dennis, William en de familie. Leuk om Tina, Dennis en William weer te zien na 2 maand. En we hebben de familie ontmoet; vader, moeder en twee meisjes van 9 en 11 uit België (Nederlands sprekend). Later heb ik mijn was afgemaakt. In de middag samen met Rivanna en de familie geluncht. In de middag ben ik nog teruggegaan naar school, want daar had ik een afspraak met Sammy en heb ik een groot deel van het geld van de donaties betaald. Wel spannend met zo veel cash geld op zak, maar het is allemaal goed gegaan! Ik ben wat eerder naar huis gegaan dan anders, tegen 15:00, want we gingen met Paula, Rivanna en de familie de stad in om de familie Senya te laten zien. We liepen langs het ziekenhuis, het Tro Tro station, het taxi station, de markt en de Fort. Op den duur liepen er een hele boel kinderen achter ons aan, want het is natuurlijk reuze interessant een aantal “witte” mensen bij elkaar, vooral met twee jonge (hele) blonde meisjes erbij. Na de wandeling en alles gezien te hebben zijn we naar de bar gegaan om wat te drinken, ook Sammy was daar zodat hij de familie kon ontmoeten. Ghana speelde op dat moment ook de wedstrijd van de African Cup en terwijl wij daar wat aan het drinken waren, scoorde Ghana twee keer dus dat was wel erg leuk om te zien. Iedereen was natuurlijk mega blij. Eenmaal thuis kregen we avondeten en daarna gedoucht (in Grace haar douche, omdat ik nu in de andere kamer slaap).

Woensdag 3 juli – Dag 59

Vanochtend samen met de familie en Rivanna ontbeten. Na het ontbijt zijn we rond 07:45 ben ik met de familie naar school gelopen en eventjes gewacht tot Sammy er was, zodat hij de familie kon opvangen en alles over de school kon vertellen. Ik ben toen naar Nursery 1 gegaan en zoals gewoonlijk de kleintjes omgekleed. Om 09:30 was het weer worship. Daarna was het pauze en waren alle kinderen nogal geïnteresseerd in de nieuwe vrijwilligers, de familie. Na de pauze nog even met de moeder (Lien) en beide dochters (Lene en Lisse) in Nursery 1 geholpen met het oefenen van de hoofdletters en de kleine letters. Rond 12:00 weer terug voor lunch. In de middag ben ik nog met de vader Rik en de jongste dochter (Lisse) naar school gegaan om in Nursery 1 te helpen met omkleden. Daarna was er nog een meeting voor de leraren; de examens voor de kinderen wordt 2 week naar voren gezet en de vragen moeten op de computer worden getypt. Dit gaan de vrijwilligers onder andere ook doen, omdat de meeste leraren niet snel kunnen typen. Ook hadden ze het idee om 25% van hun salaris af te trekken, wanneer ze de examens niet op tijd af hebben.. Na school zijn we met z’n allen nog naar een winkeltje gegaan in Senya waar ze stoffen verkopen en heb ik nog een ijsje gekocht! Na het avondeten gedoucht en was best moe van vandaag dus maar op tijd naar bed.

Donderdag 4 juli – Dag 60

Vanochtend was het aan het regenen, maar dat stopte vrij snel, dus gewoon op tijd naar school. We kregen weer lekker French Toast. Op school kwamen al weer een aantal kinderen op ons af stormen, want ze vinden Lisse en Lene vooral erg interessant. Soms is het een beetje té overweldigend voor ze, want de kinderen hier op school zijn nogal ruig en wild en zijn zich er niet van bewust dat dit voor de meisjes soms té veel is. Op den duur heeft de familie geprobeerd wat spellen met de kinderen te doen. Het plan was eigenlijk om dit alleen met Nursery 2 te doen, maar toen kwam Nursery 1, KG1 en KG2 er ook bij en waren er opeens ontzettend veel kinderen. Na 100 keer uitleggen (zakdoekje leggen) lukte het een beetje om het spelletje te doen. Maar al snel wordt het weer chaos en rennen de kinderen overal en nergens. In ieder geval hebben de kinderen wel een hele leuke ochtend gehad. Na de eerste pauze heb ik in Nursery 1 met het oefengroepje eerst het tellen geoefend en toen hebben we gekleurd. Daarna was het weer tijd om naar huis te gaan om te lunchen. In de middag ook nog even naar school gegaan om de kinderen om te kleden en na het omkleden heeft Paakwesi de rest van de middag op mijn schoot geslapen, want hij viel wederom weer de hele tijd in slaap terwijl op het bankje zat. Thuis nog een ijsje gegeten en rond 16:00 gingen Rik en Lien met Sammy naar het arme gedeelte van Senya om te zien hoe ontzettend arm mensen hier zijn. Het gedeelte waar wij wonen, hebben meer mensen geld en slapen ze onder een dak met afgesloten deuren en kunnen ze in ieder geval twee keer per dag eten. In het arme gedeelte van Senya moeten de mensen een keuken delen buiten, is de hygiëne erg slecht, zijn ze blij wanneer ze eten kunnen en is het water erg vies. Grote verschillen.. al helemaal wanneer je het vergelijkt met Nederland etc. Dan besef je inderdaad wel weer dat wij het in Nederland toch wel erg goed hebben. Ondertussen heb ik de middag een beetje rustig aan gedaan, een spelletje gedaan met Lene en Lisse en Nickelodeon gekeken. Als afsluiter van vandaag nog een leuk Ghanees liedje: Case – Teni.

Vrijdag 5 juli – Dag 61

Vandaag was het weer een speeldag voor de kinderen op school. Ik had mijn muziek boxje meegenomen, maar dat was achteraf niet nodig geweest. De familie had een grote parachute meegenomen om een spel mee te doen. We hebben besloten om dit per klas te gaan doen, omdat het anders een dikke chaos wordt met alle kinderen die naar de parachute toe gaan en er mee willen spelen en dat is geen goed idee. We hebben de leraren verteld wat we van plan waren, zodat ze hopelijk de kinderen van de andere klassen binnen konden houden. We begonnen met Nursery 1. Ik was van te voren een beetje bang dat dit totaal niet zou lukken met de kleintjes. Maar het ging best goed! Eerst moesten ze in de klas een touw vasthouden en zo lopend naar het veldje. Daar hebben we ze allemaal in een kring neergezet en heeft Rik het spel uitgelegd terwijl Madame Esther en Madame Bernice ons hielpen. De kinderen waren vrij rustig en speelden het spel met de parachute vrij goed (omhoog en omlaag en dan tellen). Geslaagd dus! Leuk ook om de kinderen zo te zien spelen. Later probeerden we het met de klassen Nursery 1 en KG1 alleen dit ging al wat moeizamer omdat er ook kinderen bij kwamen van andere klassen. Aan het einde van de ochtend heb ik nog vier instrumenten op het bord getekend. Daarna naar huis voor de lunch. Ik was best moe dus heb eventjes geslapen en niet zo veel gedaan. Aan het einde van de middag ben ik nog met de familie Senya ingegaan en de markt. Onderweg riep er nog een jongetje van school “Madame Indomie”, want zo noemen ze mij soms op school vanwege mijn haar. Indomie is een merk voor noedels. Vanochtend heb ik trouwens weer wat stoffen gegeven aan de kledingmaakster, die ook kleding voor Grace maakt. Ze maakt een jurk voor mij, dus ik ben erg benieuwd!!  

Week(end) 8

Maandag 24 juni – Dag 50

Ik had wel wat langer willen uitslapen vanochtend, maar het was weer tijd om naar school te gaan. De bucket bath was echt even koud, maar ik voelde mij daarna wel weer fris. Het brood wat Gloria had gekocht vanochtend voor het ontbijt was echt heerlijk vers. Rivanna had weer een mango gesneden, die echt super lekker was. Na het ontbijt ben ik samen met Rivanna naar school gegaan. Ik ben naar Nursery 1 gegaan en Rivanna heeft gewacht tot Sammy op school was zodat hij haar alles kon vertellen over de school en de lessen. Madame Bernice ging naar Nursery 2 omdat de lerares van die klas niet aanwezig was. Vandaag gingen ze de nummers 0 tot en met 30 weer oefenen en heb ik zoals gewoonlijk weer in de schriftjes geoefend met hetzelfde groepje kinderen. De ochtend was een beetje hectisch en rommelig. Tegen 12:00 heb ik Rivanna opgezocht en ze was op dat moment al een Engelse les aan het geven dus ik ben even kort in de klas gaan zitten tot dat ze klaar was. Het lesgeven deed ze echt heel goed, want het is nogal lastig om hier orde te houden in de klas en ervoor te zorgen dat de kinderen de aandacht er bij houden. Na de lunch hebben we afscheid genomen van Sofia want die vliegt vanavond alweer terug naar Zweden. Het voelt nog maar als gister dat Sofia hier aankwam en deze twee weken zijn best heel snel gegaan. Ik ben na de lunch weer naar school gegaan en de kinderen zoals elke middag weer omgekleed. Voordat de kinderen vrij waren ben ik alvast naar huis gegaan. Thuis niet zo veel gedaan en toen Nana thuis kwam van school kwam hij mijn kamer binnen want hij had een ballon. Ik was op dat moment net met mijn moeder aan het video bellen, dus ze vroeg aan Nana “How are you” en daarop zei hij netjes “I am fine”, haha. Na het avondeten rende Nana samen met Kennedy (zijn moeder huurt een kamer bij Grace haar zus) mijn kamer in want ze wouden graag op mijn bed onder de klamboe. Sinds het einde van de middag gaat de elektriciteit de hele tijd aan, uit, aan en uit. En op dit moment is het uit en regent het hard. Als het regent zetten ze hier direct de emmers en bakken buiten zodat ze extra water hebben.

Dinsdag 25 juni – Dag 51

Het is dinsdag dus is het weer tijd om te wassen. Paula en Rivanna hadden beide een klas om 09:20, dus een beetje uitgeslapen en daarna samen ontbeten (met o.a. een gekookte ei, dus moesten we oppassen dat Nana dit niet snel van onze bord af pakte haha). Na het ontbijt begonnen met wassen en terwijl ik bezig was met de laatste handdoek, begon het te een beetje te regenen. Afgelopen 2 week geen regen gehad en nu ik mijn was ging doen begon het te regenen. En het heeft de héle dag geregend. Ik was van plan om na de lunch naar school te gaan maar in verband met de regen ben ik maar thuis gebleven. In de middag heb ik daarom ook niet veel bijzonders gedaan. Na het eten gingen we een film (Rapunzel) in mijn kamer kijken met rode wijn, want dat had Rivanna nog. Het was nogal een klus om de wijn open te krijgen, want we hadden hier geen kurkentrekker. Uiteindelijk hebben we met een schaar de kurk, in plaats van eruit, in de fles gedrukt. Voordat we de film konden kijken kwam Nana nog even de clown uithangen en daarna konden we de film écht gaan kijken. Ondertussen hoorden we een aantal keer hard geschreeuw vanuit de huiskamer komen, wanneer Ghana een doelpunt had gemaakt. De African Cup is nu begonnen en de eerste wedstrijd moest Ghana tegen Benin en dat is uiteindelijk 2-2 geworden. Na de film zijn we gaan slapen.

Woensdag 26 juni – Dag 52

Ik had goed geslapen vannacht en na het ontbijt ging ik vandaag alleen naar school. Madame Bernice was er vandaag niet, alleen Madame Esther. Het was daarom wat chaotischer dan anders (ja het kan nóg chaotischer). Telkens als Madame Esther even weg was, waren de kinderen heel druk en vaak vervelend, omdat ze wisten dat Madame Esther er niet was en ik ze toch niet straf. Alles duurde ook allemaal wat langer, zoals het omkleden. Voor de pauze hebben de kinderen nog even een halfuurtje gekleurd in hun boek en na de pauze tellen en alfabet geoefend. Tegen 12:00 ging ik weer terug voor lunch: boiled yam met een soort saus met veel bonen. Om 13:15 weer terug naar school en daar de kinderen omgekleed en daarna hebben de kinderen met elkaar gespeeld totdat ze vrij waren. Vandaag was niet mijn beste dag op school, ik was niet zo vrolijk en vol energie als anders. Soms zijn 45 kinderen tussen de 2 en 4 jaar in één klas erg vermoeiend. Vrijdag neem ik een dagje vrij en Paula en ik gaan het weekend lekker naar Cape Coast. Maandag 1 juli zijn we ook vrij omdat mijn vader dan jarig is; nee grapje, het is dan Republic Day in Ghana. Hopelijk heb ik dan die dinsdag weer energie en zin om naar school te gaan! Als avondeten hebben we fried yam met worstjes gehad, dat was lekker! We wouden vanavond weer een film kijken: Frozen, want ik heb die film nog nooit gezien. Helaas lukte het Rivanna niet om de film te downloaden, dus dan maar een andere keer!

Donderdag 27 juni – Dag 53

Na het ontbijt zijn we met z’n drieën naar school gelopen (Paula, Rivanna en ik). Madame Bernice was er  gelukkig weer maar ging vandaag naar KG1 want de lerares van KG1 was er vandaag niet. Na het omkleden heb ik nog een bot op het bord getekend, naast de tekening van de hond. Aangezien honden op botten kluiven. En naast de geit heb ik wat gras en bladeren getekend. De kinderen leren namelijk wat dieren eten. Ondertussen werden de nummers weer klassikaal geoefend. Daarna ben ik samen met mijn oefengroepje de hoofdletters en de kleine letters van het alfabet gaan oefenen. Ook na de pauze hebben we dit gedaan; in de pauze heb ik het alvast voorbereid zodat ze direct aan de slag konden na de pauze. Tijdens het oefenen kwam Sammy nog binnen met een camera man. Hij wou graag wat foto’s maken, want dat doen ze altijd wanneer een vrijwilliger op school heeft gewerkt. Wanneer ik weg ga, ontvang ik de foto. Hij zei: “When they make the pictures you know you’re almost at the end of your time here”. Valt gelukkig wel mee, ik heb nog dik 4 week te gaan! Om 12:00 nog even naar Sammy gelopen en nog een tijdje met hem gepraat, onder andere over de verschillen tussen Ghana/Afrika en Nederland/Europa of andere landen. Zo studeert een vriend van hem in China, want hij heeft een beurs gekregen via de universiteit in China waardoor het voor hem mogelijk is om daar te studeren. Dat kan alleen wanneer je hele goede cijfers haalt en de universiteit je vervolgens toelaat. Vaak worden er maar paar internationale studenten toegelaten die een beurs krijgen. Sammy vertelde dat het voor hem lastig is om daar te wonen aangezien het een meer individualistischer land is waar mensen erg op zich zelf zijn. Ghana is het tegenovergestelde van dit, waarbij familie en vrienden constant bij elkaar langs gaan en je eigenlijk bijna nooit alleen bent. Verder vertelde ik hem, doordat ik hier nu drie maand leef, mij veel meer besef hoe blij wij moeten zijn met onder andere het educatiesysteem en het zorgsysteem dat we in Nederland hebben vergeleken met de rest van de wereld, en dat we geluk hebben dat we in Nederland zijn geboren. Tegen 12:30 kwam Rivanna, want die was klaar met haar klas en zijn we naar huis gelopen voor de lunch (omelet met brood). Na de lunch heb ik de middag Rivanna geholpen met het nakijken de opdracht (Engelse klas). Ze moesten een verhaaltje schrijven met de termen: dwerg, vliegtuig en rood haar. De kinderen in deze klas zijn ongeveer 12 jaar. Door het lezen van de verhalen zie je hoe groot het verschil tussen bepaalde leerlingen zijn en dat het Engels soms erg slecht is. Soms was het bijna niet mogelijk om het verhaal te lezen/begrijpen. Ook is het grappig om te lezen dat de kinderen hele andere verhalen verzinnen dan dat de kinderen in Nederland zouden doen; bijna altijd ging er wel iemand dood in het verhaal en er was vaak sprake van een vliegtuigcrash of een erg gemene dwerg (met magische krachten) haha! De hele avond is de elektriciteit al uit, maar wanneer je dan naar buiten kijkt is het echt ongelofelijk hoeveel prachtige felle sterren je in de hemel ziet. Omdat de elektriciteit hier uit is in Senya, is het erg donker overal en zie je de sterren nog veel beter. Ik kan er wel uren naar kijken…

Vrijdag 28 juni – Dag 54

Vandaag deed ik mijn nieuwe jurk aan naar school, want Paula en de 4 andere leraressen doen op vrijdag ook altijd de jurk aan met dezelfde print. Madame Bernice en Madame Esther vonden de jurk beide heel mooi, dus dat was wel leuk om te horen. Madame Bernice was het eerste deel van de ochtend weer bij KG1 en ik heb de kinderen omgekleed. Daarna nog wat rijmliedjes gezongen en toen mochten de kinderen naar buiten om te spelen. Even later kwam Paula er ook aan met haar jurk aan. Op school organiseerden ze een wedstrijdje zaklopen. Zelfs de kleintjes van Nursery 1 gingen zaklopen, zo leuk om te zien!! De sfeer was heel gezellig, iedereen was door het dolle heen en zelfs de leraren vonden het erg leuk. Verder hebben we nog wat foto’s gemaakt vanwege de jurken met dezelfde stof, wat gespeeld met de kinderen en de wedstrijdjes zaklopen bekeken. Daarna gingen Paula en ik weer terug naar huis. Eenmaal thuis begon ik met mijn verhuizing; ik verhuis namelijk naar Paula haar kamer wat naast de huiskamer is. Rivanna en Paula hielpen mij mee om mijn spullen naar de andere kamer te brengen. Ik moet uit mijn kamer omdat er dinsdag een hele familie komt met twee kinderen. Na de verhuizing gingen we eerst lunchen: fufu met pindasoep. Deze keer heb ik het met mijn handen gegeten (zoals het hoort hier). Eigenlijk ging dat best goed en was het gewoon heel lekker! Na de lunch heb ik mijn spullen gepakt, want Paula en ik gaan het weekend naar Cape Coast. Na het inpakken zijn we vertrokken. De reis naar Cape Coast duurde wel erg lang, want de Tro Tro stopte heel vaak en dan moesten we weer ergens op wachten. Rond 17:00 kwamen we eindelijk aan bij Oasis Beach Resort. De slaap hut waar we in sliepen was deze keer, met ons erbij, helemaal vol (9 personen). Ik sliep deze keer onderin de stapelbed en dat was wel beter, want dan hoefde ik niet elke keer te klimmen. Eerst even weer lekker gedoucht en daarna zijn we naar het terras/restaurant gegaan om avond te eten. We hadden beide een pizza besteld en dit gedeeld en het was echt mega lekker! Voor het eerst een échte goede pizza hier gehad in Ghana. Toen we onze pizza net ophadden kwam er een jongen naar ons toe, een beetje een vreemde jongen. Hij vroeg ons nummer en toen we hem na een tijdje maar even negeerden bleef hij ons maar aanstaren. Later vroeg hij of hij onze twee stukjes pizza mocht, die wij hadden laten staan. Ik moest er eigenlijk wel om lachen en wij zeiden tegen hem, neem maar mee en eet maar op haha. Vervolgens probeerde hij nog een keer ons nummer te vragen, maar na de zoveelste “Nee”, ging hij er uiteindelijk maar vandoor. Daarna nog wat cocktails gedronken en zijn we tegen 00:00 gaan slapen.

Zaterdag 29 juni – Dag 55

Vannacht heb ik niet zo goed geslapen, vooral doordat sommigen in de slaap hut nogal veel lawaai maakten en heerlijk hardop aan het praten waren (midden in de nacht). Ongeveer tot 08:00 geslapen en toen gedoucht. Vandaag wouden we graag naar het zwembad in Elmina (met een heel mooi uitzicht). Alleen tijdens het ontbijt (wafels met vanille ijs en honing siroop!) zagen we al dat het weer er niet goed uit zag. Veel wolken en geen zon. Eigenlijk hadden we verder niks te doen in Cape Coast en toen het begon te sputteren hebben we besloten om weer terug naar huis te gaan. Eerst zijn we na het ontbijt nog Cape Coast in gegaan om stoffen te kopen en nog wat accessoires/souvenirs. Aan het einde van de ochtend in een busje met airco weer terug naar huis. Toen we net in het busje zaten te wachten tot het zou vertrekken, begon nog veel harder te regenen. Eenmaal thuis (14:00) geluncht en verder een ontspannen middagje gehad. We gaan nog één keer naar Cape Coast, voordat ik terug ga naar huis, dus hopelijk is het dan mooi weer zodat we wel naar het zwembad kunnen. Later kwam Rivanna ook weer terug, dus hebben we daar nog even mee gepraat. Ook heb ik mijn kamer en spullen verder in orde gemaakt. Het is wel even wennen in een andere kamer, want de kamer is naast de huiskamer met alleen een soort schot als afscheiding (wel met een deur die op slot kan), maar ik hoor hier nu alles heel goed. In de avond verder niet zo veel bijzonder gedaan..

Zondag 30 juni – Dag 56

Ik heb gelukkig best goed geslapen vannacht in mijn nieuwe kamer en bed. Vanochtend rustig aan gedaan en wat langer geslapen. Na de bucket bath ontbeten en later kwam Rivanna en Paula er ook aan. In de ochtend verder niet zo veel gedaan, alleen heeft Nana wel 30 minuten gehuild en geschreeuwd omdat zijn vader Albert weer naar huis ging. Nana woont hier bij zijn opa en oma en Albert komt af en toe langs of neemt hem voor 1 of 2 nachtjes mee naar huis. Maar wanneer hij dan weer weggaat moet Nana heel erg huilen, dus dat is wel heel zielig om te zien. Verder is vandaag Emiel jarig!!! 21 jaar   Vanavond hebben ze gezellig een BBQ om nog de verjaardag van mijn moeder te vieren en die van Emiel en mijn vader! Ze hebben er mooi weer bij en het is jammer dat ik er niet bij kan zijn, maar ik ben er volgend jaar gelukkig weer bij! Om 12:00 zijn we met de taxi naar de Westhill Mall gegaan. Deze keer met de taxi in plaats van de Tro Tro en dat was wel een keer fijn en comfortabel. Eerst hebben we geluncht (burger met frietjes) en toen zijn we naar de bioscoop gegaan, naar de film Aladdin. Dat was écht even heel leuk, met popcorn natuurlijk. De film duurde 2 uur en daarna hebben we boodschappen gedaan, want we gaan maandag avond soort van BBQ’en.  Daarna weer met de taxi terug en we waren tegen 18:00 weer terug. Toen avond gegeten en rond 20:30 weer met Paula, D4, Jared (het is eigenlijk Gerald, maar je spreekt het uit als Jared) en Sammy naar Pull and Push (waar ik vorige week zondag ook naar toe ben geweest). Ik vroeg nog aan Sammy of we morgen vrij waren van school, bleek dat dat helemaal niet zo was! Sinds dit jaar is de vakantiedag verplaatst naar begin augustus. Dus moeten we morgen gewoon naar school..

Liefs Celine