Mijn avontuur naar Ghana!

Week + weekend 7

Mijn post is iets later dan ik had gepland, maar het was een drukke en leuke week(end) vandaar dat het wat later online staat. De foto’s komen later want op dit moment (maandagavond) is het mega hard aan het regenen en is er geen elektriciteit (hele avond al niet) dus probeer ik mijn batterij te sparen   

Maandag 17 juni – Dag 43

De eerste dag van de zevende week. Vanochtend begon weer zoals elke normale ochtend hier. Het omkleden van de kinderen gaat nu wel steeds makkelijker, omdat ik nu de meeste namen van de kinderen ken en van een aantal ook de rugzak. Ook ben ik inmiddels veel sneller en beter in het omkleden van de kinderen. Soms als ik binnenkom in de klas beginnen een aantal kinderen tegelijk “Madame Cee, Madame Cee” te roepen; wel leuk om te zien dat ze het leuk vinden als je er bent. In de klas begonnen we met rijmliedjes. Daarna heb ik de nummers 0 tot en met 30 op het bord geschreven. Vervolgens heb ik eerst in alle schriftjes van mijn ‘oefengroepje’ de patronen (golven en stippen) getekend, zodat hun dit na konden tekenen. Hierna gingen ze oefenen met de nummers 0 tot en met 30. Het oefenen gingen deze keer best heel goed! Al vrij snel was het tijd voor pauze en na de pauze zijn we verder gegaan met het oefenen van de nummers. Eenmaal weer thuis at ik alleen mijn lunch want Sofia was nog niet terug van het ziekenhuis waar ze werkt. Het was trouwens best warm om weer terug te lopen naar school, want de hele dag was het heel mooi weer. Toen ik terug kwam op school zag ik Sammy buiten zitten en hij begeleidt de vrijwilligers in de school en je kunt met al je vragen bij hem terecht. Zijn vader is de pastoor en de baas van de school. Ik heb voor het eerst met hem gepraat over de donaties. Ik vertelde hem dat ik graag wat wil beteken voor de school en de kinderen, vandaar dat ik aan familie en vrienden heb gevraagd of ze een bijdrage kunnen geven. Hij was blij om dit te horen. Ik heb nog niet het bedrag opgenoemd, maar ik wou graag van hem horen wat nou echt nodig is in de school en wat de kosten daarvan zijn. Hij zou ook met de pastoor overleggen of hij nog goede ideeën heeft en wat écht een goede bijdrage zou zijn. Zelf vind ik het ook belangrijk dat er goed over nagedacht wordt en geen impulsieve beslissing gemaakt wordt. Jullie horen hierover later weer meer (specifieke) informatie, maar ik ben er in ieder geval mee bezig. In de middag op school tijdens het omkleden kwam een van de moeders met een grote taart en soort (kinder) champagne. Een van de meisjes was vandaag 5 jaar geworden, dus iedereen kreeg een klein stukje taart in de handen gedrukt. Pa (zoontje Sammy) lag in zijn onderbroekje weer op de grond te slapen, dus die moest ik wakker maken zodat ik zijn uniform aan kon doen. Alleen terwijl hij stond viel hij elke keer bijna weer om, dus het was een hele klus om hem aangekleed te krijgen maar het is gelukt. Daarna heb ik hem snel op de mat gelegd, zodat hij lekker rustig (aangekleed) kon slapen. Om 15:20 waren de kinderen vrij en kwamen de oudere broer(s) en zus(sen) de kleintjes uit Nursery 1 ophalen. Ze zorgen echt voor de kleinere broertjes en/of zusjes; ook tijdens de pauze zorgen ze ervoor dat ze hun eten krijgen. Soms wel schattig om te zien wanneer een 6 jarig kind zich verantwoordelijk voelt voor het 4 jarig broertje/zusje. Na schooltijd zijn Sofia en ik nog even naar de klerenmaakster geweest om weer wat stoffen te brengen, want daar wil ik weer van alles van laten maken. Paula haar jurk was ook klaar, dus die heb ik voor haar meegenomen. Paula heeft een soort infectie in haar arm en het was vandaag nogal opgezwollen. Ik zal de details maar achterwege laten. Daarom gaat ze eerst nog niet naar school, zodat het zo snel mogelijk kan herstellen. Voor het eten hebben Paula en Grace besloten om toch even naar het ziekenhuis te gaan. Ze heeft antibiotica gekregen en hopelijk herstelt het snel voor haar. Ondertussen was Nana de hele tijd met een Hema ballon aan het spelen, wat hij helemaal geweldig vond. Als avondeten hadden we spaghetti en na het douchen hebben Sofia en ik in de huiskamer nog paar keer het kaartspel Pesten gespeeld. In Zweden zijn er wel andere regels, dus heb ik de Zweedse manier maar aangeleerd. Nana graaide wel 2 keer een kaart van de tafel en die is verdwenen (vast verstopt), maar ik heb nog een volledige kaartspel in mijn tas. Tijdens het kaartspel stond de televisie aan en waren Grace en haar man de Word Cup van de vrouwen aan het kijken; Frankrijk tegen Nigeria. Vanavond laat in de avond of volgens mij zelfs in de nacht komt de nieuwe vrijwilliger aan, dus zien we haar morgen wel tijdens het ontbijt.

Dinsdag 18 juni – Dag 44

Tijdens het ontbijt zagen we de nieuwe vrijwilligster, Rivanna. De dochter van de vrouw die hier afgelopen weken wel eens langs kwam. Ze is Nederlands, dus ik kan gewoon Nederlands met haar praten als we willen. Nana kwam vanochtend tegen mij aan zitten/liggen om zo verder cartoons te kijken op tv, dat was wel lief. Deze ochtend ging ik niet naar school, want ik heb de was gedaan. Rivanna en Paula hebben een tijdje bij mij gezeten, want Rivanna bleef vandaag nog hier en Paula blijft nog thuis vanwege de soort infectie die moet herstellen. Het wassen ging wel prima en tegen 12 uur was ik klaar. Daarna kregen we lunch: boiled yam met bonen in een soort saus. Na het eten ben ik naar school gegaan. Ik werd weer met enthousiasme begroet door de kinderen. Het was inmiddels alweer pauze voor de kinderen en aangezien Sammy ook op school was heb ik weer even met hem gepraat over de donaties. Het is nu wat concreter, alleen wil ik er nog even goed over nadenken hoeveel ik precies uit wil geven aan wat. Zodra het definitief is laat ik het jullie weten! Ik wil nu niet opties noemen, die misschien uiteindelijk niet meer doorgaan. Maar ik heb er een goed gevoel over en heb het idee dat het een nuttige bijdrage is voor de kinderen op de school. Na de pauze begonnen we weer met aankleden alleen Madame Bernice was er een tijdje niet. Het was daarom een beetje een chaos. Er waren twee met elkaar aan het vechten, een jongetje had allemaal bloed op zijn enkel, een meisje had haar luier vol gepoept en die wou ze zelf even uitdoen en er waren een aantal kinderen die de verkeerde uniform aan hadden. Uiteindelijk dus een drukke en chaotische middag. Nu ik de kinderen steeds beter leer kennen en je toch een soort band met ze voelt, is het voor mij ook lastiger wanner ze een tik met de stok op hun handen krijgen wanneer ze bijvoorbeeld ruzie hebben gemaakt. Ik probeer zo vaak mogelijk daar niet naar te kijken. Het is ook gewoon erg moeilijk om dit te veranderen, aangezien ze het hier niet anders kennen en ze zo worden opgegroeid. Het is wel heel zielig dat ze daarna moeten huilen en het liefst wil ik ze dan helemaal vertroetelen. Na schooltijd ben ik met Madame Esther naar huis gelopen. Klas 3 (Form 3) op de Junior High School afdeling van de Jehovah Shammah School heeft net hun examen gehad, net als bij ons de laatste klassen van de middelbare school ook hun examens hebben gedaan. Ze zijn nu klaar en hebben vakantie. In september beginnen ze aan de Secondary School. In totaal zijn er drie afdelingen op de Jehovah Shammah School: (1) Pre-school (waar ik dus werk), (2) Primary School en (3) de Junior High School. Eenmaal thuis, hebben Sofia en ik nog een ijsje gekocht. Onderweg hoorde ik in een keer iemand “Madame Cee, Madame Cee” roepen, dat was een van de jongetjes in mijn klas (Caleb). Leuk dat ze je op straat herkennen en mijn naam dan roepen. Na het avond eten (soort noodles) was de elektriciteit weer een tijde uit en moest ik de zaklamp gebruiken met het douchen. Inmiddels ben ik trouwens al behoorlijk gewend aan alles, het douchen, het gastgezin, het dagelijkse ritme, het eten, de mensen, de school en de kinderen etc. Daardoor voel ik mij op mijn gemak en vind ik het fijn om hier te zijn. Wie weet wil ik over 5,5 week helemaal niet meer naar huis… Vanavond ga ik nog een filmpje uitkijken en morgen ga ik weer de hele dag naar school.

Woensdag 19 juni – Dag 45

Ik was vanochtend wat later op school, dus de kinderen waren allemaal al omgekleed. Ze gingen klassikaal de hoofdletters en de kleine letters van het alfabet oefenen. Al vrij snel was het tijd voor de worship. Het duurde wel even voordat het begon en ik ben buiten (in de zon) er bij gaan zitten. Na een tijdje kwam Sammy naar mij toe en zei dat hij een iets ander idee heeft voor de donatie en dit heeft hij mij verteld. Ook hier denk ik positief over. Hij vroeg of ik mee ging naar de Secondary High School iets buiten Senya om te zien hoe de school eruit zien en wat zij graag willen bereiken op de Jehovah Shammah School met betrekking tot de faciliteiten. Sammy heeft een motor en vroeg of ik bij hem achterop wou. Ik moest achterop zitten en de beugels achter mij goed vasthouden. Ik denk dat mijn ouders dit niet zo’n geweldig idee vonden, maar het was echt heel leuk! Wel een beetje eng voor de eerste keer. De wegen hier zijn namelijk echt beroerd; eerst moesten we zelfs over ondergrond met veel zand en daarna over de weg met nogal veel kuilen en heuvels. En hij reed best hard!! Ik hield mij echt heel erg goed vast aan de beugels, want als ik dat niet deed kon ik er zo afvallen. Ze rijden hier gewoon met hun kleren en slippers op de motor, dus ik had verder ook geen bescherming. Op de Secondary School werd ik vriendelijk begroet door een man die ik ook al twee keer op de Jehovah Shammah School had gezien. Hij liet ons de ICT klas zien en daarna samen met Sammy nog wat rondgelopen op de school. Er was een leraar die mij de klas in riep, hij gaf op dat moment African History. Dus ik heb mij maar even voorgesteld aan de hele klas vol met 16 t/m 19 jarige kinderen die mij allemaal aanstaarden. Sammy vertelde mij dat alle kinderen op de Secondary School (middelbare school) hier ook slapen en eten krijgen, onder andere omdat ze thuis geen rust hebben om goed te kunnen studeren. De overheid betaalt alles, ook de educatie. Op de school heb je een aantal basis vakken wat iedereen volgt en de leerlingen kunnen zelf ook een aantal kiezen op basis van hun interesse. Verder zijn er verschillende middelbare scholen, A, B, C en D scholen. A zijn de beste scholen, zowel met betrekking tot faciliteiten als het niveau van onderwijs. Wanneer een leerlingn met goede cijfers van de Junior School komt, kan de leerling waarschijnlijk naar een A school. Anders moet het naar een B, C of D school. Na de middelbare school kunnen de leerling van zowel de A school als de B, C en D school zich aanmelden voor de universiteit, maar alleen de leerlingen met goede cijfers kunnen worden toegelaten. Eigenlijk lijkt het dus best wel wat op ons systeem van onderwijs. Tegen 11 uur zijn we weer terug gereden, alleen heeft Sammy mij afgezet bij Grace thuis. Onderweg toen we bijna thuis waren had hij geen benzine meer. Hij vertelde mij dat zijn motor beschadigd is en dat hij daarom niet meer kan zien hoeveel benzine er in de motor zit. Ook nu dacht ik weer; dit kan ook écht alleen maar in Ghana haha!. Na getankt te hebben heeft hij mij bij huis afgezet. Na de lunch ben ik weer naar school gegaan en Rivanna ging ook met mij mee. Sammy was helaas niet meer op school, anders begeleidt hij altijd de nieuwe vrijwilligers op school en overlegt hij wat de vrijwilliger kan betekenen op de school. Ik heb daarom Rivanna paar klassen laten zien en uitgelegd wat de Pre-School, Primary en Junior gebouwen zijn. Toen we aankwamen in Nursery 1 kwamen alle kinderen natuurlijk naar Rivanna toe want een nieuwe vrijwilligster is altijd reuze interessant en zijn daarom óver enthousiast wanneer er een nieuw iemand binnen komt lopen. Ondertussen waren ze mij wel aan het knuffelen, dus dat was wel heel erg schattig. Daarna zijn we bij een tafeltje onder de bomen gaan zitten. Later kwam er nog een leraar bij ons zitten en daar hebben we een tijdje mee gepraat. Ik heb Sammy nog gebeld of hij nog naar school zou komen, maar dat was helaas niet zo, dus zijn we maar weer naar huis gegaan. Ik ben vandaag dus niet zo productief op school geweest, maar hopelijk vinden de leraressen in Nursery 1 dat niet erg. Morgen ochtend ga ik gewoon weer heen    Eenmaal thuis hebben Paula, Rivanna en ik nog een tijdje in de huiskamer gezeten en met Nana gespeeld; dat liep op den duur een beetje uit de hand want Nana was heel moe maar wou niet slapen dus was mega vervelend. De enige persoon waar hij écht goed naar luistert is zijn opa (de man van Grace), dus toen ging hij uiteindelijk slapen op hun bed. Rond 17:00 ben ik met Rivanna, Paula en Sofia naar Tom’s Garden gegaan (restaurant) om daar wat te eten en te drinken en dit was erg gezellig! Ook ’s avonds ziet het er hier sfeervol uit. Ik heb ‘Chicken Crème Sauce’ met ‘Fried Rice’ gehad, dat was echt heel lekker. Daarna weer met een taxi terug naar huis.

Donderdag 20 juni – Dag 46

Vanochtend hadden we een hele lekkere mango bij het ontbijt, want Rivanna had dit eergister op de soort markt in Senya gekocht. Zoals gewoonlijk liep ik naar school en ook vandaag leek het een hele mooie dag te worden. Bijna iedereen die ik onderweg tegenkom groet ik, maar dan vragen ze ook altijd “How are you”, dus zeg ik “Fine”. Het is raar wanneer je zou zeggen “Not fine”, zelfs wanneer je je niet goed voelt. Iedereen zegt altijd “Fine”. Op school deden ze vandaag ‘Environmental Studies’ en leerden ze om dieren te herkennen. De lerares vroeg of ik vier dieren wou tekenen op het bord. Ik heb eerst Google er maar weer bij gepakt, want vormen tekenen kan ik nog wel maar dieren? Gelukkig staat alles op Google en ging het tekenen mij nog best goed af. Ik heb een hond, koe, geit en paard getekend. Tijdens het tekenen van de hond waren de kinderen de hele tijd ‘dog, dog, dog, dog’ aan het roepen. Zo te zien vonden ze het wel leuk dat ik de dieren op het bord tekende. Eerst hebben de kinderen in het oefengroepje een hele tijd gekleurd in hun tekenboek (zoals een bus, een hond of een vlinder). Daarna begon ik met het tekenen van één van de dieren, die ik op het bord had getekend, in hun eigen schriftje. Alleen dit kostte best veel tijd, dus kon ik het niet afmaken en ging ik naar huis voor de lunch. Als lunch kregen we een Ghanees gerecht; banku met kip in een soort soep/dunne saus. Ik heb banku weer geprobeerd, maar ik vind het echt niet zo lekker. Dus ik denk de laatste keer voor mij. Na de lunch gingen Rivanna, Sofia en ik naar Sunflower Beach; ongeveer 10 minuutjes met de taxi. Het weer was perfect en ik had wel even zin in een ontspannen middag op het strand. We hadden deze keer ligbedjes en ik ben een klein stukje de zee in geweest. Dat lukt bijna niet omdat de stroming zo sterk is en de zee/golven zo wild zijn. Ik kan wel een hele dag zo op het strand zijn, heerlijk! Aan het einde van de middag weer naar huis en een bucket bath zodat ik mij weer schoon voelde.

Vrijdag 21 juni – Dag 47

Voor dat ik naar school ging had ik alvast wat ingepakt voor het weekend, want Sofia en ik gaan namelijk van vrijdag tot en met zondag naar Accra. Op de school was het verder niet zo bijzonder. De kinderen gingen gewoon naar buiten om de hele ochtend te spelen. Ik heb in alle boekjes twee dieren getekend, zodat ze dit later kunnen inkleuren. Dit heb ik lekker rustig aangedaan en verder niet zo veel meer gedaan op school. Daarna ben ik terug naar huis gegaan voor de lunch: fufu met een soort pinda soep. Fufu is typisch Ghanees eten en is gemaakt van cassave en plantain. Het was best heel lekker, maar ik heb het nog wel met bestek gegeten. Hier eten ze het met hun handen, dus de volgende keer ga ik het ook met handen proberen te eten. Na de lunch zijn we eerst naar de klerenmaakster gegaan want die had alles al klaar wat ik graag wou. Daarna onze spullen gepakt en konden we vertrekken richting Accra. Ik vond het wel een beetje spannend, want ik ging alleen met Sofia en Paula bleef thuis, terwijl Paula hier alles goed weet. Ik had in mijn mobiel genoteerd waar ik om moest denken. We konden direct in een taxi naar Akoti en vanaf daar zijn we eerst in een Tro Tro gestapt naar Kasoa, want er ging deze keer niet een rechtstreeks naar Accra. In Kasoa kwamen we weer aan op de grote en drukke markt. Eerst zijn we (na een tijdje zoeken en vragen) naar het Tro Tro station gegaan om te kijken of vanaf daar een Tro Tro vertrok richting Kaneshi (Accra). Een aantal mannen vertelde ons dat we naar weg moesten om daar een Tro Tro te zoeken. Dus zijn we naar de drukke weg gelopen, waar het weer mega chaotisch was. Allemaal Tro Tro’s die voorbij rijden en van alles roepen, maar geen “Kaneshi”. Toen kwam er een jongen naar ons toe die vroeg of we naar Kaneshi moesten en die bracht ons naar een Tro Tro. Eenmaal in Kaneshi stapten we ook weer uit op een drukke markt en vanaf daar moesten we een Uber regelen. Hij belde ons om te vragen waar we precies waren, maar dat was voor ons natuurlijk onmogelijk om uit te leggen maar gelukkig kon hij ons na een tijdje vinden. Rond 17:00 kwamen we uiteindelijk aan in ons hostel. Ik had niet zo veel geld meer dus we zijn eerst opzoek gegaan naar een ATM, maar helaas konden we dit niet vinden. Weer terug in het hostel eerst heerlijk gedoucht, onder een warme(!) douche voor het eerst in 7 weken. Ook hadden we airconditioning in de kamer. We waren best moe van de reis naar Accra en wouden daarom niet te veel moeite meer doen om een restaurant te zoeken. We vroegen bij de bar beneden of we daar eten konden krijgen, maar dat was helaas niet zo. Alleen de barman vertelde over een heel leuk restaurant in een soort tuin vlakbij de hostel, dus hebben we besloten om daar naartoe te lopen. We waren bijna de straat uit toen de barman ons riep, hij vroeg of wij na het eten misschien een van zijn favoriete gerechten als ´take away´ wouden meenemen en hij gaf ons het geld. Het was een erg leuk restaurant met muziek en allemaal lekker eten op de menukaart; ik heb een burger gehad. Na het eten weer terug naar het hostel gelopen en het eten aan de barman gegeven, daarna zijn we heerlijk gaan slapen.

Zaterdag 22 juni – Dag 48

Ook vanochtend kon ik niet uitslapen, dus al op tijd gedoucht en naar het ontbijt. In totaal moesten we 34 euro per persoon betalen voor 2 nachten inclusief ontbijt, in cedi’s was dit 200 en lijkt het duur maar het is echt mega goedkoop. Bij de ontbijttafel lag wat brood met boter, pindakaas, chocopasta en soort honing. We konden verder ei bestellen en pannenkoeken. Prima ontbijt! Na het ontbijt een Uber genomen richting James Town, dit is een soort gebied/wijk midden in Accra aan de zee waar ontzettend veel vis wordt gevangen en verkocht. Wij zijn langs de vuurtoren gelopen, maar konden niet naar het strand. Onze volgende bezichtiging was het Memorial Park, maar eerst moesten we nog een stukje door James Town lopen. Dit was het fijnste gedeelte om als twee jonge blanke vrouwen te lopen. De reden hiervoor is (denk ik) onder andere dat het een erg arme gedeelte is van Accra. Mensen (vooral mannen) riepen naar ons, zoals Obruni of vroegen wat is je naam of waar ga je naar toe. Er kwam zelfs een man aanrennen die schreeuwde “Give me your phone”, dus dat was wel even vervelend en we zijn maar snel doorgelopen. Al heel snel kwamen we in een beter gedeelte (bijzonder hoe snel en groot de verschillen zijn). Eerst konden we de ingang van het Memorial Park niet vinden, maar we kwamen een jongen tegen die ons naar de ingang heeft gebracht. Dit is een park met een museum over de eerste president Kwame Nkrumah van Ghana na de onafhankelijkheid in 1957. Er staat onder andere een groot standbeeld en in het museum ontzettend veel foto’s en spullen/kleding wat van hem is geweest. Wel interessant om te zien en over te lezen. Toen we weer uit het park liepen kwam dezelfde jongen er weer aan die ons naar de ingang had gebracht. Hij wou ons graag zijn winkel laten zien in het Arts Centre. Hij was een beetje opdringerig en wij wouden graag onze weg volgen met zijn tweeën. Helaas luisterde hij daar totaal niet naar en bleef hij constant bij ons lopen, op den duur erg irritant. We wouden wel graag naar het Arts Centre. Daar zijn allemaal mini winkeltjes bij elkaar met allemaal spullen zoals, stoffen, accessoires, kleding en zelfgemaakt beelden. Wel heel mooi om te zien maar het enige nadeel was dat de verkopers ontzettend opdringerig waren. Eigenlijk moet je daar de lol een beetje van inzien, maar wij vonden het niet zo leuk en waren een beetje gestresst. Sofia zei op den duur tegen iemand dat ze zo pushy waren, maar dat vond hij niet zo leuk. Wel gek, ze zeggen de hele tijd “It is nice to be nice” of “No pressure”, maar doordat ze juist wel opdringerig zijn is het soms niet aardig meer haha. Ik heb nog wel een armbandje en soort klein tasje/portemonnee gekocht. Na de Arts Centre zijn we naar de Black Star/Independence Square gegaan. Dit is gemaakt vanwege de onafhankelijkheid van Ghana; een groot plein met 2x 3 tribunes in de kleuren van de Ghanese vlag (kleurrijk dus). Op Independence Day in maart wordt de onafhankelijkheid hier groots gevierd. Op het bouwsel waar de grote Black Star staat (wat volgens mij “unity” betekent), stond ook “Freedom and Justice”. Verder was er nog een standbeeld van een soldaat ter ere van alle soldaten die overleden zijn in de strijd voor onafhankelijkheid. Na dit allemaal gezien te hebben, hebben we weer een Uber via de app geregeld en hebben we de rest van de middag bij het zwembadje gezeten. Oh en er was gratis wifi! Erg fijn eventjes en heb meteen een aantal films gedownload op Netflix. Rond half 5 nog een kleine sandwich met kaas gehad bij de bar. Vervolgens weer luxe gedoucht en had Sofia een leuk restaurant gevonden “Zen Garden”. Daar zijn we met een Uber naar toe gegaan en het zag er echt zó leuk uit. Het was ook weer in een tuin met overal mooie lichtjes (ook in de bomen) en er was een podium met een band. Een paar blanke mensen zaten ook in het restaurant en voor de rest vooral de wat rijkere Ghanezen. Zo zie je in een dag ontzettend grote verschillen tussen mensen in dezelfde stad. Later kwam er nog een (hele goede!) zangeres zingen en de sfeer was erg gezellig. Op den duur (net toen we onze cocktail op hadden) begon het te regenen en hebben, na een tijdje wachten, betaald en zijn we met de Uber weer terug gegaan naar de hostel. Kortom een hele leuke avond.

Zondag 23 juni – Dag 49

Vanochtend waren we natuurlijk weer op tijd wakker en hebben we eerst weer lekker ontbeten (met onder andere pannenkoeken natuurlijk). Na het ontbijt gedoucht en onze spullen bij elkaar gepakt. Weer een Uber geregeld via de app alleen deze Uber chauffeur had volgens mij niet echt zijn dag, want hij ons niet vinden. Terwijl hij als het goed is altijd een navigatie heeft waar precies op staat waar wij ons bevinden. Hij belde ons wel drie keer om te vragen waar we waren, tja dat kan ik hem natuurlijk niet vertellen; hij zou dat toch echt beter moeten weten dan ik. Uiteindelijk hebben we de Uber geannuleerd en een nieuwe Uber geregeld, deze chauffeur was er gelukkig in 5 minuten. Hij heeft ons afgezet bij een soort grote rotonde en hij was zo aardig om ons meteen af te zetten naast een Tro Tro die richting Kasoa ging, zodat we niet eindeloos daar naar hoefden te zoeken. Sofia wou nog graag een grote markt zien voordat ze naar huis gaat maandag dus zijn we een tijdje rondgelopen op de markt in Kasoa. We waren ook vrij snel wel klaar en hebben toen een man gevraagd of hij wist waar de Tro Tro’s stonden richting Kaneshi (Accra), want we gingen namelijk nog even langs Westhill. Het is namelijk erg lastig om de weg te vinden als je daar niet bekend bent. De man heeft ons helemaal naar de Tro Tro gebracht en zei zelfs tegen de chauffeur dat we er bij de Westhill Mall uit moesten. Eenmaal in Westhill wat boodschapjes gedaan in de grote supermarkt (vooral chocola) en heb ik een heerlijke koffie met karamel gehad. Vervolgens moesten we de drukke weg weer oversteken om vanaf daar een Tro Tro te pakken, eerst weer naar Kasoa. In Kasoa moesten we naar het Tro Tro station want daar staat de Tro Tro rechtstreeks richting Senya. Het Tro Tro station was lastiger te vinden dan ik dacht, maar na een hele poos zoeken en vragen kwamen we gelukkig (licht gestresst) aan bij het Tro Tro station en vanaf daar konden we in de Tro Tro naar Senya. Aan het einde van de middag waren we eindelijk weer veilig thuis! De hele reis van Accra naar Senya was trouwens in toaal ongeveer €2,50 (even een idee hoe goedkoop het vervoer hier is). Ik had in Westhill nog een KitKat voor Paula gekocht, want daar zoekt ze altijd naar in Westhill, dus daar was ze wel blij mee. Als avondeten kregen we noodles. Voor de avond was het plan om naar een soort feest te gaan, wat elke zondag plaatsvindt. Eerst nog even een tijdje in mijn kamer gekletst met Sofia, Paula en Rivanna en toen D4 ons kwam ophalen zijn we naar de “place to be” gelopen. Ook Sammy en Jared gingen met ons mee. Het was gewoon buiten op straat en iedereen zat bij tafeltjes. Er was muziek en wat lichten, maar verder vrij donker. Op den duur begonnen steeds meer (vooral jongens) te dansen bij hun tafels en op straat, wel leuk om te zien en heel anders dan ik in Nederland gewend ben. Hier gaan jongens heel snel dansen en zingen ook mee met de liedjes. Later waren er nog soort optreden/competitie en gingen ze dansen en zingen (vooral rap). Ah en er was geen toilet aanwezig alleen een stenen ondergrond met een muurtje eromheen haha, Rond 00:00 waren we weer thuis na een gezellig avond.

Liefs Celine

Weekend 6

En alweer een nieuw bericht op mijn blog van het zesde weekend! Bedankt wederom voor de leuke reacties   

Vrijdag 14 juni – Dag 40 

Vandaag ben ik alleen de ochtend naar school geweest, omdat we na de lunch naar Cape Coast gingen. Op het begin van de ochtend gaf een van de leraressen mij een bellenblaas. Dat vonden de kinderen helemaal geweldig en elke keer wanneer ik een aantal bellen blies probeerden ze met veel geschreeuw en wild gespring de bellen kapot te slaan. Dit ging niet altijd heel soepel, sommigen vielen op de grond of moesten huilen. Maar ze vonden het allemaal wel heel leuk. Daarna heb ik mijn muziek boxje er weer bij gepakt en heb ik een hele poos weer dezelfde kinderliedjes al voorheen gedaan, zoals ‘The wheels of the bus’ of ‘Macarena’ of ‘If you happy and you know it’ en ‘The ABC song’. Het blijft leuk en grappig om te zien hoe sommige kinderen zo goed hun best doen om het dansje na te doen. Na de kinderliedjes moesten de kinderen allemaal gaan zitten op de houten bankjes aan de zijkant en deed ik een Ghanees liedje op. Alleen Pa (zo noemen ze het zoontje van Sammy volgens mij) stond in zijn eentje midden in de klas en ging dansen. Zó grappig om te zien en er kwamen meer kinderen bij die wouden dansen. Echt leuk om te zien hoe de kinderen druk aan het dansen zijn op het muziek. Ook gingen de leraressen en ik mee dansen met de kinderen. Het was dus een geslaagde en gezellige ochtend op school. Daarna was het pauze en heb ik nog wat patronen op het bord getekend zoals golven of stippen. Rond 11:40 weer naar huis voor lunch. Na de lunch onze spullen in gepakt en vertrokken aan het begin van de middag naar Cape Coast voor de weekend. Inmiddels ben ik gewend aan de Tro Tro, alleen de Tro Tro naar Cape Coast stopte erg vaak en het duurde wat langer voordat we in Cape Coast waren. De taxi chauffeur die ons naar Oasis Beach Resort bracht in Cape Coast zei dat hij ons de ochtend daarna wel naar Kakum National Park wou brengen, dus ik heb zijn nummer genoteerd. Eerst onze spullen in de ‘hut’ gelegd en daarna zijn we naar de winkel gelopen waar ze allerlei stoffen verkopen. Gelukkig was de winkel open en er waren zó veel mooie stoffen, ik had echt geen idee wat ik moest kiezen. Ik had wel een lijstje gemaakt hoeveel soorten stoffen ik graag wou. De winkel ging bijna dicht dus hebben we besloten om zaterdagmiddag na Kakum heen te gaan. Terug in Oasis heerlijk onder een échte douche en daarna bij restaurant Baobab (lokale en vegetarische recepten) Red Red gegeten; fried plantain met bonen in een soort saus. Daarna zijn we op het terras gaan zitten bij Oasis met een lekkere(!) cocktail (African Taste). Er was nog een optreden van Ghanese acrobaten en daarna zijn we aan de bar gaan zetten. Na een aantal cocktails werd het steeds gezelliger en daarbij was het muziek ook erg leuk wat ze draaiden. Ook gingen er steeds meer mensen dansen, onder andere Ghanese jongens die op een Afrikaanse manier aan het dansen waren en dat was heel leuk om te zien. Hier dansen de jongens ook véél sneller en expressiever dan jongens in Nederland zouden doen. Rond middernacht zijn we gaan slapen. Ik lag boven in het houten stapelbed, alleen de hoogslaper beweegt zo veel als ik er in klim dat het net voelt alsof het bed zo in elkaar kan storten. Dus niet het meest prettigste bed waar ik in heb geslapen. Ook was het nogal lastig om elke keer het bed weer uit te komen.

Zaterdag 15 juni – Dag 41

Na het ontbijt (soort panini met een smoothie) op het terras naast de zee, ging Paula weer terug naar huis en zijn Sofia en ik naar Kakum National Park gegaan. Dezelfde taxi chauffeur stond al bij Oasis te wachten, dus ik hoefde hem niet meer te bellen. Hij bracht ons naar Kakum National Park (uurtje rijden) en zou daar op ons wachten. Toen we daar aankwamen regende het een beetje, maar gelukkig stopte dit snel. Het Kakum National Park is een mega groot regenwoud met vijf bruggen van in totaal 330 meter lang en 40 meter hoog (!). Eerst met een gids en nog wat meer mensen omhoog gelopen, de gids had het tempo er goed in dus ik was eenmaal boven wel even buiten adem. Onderweg vertelde hij nog dat er ook een aantal olifanten in het regenwoud leven, maar buiten het zicht van de mensen. Ook leven er slangen, 300 soorten vogels en 600 soorten vlinders. Daarna was het moment dat we de bruggen over konden lopen. Het wacht echt even doodeng op het begin, want je loopt op best een dunne houten plank met touwen aan de zijkant en de brug beweegt ook helemaal als je erover heen loopt. Maar wel heel bijzonder om te doen en te zien. Echt een prachtig uitzicht over het regenwoud. Ik durfde amper naar beneden te kijken en kon ook geen foto’s of filmpjes maken tijdens het lopen, want dat durfde ik niet haha. Je zal je mobiel maar laten vallen!! Nadat we over de vijf bruggen waren gelopen, liepen we weer naar beneden en was de tour afgelopen. Het was nog best vroeg dus hadden we besloten om naar Hans Cottage te gaan, dat lag toch op de route terug naar Oasis. De taxichauffeur bracht ons daarheen en heeft daar ook weer op ons gewacht (goede service of niet?). Hans Cottage is een plek waar een aantal ‘tamme’ krokodillen in een soort klein meer leven. Ze zijn gewend aan mensen en vallen de mensen niet aan. Er is ook een hotel, restaurant, zwembad en tennisbaan aanwezig. Eerst hebben we geluncht en daarna hebben we gekeken of we krokodillen konden spotten. Je kon over soort bruggetjes lopen en daar zagen we een krokodil zwemmen. Later zagen we een krokodil gewoon op het gras liggen vlakbij waar de mensen ook staan. Alleen na wat beter gekeken te hebben, waren we er helemaal van overtuigd dat de krokodil nep moest zijn. Het lag constant precies op dezelfde manier zonder te bewegen met zijn bek open. Mensen gingen er wel mee op de foto, maar wij hoefden natuurlijk niet met een neppe krokodil op de foto. De man die de mensen naar de krokodil begeleidt voor de foto had door dat wij dachten dat de krokodil nep was, dus hij zei tegen ons dat het een echte was. Alleen wij geloofden er echt niks van; de man vertelde dat hij zo stil met zij bek open ligt op zuurstof binnen te krijgen. Nog steeds moesten wij er om lachen en geloofden we hem niet. Toen pakte hij een stok en gaf hem een tik op zijn bek en in één keer bewoog hij!! Wij moesten zo hard lachen en we waren zó verbaasd dat het een echte (!) krokodil was. Zo dichtbij! We mochten zelfs de krokodil aanraken; ik vond het wel echt doodeng want toen ik naar de krokodil toe liep zag ik rechts van mij in het water ook een krokodil zwemmen. Ik heb mega snel zijn staart aangeraakt en ben maar snel weer terug gelopen, maar wat een ervaring! Daarna bracht de taxi chauffeur ons weer terug naar Oasis. In totaal hebben we trouwens per persoon 100 cedi aan de taxi chauffeur moeten betalen, dat is dus maar €17. Toen we weer terug waren zijn we weer naar de winkel met alle stoffen gelopen en heb ik daar een hele boel stoffen gekocht, het was wel heel lastig om te kiezen want er waren zo veel mooie kleurrijke stoffen. Onderweg nog bij een paar kleine kraampjes/winkeltjes gekeken met accessoires en ik heb nog een soort tasje/portemonnee gekocht en twee enkelbandjes. De kraampjes/winkeltjes zijn meestal gewoon in een soort kleine container buiten. Eenmaal terug in Oasis nog even bij het strand gezeten en daarna gedoucht en zijn we op het terras gaan zitten. Eerst even wat drinken en later avond gegeten (Griekse salade). Ook deze avond was er een optreden van een soort theater groep, waarbij ze Afrikaans gingen dansen waarbij ze de muziek maakten op de drums. Leuk om te zien! Later nog een chocolade bananen milkshake gehad en later op de avond zijn we gaan slapen.

Zondag 16 juni – Dag 42

Vandaag is mijn moeder jarig! Helaas kan ik er niet bij zijn    Maar gelukkig heeft ze gister mijn kaartje ontvangen en hebben we in de middag nog even video gebeld en Emiel, Oma en Mike waren toen ook bij mij thuis. Emiel had een mooi cadeautje voor haar gekocht; een Rituals pakket en een kaart. Vanochtend in Oasis Beach Resort eerst weer gedoucht en daarna ontbeten; wafels met chocolade ijs en chocolade siroop (zo lekker!). Daarna zijn we met de taxi naar Elmina Castle gegaan. Elmina Castle is gebouw door de Portugezen rond het jaar 1400 en later waren de Nederlanders eigenaar van de Castle tijdens de slaven periode. Het leek heel erg op Cape Coast Castle, waar ik eerder naar toe ben geweest. Er stonden ook Nederlandse teksten binnen de Castle en hier konden we ook de ruimtes zien waar de mannelijke en vrouwelijke slaven gevangen werden gehouden (onmenselijk). Bijzonder dat een aantal honderd jaar terug, zo iets op die plek heeft afgespeeld onder toezicht van Nederlandse gouverneurs. Ook hier werden sommige slaven wel drie maand gevangen gehouden en daarna moesten ze nog eens 6 weken op een schip onder vreselijke omstandigheden overleven. Daarna werden ze als slaaf aan het werk gezet in Amerika. Na alles gezien te hebben in Elmina Castle zijn we weer met de taxi terug gegaan naar een soort bus station en vanaf daar konden we met een soort busje (met airco!) terug naar Akoti om daar vervolgens met een taxi terug naar Senya te gaan. De taxi chauffeur die ons naar de mini bus station bracht was heel behulpzaam en vertelde waar we moesten betalen en dat we tegen de bus chauffeur moesten zeggen dat we er in Akoti uit moesten. De meeste mensen zijn hier erg behulpzaam! De terugreis ging erg snel en we waren rond 14:00 weer thuis. Later op de middag nog een ijsje gekocht. De rest van de dag niet echt wat bijzonders gedaan. Vandaag zit ik trouwens precies op de helft van mijn reis in Ghana. Als afsluiter van het weekend nog een leuk Ghanees liedje: Wish Me Well – Kuami Eugene.

Liefs Celine   

Week 6

Maandag 10 juni – Dag 36

De ochtend begon zoals bijna elke ochtend begint. Ik begin de bucket bath trouwens steeds kouder te vinden en kan er nu al naar uit kijken dat ik thuis onder een warme douche kan staan. Alhoewel ik er nu wel achter kom dat het totaal niet noodzakelijk is om een warme douche te hebben. Sommige mensen douchen hier ook gewoon buiten met een emmer water over zich heen, zo zag ik vanmorgen een jongen die een emmer met water over zich heen gooide en dus aan het douchen was. Onderweg kwam ik een van de kinderen tegen in mijn klas, Francis. Hij riep mij en pakte mijn hand vast, dus zijn we zo verder nog een kleine stukje naar school en de klas gelopen. In de klas weer de kinderen omgekleed; sommige kinderen hebben geen rugtasje en hebben hun kleren in een zwart plastic tasje. Ze begonnen klassikaal met de nummers 1 tot en met 30 en daarna met hetzelfde groepje waar ik altijd mee oefen weer het tellen van voorwerpen en dat combineren met het goede getal. We hebben best lang geoefend en ik houd dat vaak niet heel lang vol. De kinderen raken snel afgeleid en dan kost het mega veel energie om ze weer rustig aan het schrijven te krijgen. Mama Presla (Priscilla) is het enigste meisje die in mijn ‘oefengroepje’ zit en dat is echt een lief meisje. Ze luistert altijd goed en doet altijd zo haar best. Soms komt ze tijdens het oefenen naar mij toe want dan moet er iets weggegumd worden en daarbij lacht ze altijd naar mij. Ook wacht ze altijd tot ze aan de beurt is. Er zijn ook een aantal kinderen die geen geduld hebben en constant achter elkaar ‘Madame Cee’ zeggen of met hun potlood mij wel 100 keer aantikken haha. Later was het tijd om naar huis te gaan voor de lunch en daarna weer terug naar school. Eerst een tijdje bij Paula en Jenet gezeten want het was pauze op school. Er waren weer soort verse oliebollen (ik weet de naam niet) op de school, dus daar heb ik een van geprobeerd. Dat was wel lekker! Deed mij echt denken aan een oliebol, maar dan net wat anders. De leraren laten hier trouwens alles voor ze doen door de leerlingen. Als iemand een zakje water wil, lopen ze er zelf niet naartoe maar laten ze een van de kinderen water halen. Voelt toch een beetje gek. Ook laten ze elke keer de leerlingen de stoelen, waar de leraren in de pauze op zitten, ophalen en opruimen. Na in de middag de kinderen in Nursery 1 weer hebben omgekleed waren ze weer druk met elkaar aan het spelen. Een van de kinderen had een soort geel plastic speelgoed paardje die aan een touwtje vast zat en kon bewegen. Dat vonden ze helemaal geweldig; ze zijn hier al zo blij met iets kleins, wat wij waarschijnlijk oude goedkope troep vinden in Nederland. Na school gingen we weer langs de klerenmaakster met Paula, Jenet en nog 2 leraressen. Mijn jurk had ze al bijna klaar, maar ik kon de jurk niet aan krijgen omdat er nergens een rits zat. Ze gaat nu aan de achterkant een rits maken, zodat ik de jurk beter aan kan trekken. Hopelijk past het dan wel! De jurk leek in ieder geval al heel erg mooi met de kleurrijke Ghanese stof. Toen we thuiskwamen liet Nana mij paar gekleurde korte wollen draadjes zien wat hij van school had meekregen. Ik ging bij hem op de grond zitten en heb de draadjes om zijn vinger gedaan, wat hij zo mooi vond; hij zei elke keer ‘waauuw’. Voor het eten was hij weer even het boefje en had hij een deel van Grace haar cake opgegeten en lag de rest, met nog allemaal water, op de grond. Paula en ik hebben daarom buiten gegeten, wat ook wel even lekker was. Wel met telkens een schooiende kat naast ons, maar gelukkig is de kat bang voor Nana want die trekt gewoon aan de staart of gooit de kat een meter verder weg haha! Na het eten snel gaan douchen, want de elektriciteit was al een hele poos uit. Wanneer het buiten donker wordt is het lastig om te douchen (dan moet ik een zaklamp gebruiken). Rond half 8 in de avond ging gelukkig de elektriciteit weer aan. Morgen komt de nieuwe vrijwilliger dus ik ben benieuwd.

Dinsdag 11 juni – Dag 37

Ik drink elke ochtend altijd thee, maar nu heb ik soort koffie geprobeerd (gewoon een zakje poeder) en dat smaakte meer naar melkkoffie, maar daarom vond ik het juist wel lekker. Onderweg naar school was de lucht helemaal blauw en de zon scheen al best fel. Op school na het omkleden eerst een tijdje rijmliedjes gezongen en na een tijdje weer de nummers geoefend. Voordat ze de nummers opnoemen zeggen ze ‘numbers’, alleen sommige kinderen zijn in de war en zeggen dan ‘alphabet’. Waarschijnlijk begrijpen ze dan nog niet wat ‘numbers’ en ‘alphabet’ werkelijk betekent. Daarna heb ik op het bord vier soorten vormen getekend; een cirkel, driehoek, vierkant en een halve cirkel. Vervolgens heb ik dit weer in een aantal schriftjes getekend en konden de kinderen dit na de pauze in gaan kleuren. Ik ging op tijd weg voor de lunch want de nieuwe vrijwilligster was inmiddels al aangekomen. Ze heet Sofia, is 17 jaar en komt uit Zweden. We hebben eerst een tijdje gekletst over van alles. Ze zit nog op de middelbare school en heeft nu vakantie, ze is ook nog best heel jong! Rond 12 uur kregen we onze lunch en na de lunch kwam Paula ook terug van school. We zijn toen Senya in gegaan om Sofia dit te laten zien. Eerst langs het ziekenhuis, want daar gaat ze de komende twee weken werken. Daarna door naar de markt van Senya (stelt niet zo veel voor en compleet anders dan wij gewend zijn). Vervolgens richting de zee gelopen en onderweg door het armste gedeelte van Senya gekomen. Overal natuurlijk weer kinderen die naar ons riepen. Bij de zee ligt een Fort (Fort Good Hope) en daar hebben we een drankje gekocht en heerlijk van het uitzicht genoten. Er staan ook een aantal foto’s van deze middag op mijn blog. Nadat we bij de Fort hebben gezeten zijn we naar de school gelopen om Sofia dit te laten zien. Toen de kinderen Sofia zagen kwamen ze allemaal naar buiten en werd ze helemaal ingesloten door de kinderen en iedereen hield haar hand en arm vast. Volgens mij vond ze het wel een beetje intens. Ook nog even in Nursery 1 geweest en Madame Bernice en Madame Esther riepen direct ‘Afiaaaa’ (als jullie het nog weten: dat is mijn Ghanese naam omdat ik op een vrijdag ben geboren). Even een tijdje in Nursery 1 gewacht tot het grootste deel van de kinderen naar huis ging, zodat wij ook rustig weg konden. D4 en Jared liepen nog een stuk gezellig met ons mee. Tegen half 5 weer thuis en toen gewacht tot het avond eten klaar was. Na het eten een bucket bath en ’s avonds nog een tijdje gezellig met Nina video gebeld. De nieuwe vrijwilligster slaapt in mijn kamer, dus dat is wel even wennen! Ik denk dat ik donderdag naar Paula haar kamer verhuis, want daar moet ik uiteindelijk toch heen en Paula is er in de avond en de nacht niet. Morgen weer een hele dag school. En een Ghanees liedje die jullie zeker even moeten luisteren: Paper Loving – Christopher Martin

Woensdag 12 juni – Dag 38

Vanochtend was ik op tijd wakker en heb niet geweldig geslapen. Eerst weer gedoucht en later ontbeten. Paula ging deze ochtend wassen en Sofia ging met Grace naar het ziekenhuis om te zien waar ze komt te werken. Ik ging tegen 08:00 naar school. Het was wel bewolkt, maar het was echt mega warm. Ik had het zweet er helemaal door toen ik de kinderen had omgekleed. Op het bord heb ik het alfabet geschreven; de grote letters (A) en de kleine letter ernaast (a). Ondertussen moesten de kinderen een aantal rondjes om de pre-school gedeelte rennen; zo kunnen ze even hun energie kwijt. Daarna was het weer tijd voor worship. Deze keer wou ik een stoel meenemen naar buiten, zodat ik rustig kon gaan zitten. Zodra een van de kinderen ziet dat ik zelf de stoel wil meenemen komen ze naar mij toe, pakken ze de stoel en nemen ze het voor mij mee. Dat zijn ze hier denk ik al zo gewend, maar wel lief dat ze het ook voor mij doen. Na de worship was het alweer pauze en na de pauze geoefend met de kleine letters van het alfabet. Eenmaal terug bij Grace thuis, kwam even later ook Sofia terug en hebben we geluncht. Zij kon de middag thuisblijven, maar ik ben weer terug gegaan naar school. De middag was eigenlijk zoals elke middag en ben ik weer met Paula terug naar huis gelopen. We zijn daarna, ook met Sofia, naar de kleermaakster gegaan en mijn jurk weer aangepast. Ik kreeg de jurk deze keer niet over mijn achterwerk, maar ze kon het ter plekke wijder maken. Nu past de jurk wel, alleen is het nog steeds een beetje strak bij mijn bovenlichaam, maar de stof is in ieder geval super mooi! Ik wil heel graag nog meer dingen laten maken. Toen we terug kwamen was het avond eten ook al bijna klaar. Na het eten ging de elektriciteit uit, dus ik moest deze keer wel douchen met alleen een zaklamp aan. Het is nu 20r:30 en de elektriciteit is helaas nog steeds uit.

Donderdag 13 juni – Dag 39 

Vanochtend ging ik niet naar school, want ik moest nodig weer de was doen. Ik wist al dat ik er lang mee bezig zou zijn, want ik moest inmiddels bijna al mijn kleren wassen. Volgens mij heb ik het sinds deze keer een beetje onder de knie. In totaal was ik denk wel 3 uur bezig, maar heb ook rustig aan gedaan. Wel fijn dat alles nu weer schoon is. Tijdens het wassen kwamen in de loop van de ochtend kwamen elke keer weer mensen bij Grace op bezoek. Heel anders dan bij ons. Zo vaak spreken wij niet af met vrienden en familie, maar hier komen ze bijna elke dag wel even langs. Ook Grace en haar zus zitten elke dag bij elkaar. Ook kwam er een man in pak met 3 vrouwen met een witte jurk. Het was een soort mini kerkdienst voor Grace en haar man buiten, terwijl ik ernaast aan het wassen was haha. Na het wassen heb ik gedoucht en daarna was het alweer bijna tijd voor lunch. Paula en Sofia kwamen beide terug voor lunch. We zouden eigenlijk in de middag naar het strand, maar het was bewolkt en er stond een wind dus toch maar besloten om hier te blijven. Sweet Africa kwam rond lunchtijd weer om de nieuwe vrijwilliger een armbandje of enkelbandje te geven. Vervolgens zijn we naar Gifty (Grace haar dochter) haar winkeltje gegaan om parfum te kopen, want ik heb hier helemaal niks. En we hebben nog een ijsje gekocht. Thuis heb ik mijn jurk nog even aangepast en daarvan staat een foto op de blog. Ook ben ik begonnen met het lezen van mijn nieuwe blog. Verder nog even met Sofia gekletst, onder andere over Zweden en over Nederland. Daarnaast vertelde ze mij dat de directeur van het ziekenhuis vertelde dat een zorgverzekering hier voor een heel jaar ongeveer 5 euro is. Dan zal je denken, het is vast zo laag zodat iedereen dat kan betalen. Maar helaas, nog steeds zijn er mensen die dit niet kunnen betalen. Dit geeft wel aan hoe arm sommige mensen hier zijn. Inmiddels was al mijn was weer helemaal droog dus dat heb ik opgeruimd. Aan het einde van de middag hebben Paula en ik Nana nog van school gehaald. In de avond was er 1 van de 2 jongens, die vooral in de avond en in het weekend Grace helpen met allerlei klusjes zoals koken en afwassen, ‘Banku’ aan het maken. Een typisch Ghanees gerecht en ik maakte een foto van hem. Toen zei Grace; je moet het zelf ook even proberen! Het lijkt op soort deeg, maar is gemaakt van cassave en mais, maar dat was zo zwaar om te roeren. Er staat wel een foto van op mijn blog, wel leuk om even geprobeerd te hebben. Ze moesten er trouwens wel om lachen dat ik het mij totaal niet lukte. De jongen (Joshua) is wel een halfuur bezig om de Banku te roeren voordat het klaar is, daarvoor moet je wel sterk zijn hoor! Later op de avond zat ik nog een tijdje buiten en kwam Nana op mijn schoot liggen, heel schattig was dat   Morgen alweer de laatste dag van de schoolweek en na de lunch vertrekken we naar Cape Coast! Het dagverhaaltje van vrijdag (morgen) voeg ik aan het weekend toe (zaterdag en zondag). 

Liefs Celine

Het vijfde (rustige) weekend

Bedankt voor de leuke reacties en voor Wijnie: Nee ik heb niet echt heimwee dat ik er last van heb, maar ik mis natuurlijk wel de vertrouwde omgeving met de vertrouwde mensen. De ene keer mis ik het meer dan de andere keer! 

Zaterdag 8 juni – Dag 34

Vanochtend heb ik weer ietsjes langer geslapen en daarna op tijd French toast gehad als ontbijt met Paula. In de ochtend nog Senya in geweest om toiletpapier en zeep te kopen en ik moest weer internettegoed hebben. Aan het einde van de ochtend gingen we naar de Westhill Mall. Eerst een taxi naar Akoti en vanaf daar een tro tro richting Accra. Dit was best een comfortabele tro tro alleen was er een poosje langzaam verkeer. Op dat moment heb je geen idee waarom en hoelang het gaat duren, dus dat is wel een beetje vervelend. Gelukkig duurde het niet lang en was er langzaam verkeerd doordat er veel water lag op een bepaald deel van de weg. In Westhill eerst maar naar de, voor hier, luxe en schone toiletten! Daarna als lunch een pizza gehad, daarna weer geld opgenomen want dat was wel weer nodig en vervolgens wat boodschapjes gedaan bij de grote supermarkt. Ook hebben Paula en ik een lekkere (gekleurde) cake gekocht die we aankomende week lekker op kunnen eten. Ook heb ik nog een aantal chocolaatjes gekocht. Voordat we naar huis gingen nog een heerlijke koffie karamel gehad, daar had ik mij de hele tijd al op verheugd. In Westhill was het deze drukker dan anders en waren er vooral heel veel moslims. Allemaal in hele mooie jurken met alle kleuren, leuk om te zien. Ik weet inmiddels ook waarom ik vorige week woensdag vrij was, het was namelijk het einde van de Ramadan en aangezien er bijna op elke school wel een moslim zit, is het een vrije dag! In de middag eerst weer terug met een Tro Tro naar Kasoa, in deze Tro Tro zat ik ook wel prima. In een keer zag ik dat Paula en wat andere mensen uitstapten; ik had niet eens door dat we al in Kasoa waren. Daarna een Tro Tro naar Senya Beraku. Achterin de Tro Tro propten ze nog van alles, zoals een grote bak met een houten tafel. De deuren konden daardoor aan de achterkant niet meer dicht, dus werd het met touw goed vast geknoopt. Een man zag dat ik de hele tijd met lichte verbazing aan het kijken was en hij moest daar nogal om lachen haha! Thuis heb ik mijn chocolaatjes in een zakje gestopt en goed in de koelkast verstopt, zodat niemand ze kan pakken (zoals Nana). Door de grote pizza had ik niet zo veel trek meer, dus heb ik alleen een broodje met omelet gehad. Eerst wou Grace ons een Ghanees gerecht klaarmaken, maar ben blij dat ik dat niet heb gegeten. Ik had dat namelijk nooit helemaal op kunnen eten. Na het eten weer gedoucht en later op de avond moest ik naar de toilet en toen zat er een kakkerlak op het plafond precies boven de wc. Ik wist echt even niet wat ik moest doen, want wat als de kakkerlak in één keer naar beneden valt of gaat bewegen? Eerst maar even mijn tandengepoetst en moed verzameld om écht naar de toilet te gaan. Ik was blij toen ik weer in mijn kamer was en de kakkerlak nog rustig op het plafond zat. Die insecten raak ik maar niet gewend aan haha. Voordat ik ging slapen kreeg ik nog wat foto’s en filmpjes toegestuurd van mijn ouders, broertje en vriendinnen van het feestvieren in Delfzijl tijdens Pinksteren, leuk om te zien en stiekem wou ik wel even een avondje mezelf verplaatsen naar Delfzijl.

Zondag 9 juni – Dag 35

Vannacht niet zo goed geslapen, maar dat is niet anders. Paula en ik zouden vandaag naar het strand, maar Paula had nogal hoofdpijn dus we zijn uiteindelijk niet naar het strand gegaan. Ik vond het wel jammer, want het weer was vandaag wel mooi! Ik heb daarom een groot deel van de middag buiten in de zon gezeten en mijn boek uitgelezen. De jongen die hier tegenover woont, bij Grace haar zus, kwam naar mij toe en vertelde dat hij van de kerk kwam. Hij vroeg aan mij of ik christelijk ben en naar welke kerk ik ga. Ik vertelde dat ik niet christelijk ben, waarop hij vroeg wat ik wel ben. Nou eigenlijk ben ik dan helemaal niks, ik geloof gewoon niet in een bepaalde religie. Volgens mij vinden ze dat hier maar gek en wonen hier weinig mensen die géén christen en géén moslim zijn. Als lunch kregen we een Ghanees gerecht (geen idee meer hoe het heet) met bonen, rijst, kip en saus. Was wel prima te eten. Later op de middag de helft van de cake opgegeten en dat was echt even lekker. De rest van de dag niet zo veel gedaan, dus niet zo veel bijzonder voor jullie om te lezen. Er komen zeker nog weekenden waar ik weer meer ga beleven! Wat ik zelf ook leuker vind   

Week 5 :)

Maandag 3 juni – Dag 29

De eerste dag van de vijfde week. Soms denk ik de tijd gaat best snel en soms gaat het langzaam. Vandaag was een goede dag op school. Nana (3 jaar), de kleinzoon van Grace die hier ook woont, gaat misschien wisselen van school en ging vandaag voor het eerst een dag proberen op onze school. Dat zou betekenen dat hij in mijn klas komt. Ben dus erg benieuwd hoe dat is, aangezien hij hier soms héél vervelend kan zijn (ook wel lief hoor). Nana zijn tas mee met extra kleren, een waterfles en een etensbakje. Eerst wou hij niet lopend dus nam Paula hem op de rug. Later wou hij wel weer lopen en was die vrolijk aan het rennen en springen onderweg naar school. Op school liepen we naar Nursery 1 om aan Madame Esther en Madame Bernice te vertellen dat er een nieuwkomer is. Gaat blijkbaar allemaal zo makkelijk, als het kind langer blijft moeten de ouders wel de bijdrage betalen. Ik begon eerst weer met het omkleden van de kinderen. Na het omkleden kwam Nana zo dicht mogelijk naast mij zitten en was hij heel stil en zat maar voor zich uit te kijken. Later hebben we hem in het midden van de klas neergezet, wat hij totaal niet leuk vond en een beetje moest huilen. Ook daar bleef hij maar een beetje beduusd de hele ochtend zitten. We gingen de nummers 1 tot en met 30 oefenen en weer het tellen van voorwerpen en dat combineren met het getal. Ik heb weer in een aantal schriftjes geschreven zodat de kinderen de lijn konden tekenen. Dit keer heb ik met elk kind apart de oefeningen samen gedaan. Dus eerst de voorwerpen tellen, bijvoorbeeld 2 en dan kijken waar het getal 2 staat. Dit ging eigenlijk best heel goed! Dus elke keer weer een high five. Nana kwam tijdens het oefenen met de andere kinderen ook maar weer dicht naast mij zitten. Sommige kinderen hebben geen schrift, dus die zijn gewoon aan het spelen. Ook de jonge kinderen oefenen nog niet, omdat ze daar nog te jong voor zijn. De ochtend ging best snel voorbij en tijdens de eerste pauze heb ik Nana zijn etensbakje en water gegeven. Aan het einde van de ochtend, na de pauze kwam hij wel wat meer op gang; hij werd vrolijker en ging met anderen spelen. Na mijn lunch pauze heb ik met wat kinderen gespeeld. Tijdens de lunch pauze op school nog even met Sammy gepraat over het weekend en over de verschillende kerken hier en wat de verschillen zijn en over dat het hier in Ghana veel expressiever is dan in Nederland. Na de pauze weer tijd om de kinderen om te kleden. Na het omkleden kwamen een aantal kinderen en gingen ze mij allemaal knuffelen en toen kwam Nana en die drukte ze allemaal weg, want die was natuurlijk een beetje jaloers haha. Er kwamen nog twee jongetjes naar mij toe en ze zeiden de hele tijd iets wat ik totaal niet snapte. Dus ik ging ze na praten, maar dan heel overdreven. Nou dat vonden ze heel grappig want ze moesten zo lachen, en ik daardoor ook weer. Ik begin steeds meer van de kinderen te genieten en krijg ook energie van ze! Na schooltijd samen met Nana naar Paula gelopen en weer naar huis. Ik had mega veel zin in een cola, dus dat heb ik gekocht in een winkeltje om de hoek. Paula vind het leuk om zelf dingen te maken en heeft een armbandje voor mij gemaakt, heel leuk! Als afsluiter nog een leuk Ghanees liedje om te luisteren: Maame Hw3 van Ebony.

Dinsdag 4 juni – Dag 30

Vandaag was een beetje een nutteloze dag. Vanochtend wou ik gaan wassen, maar begon het eerst te regenen. Later werd het wel weer droog dus ik heb toch besloten om te gaan wassen, want het was wel weer nodig. Tijdens het wassen kwam een Nederlandse vrouw (afkomstig uit Afrika en kennis van Grace) waarvan haar dochter over 2 week hier komt en zij liet mij nog even zien hoe ik nog beter kon wassen. Dat probeerde ik ook en daardoor ging het wassen al wel weer beter. Aan het einde van de ochtend was ik klaar en heb ik alles opgehangen. De wolken waren nog wel een beetje grijs en even later ging het helaas toch regenen. Al mijn kleren weer nat. Omdat het rond de middag ook aan het regenen was, heeft het niet zo veel zin om naar school te gaan, dus bleef ik de middag thuis en heb ik niet zo veel bijzonders gedaan. ’s Middags nog even met Paula internettegoed gekocht en als avond eten kregen we ei met plantain en groenten. Best een saaie dag dus. En in de avond waren mijn kleren ook nog niet droog. Verder kwam Paula met de mededeling dat morgen iedereen vrij is van school en het een soort vakantie dag is, geen idee waarom? Dus morgen ook een dagje thuis. Oh ik ben trouwens zondag vergeten te vertellen dat ik onderweg naar de kerk met de zus van Grace een oudere man tegenkwam die tegen mij zei: “Are you from China?”, dus ik zei natuurlijk “No, from The Netherlands!”. Waarop hij zei: “Ah you look like somebody from China”. Nou ik dacht bij mezelf, dan heb jij nog nooit iemand uit China gezien want ik lijk totaal niet op een Chinees haha!

Woensdag 5 juni – Dag 31

Omdat we vandaag geen school hadden, kon ik wat langer slapen in de ochtend. Alsnog werd ik om 6 uur wakker, maar ben toch nog even door gaan slapen. Om 08:30 maar mijn bed uit en gedoucht. Het had vannacht weer geregend, dus mijn kleren waren nog steeds niet helemaal droog. Aan de lucht te zien blijft het vandaag (hopelijk) wel droog, maar het is niet overwegend zonnig helaas. In de ochtend rustig aan gedaan; boek gelezen en mijn woordzoeker gedaan voor vandaag. Aan het einde van de ochtend ging Paula haar was doen, dus ik ben ook buiten gaan zitten en nog wat gepraat. In de middag werd het weer ook beter, dus mijn kleren waren snel droog en ik kon nog even in de zon zitten. Later op de middag voelde ik mij helaas niet zo fit dus ben ik even gaan slapen. Het is nu avond en ben nog steeds niet helemaal fit, maar dat is vast morgen beter. Ook vandaag dus niet echt een bijzondere dag en niet zo veel te vertellen.

Donderdag 6 juni – Dag 32

Ik voelde mij vanochtend gelukkig weer helemaal goed en ging naar school met Paula. Onderweg naar Nursery 1 kwamen weer een paar kleine kinderen uit de klas naar mij toe gerent “Madame Cee, Madame Cee”. Toch leuk als je ’s ochtends zo enthousiast wordt begroet. In de klas weer de kinderen omgekleed; ik begin ook steeds beter te onthouden welk rugtasje bij wie hoort. De ochtend begon (zoals altijd) een beetje rommelig en chaotisch. Pastor kwam de klas binnen en noemde ongeveer 10 namen op, de ouders van deze kinderen hebben de schoolbijdrage nog niet betaald waardoor deze kinderen weer naar huis moesten (na eerst hun oudere broer of zus opgehaald te hebben). Officieel moeten de leraren namelijk morgen hun salaris krijgen. Het was daardoor weer wat rustiger in de klas en begonnen we met het klassikaal oefenen van de nummers 1 tot en met 30. Daarna wat geoefend in hun zelf gekochte boeken. Voor mijn eigen lunch pauze heb ik nog een grote boom op het bord getekend waarbij ik de onderdelen van de boom met een pijl heb opgeschreven, zoals tak, wortels en stam. Eenmaal thuis voor de lunch pauze, vertelde Grace dat in Kumasi (grote stad meer in het noorden van Ghana) twee Canadese studenten/vrijwilligers zijn ontvoerd. Ik weet er verder ook niks van. Grace zei daarom wel 10 keer dat we voorzichtig moesten zijn en nooit bij iemand in de auto mochten stappen etc. Wel lief dat ze zo zorgzaam is. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik mij hier totaal niet onveilig voel. Overal waar je ook bent kan wat gebeuren en hier in Senya hoef je maar paar keer hard ‘Help’ te roepen en iedereen komt er direct aan. Toen ik weer terug was op school was het alweer bijna pauze, dus heb ik een tijdje bij Jenet, een van de leraressen van een hogere klas, gezeten. Na de pauze weer de kinderen omgekleed en wat met ze gespeeld. Er staan nog een paar leuke foto’s op de blog van paar meisjes die in de klas zitten. Voornamelijk zitten er jongens in de klas. Na het omkleden zijn de banken (tafels) en stoeltjes opgeruimd en zijn sommige kinderen druk aan het spelen en zitten sommige kinderen aan de zijkant op de bankjes. En toen zag ik in een keer het zoontje van Sammy, wat echt een schatje is, zittend op de houten bankjes terwijl hij om de paar seconden bijna viel omdat hij zó moe was. Ik heb hem toen opgepakt en op mijn schoot gelegd en hij viel direct in slaap. Na een halfuurtje waren de kinderen vrij en heeft de lerares hem naar zijn zus gebracht, want hij was bijna niet wakker te krijgen. Na school had ik met Paula, Jenet en nog een van de leraressen afgesproken om naar de klerenmaakster te gaan met de stoffen die ik heb gekocht in Kasoa. Ze heeft mijn maten opgemeten en ik heb laten zien wat voor model jurk ik graag zou willen. Ik kwam er ook achter dat ik minder stof had gekocht dan dat ik wou, dus hopelijk heeft ze genoeg aan de stof om mijn jurk te maken. Ik ben erg benieuwd! Daarna hebben Paula en ik nog een cider gekocht en hebben we dit thuis in het zonnetje opgedronken met wat muziek erbij. In een keer stond Paula op en spuugde ze het drinken weer uit, bleek dat er een vlieg in was gevallen haha zo vies! Paula vertelde ook nog dat de leraren in school soms geen geld hebben om zelf een lunch te kopen    In de avond na het eten heb ik nog een tijdje met mijn vriendinnen Amke en Merel die in Amsterdam wonen video gebeld, leuk om ze weer even te zien en te spreken!

Vrijdag 7 juni – Dag 33

Toen ik vanochtend wakker werd hoorde ik dat het buiten aan het regenen was. Ik was vannacht ook wakker geworden, want het was behoorlijk hard aan het regenen. Doordat het aan het regenen was ben ik wat langer in bed blijven liggen, want dan heeft het toch geen zin om naar school te gaan. De grond is zacht en de kinderen en leraren komen ook niet als het regent. Na het douchen was het weer bijna droog en toen ben ik rustig gaan ontbijten. Even later kwam ook Paula thuis en hebben we besloten om wel naar school te gaan. We waren ongeveer om 09:30 op school. In de klas waren ook maar 13 kinderen aanwezig, dus hebben we niet echt wat gedaan. Ik had mijn muziek boxje wel meegenomen dus ik heb nog wat kinderliedjes gedraaid, wat ze wel leuk vonden. Maxwell, een van de ‘oudere’ kinderen kwam gezellig naast mij zitten en hebben we nog wat foto’s op mijn mobiel bekeken, want dat vond hij reuze interessant. Verder heb ik nog een beetje met ze gespeeld en heb ik “Happy B’ Day Jo” op het bord getekend en een foto van gemaakt, want mijn tante Jo is morgen jarig! Vanavond geeft ze haar feest, dus ik vind het wel erg jammer dat ik er niet bij kan zijn. Rond 12 uur zijn Paula en ik weer terug gegaan naar huis om te lunchen en zijn we ook thuis gebleven. Later op de middag was Nana in een keer verdwenen, dus ging iedereen naar hem op zoek; bleek dat hij gewoon op de bank zich had verstopt onder een grote deken haha! En het is ook alweer weekend. Voor mij een rustig weekend, maar voor mijn familie en vrienden geen rustig weekend want het is Pinksteren, dus groot feest in Delfzijl. Altijd heel gezellig met iedereen en daarom vind ik het ook jammer dat ik er niet bij kan zijn, maar volgend jaar is er ook weer gewoon een Pinksteren dus hopelijk ben ik er dan wel weer bij. Fijn (feest) weekend voor iedereen!

Het vierde weekend!

Bedankt iedereen voor de leuke reacties!!

Zaterdag 1 juni – Dag 27

Dit weekend ben ik niet gaan reizen, dus een vrij rustig weekend thuis. Vanochtend ging de wekker al om 05:30 (!). Vandaag gingen we namelijk naar Kasoa gaan met Paula en 3 andere meiden (leraressen), een stad hier dichtbij en ongeveer 40 minuten met de tro tro. We hadden afgesproken tussen 06:00 en 07:00 te vertrekken. Paula was bij haar vriend en zou mij bellen wanneer ik van huis kon gaan. Rond 6 uur was ik eigenlijk al klaar en had ik ook al mijn ontbijt gehad (French toast). Dus ik maar wachten en wachten… en rond 07:00 had ik nog steeds niks gehoord. Ik heb Paula maar even een berichtje gestuurd of ze toevallig wist hoe laat we zouden vertrekken. Zij probeerde Jenet te bellen (een van de meiden) en we zouden over 15 à 30 minuten vertrekken. Een halfuur later bel ik Paula weer en zei ze dat ik over 10 minuten van huis kon gaan. Inmiddels was het tegen 08:00 voordat ik van huis vertrok. Ik had het eigenlijk ook wel kunnen weten, want hier in Ghana zijn ze (bijna) nooit op tijd en zijn ze niet een beetje te laat, maar vaak véél te laat! Ik wist waar ik naar toe moest lopen en kwam daar Paula tegen met haar vriend en zijn we naar Jenet haar huis gelopen. We gingen nog even in haar kamer zitten. In haar kamer waren weinig spullen, een groot matras op de grond en wat kleren hier en daar. Zo zie je ook weer dat ze niet al te veel geld hebben. Toen nog een tijdje gewacht op de derde die mee zou gaan en uiteindelijk konden we écht vertrekken. Eerst nog even moeten wachten tot de tro tro helemaal vol zat en kwamen later op de ochtend aan in Kasoa. Zoals ik al eerder had verteld, is het daar echt mega druk!! Eigenlijk niet te beschrijven. De markt is nog wel 20 keer groter dan de markt waar wij altijd naar toe gingen aan het Gardameer en je komt er echt alles tegen. Het is een dikke chaos en de mensen zitten allemaal zo dicht op elkaar. Daarbij ruik je allemaal soorten, soms vieze, geuren. Daarnaast val je ook nog op als blanke, want Paula en ik waren de enige blanken, en dan wordt er naar je geroepen (Obruni) of wordt je arm vastgepakt. Soms is dat wel vervelend. Later liepen we langs een gedeelte met allemaal hokken met kippen erin of varkens en werd er ook gewoon met grote hakmessen vlees gesneden. Ik ben toen maar snel doorgelopen en heb er niet echt naar gekeken. De spullen op de markt is volgens mij ook allemaal oude meuk uit Europa. Ik zag trouwens deze ochtend ook een busje staan in Senya Beraku, waar op stond ‘Hoveniersbedrijf …’ met een adres en 06 nummer. Ik ben vergeten een foto te maken, maar dit busje kwam dus gewoon uit Nederland en was denk ik inmiddels in Nederland niet meer te gebruiken, maar in Ghana natuurlijk wel want daar rijden ze in alles wat zelfs nog maar een beetje vooruit gaat. Op de markt heb ik nog wel wat mooie stoffen gekocht, alleen was het iets duurder dan ik had verwacht omdat de kwaliteit goed is. Alsnog is het eigenlijk niet veel geld, maar 200 cedi klinkt wel veel (± €35). Ik heb onder andere dezelfde stof gekocht als de andere meiden en laat daar een jurk van maken. Op vrijdag op school doen we dan allemaal de jurk aan met dezelfde stof, dus dat is wel leuk! Wanneer ik later weer een keer een weekend naar Cape Coast ga, wil ik daar graag nog wat stoffen kopen, want het is daar goedkoper. Ik kon niet echt lunchen vandaag, want ik eet liever niet van de ‘straat’ en er zijn daar ook zeker geen restaurants of iets dergelijke. De kans is veel groter dat ik een infectie krijg of weer ziek wordt wanneer ik voedsel eet van de markt en van anderen die het op straat verkopen. Ik eet alleen het voedsel bij Grace of bij een ‘restaurant’ waar ik zeker weet dat het goed wordt voorbereid, zoals bij Tom’s Garden. De rest kocht wel soort brood en ik heb één hapje gehad met wel genoeg water. Ach mijn ontbijt was goed gevuld, dus daar kon ik de hele dag wel op teren. In de middag was de rest ook (eindelijk) klaar met hun boodschappen, ik was er eigenlijk al veel eerder klaar mee, en zijn we naar het tro tro ‘station’ gegaan. Jenet en een van de andere meiden moesten nog even ‘snel’ slippers kopen dus daar op gewacht. Dat duurde ook weer erg lang. Toen ze weer terug waren konden we in de tro tro richting Senya Beraku. Eenmaal terug had ik wel wat last van mijn been, omdat je nooit echt comfortabel zit in die tro tro. De rest van de middag rustig aan gedaan, want ik was erg moe van alle indrukken in Kasoa. Ik had nog mijn (laatste) Snickers in de koelkast, dus die heb ik lekker opgegeten. ’s Avonds kregen we wat later eten; gewone rijst met kip en een soort saus. Ik vond het erg lekker en het smaakte net als een gerecht wat ik thuis ook zou eten. Tijdens het eten begon de finale van de Champions League en zaten Grace, haar man, haar zwager (die hier tegenover met haar zus woont), haar dochter Gifty en Gloria allemaal in de huiskamer voor de tv. Ik heb de wedstrijd ook gekeken en heb in de rust even snel gedoucht. Grace was erg fanatiek, want elke keer wanneer er bijna een goal was voor Tottenham riep ze mega hard GOAAAL GOAAAL. Ik vond het wel grappig om te zien en was echt even gezellig. Na de wedstrijd gaan slapen, want zondag ochtend weer vroeg op.

Zondag 2 juni – Dag 28

Mijn wekker ging vanochtend weer op tijd (06:15), omdat ik naar de kerk ging. Grace haar zus, die hier tegenover woont, gaat altijd met haar man op zondag en op woensdag naar de Winner’s Chapel kerk hier vlakbij. Vanochtend ging ik met hun mee naar de kerk. Grace haar zus vertrekt altijd om 07:15 al van huis en we waren daar dus rond 07:30. Het is gewoon in een soort wijkgebouwtje met wat plastic stoelen. Het duurde een tijdje voor het begon en tijdens de dienst kwamen er steeds meer mensen bij. De dienst was afgelopen om 11:00, dus het was best erg lang! Ook weer een bijzondere ervaring. Het bidden in Nederland gaat altijd in stilte, maar hier juist het tegenovergestelde. Met veel lawaai en geklap zeggen/schreeuwen ze van alles en maken ze allemaal bewegingen of lopen rond. De pastor roept dan door de microfoon en loopt druk heen en weer met allemaal bewegingen en begint daarbij steeds harder te schreeuwen. In Nederland zouden ze zeggen ‘Net een stelletje wilden’. Ook worden er liedjes gezongen, met wat instrumenten zoals een drum, en is iedereen op hun eigen plek aan het dansen. Allemaal dus heel anders dan in Nederland en met véél meer lawaai en lichaamsbewegingen (veel expressiever). Maar wel heel leuk en bijzonder om een keer gezien te hebben. Deze zondag was de dag van ‘prayers’ en een andere zondag kan juist het zingen en dansen meer de invulling van de dienst zijn, misschien ga ik dan nog een keer heen om te zien hoe dat is. Eenmaal thuis even bijgekomen van de ochtend en vrij snel daarna hadden we al onze lunch (spaghetti met wat groenten en niet echt een saus). In de middag nog even geslapen en in de zon gezeten, want wil graag wat bruiner worden in mijn gezicht. ’s Avonds brood met omelet gehad, een emmer met water over mij heen gegooid (gedoucht dus) en zo meteen slapen. Vandaag ben ik trouwens precies 4 weken in Ghana. Eerste keer dat ik voor een langere periode van huis ben, in mijn eentje en in een compleet ander (ver) land. Ik ben erg benieuwd naar de komende 8 weken.

Liefs Celine

Week 4 in Ghana

Maandag 27 mei – Dag 23

Het begin van de vierde week vandaag! Grace is vandaag jarig en is 70 jaar geworden. Paula en ik hadden gister een cake gekocht dus die hebben we aan haar gegeven, vond ze echt super leuk! “God bless you”, zei ze. Vanochtend duurde het wat langer voordat het ontbijt klaar was, want Gloria was nog vers brood aan het halen. Ongeveer tegen 08:00 was Gloria terug en hebben we ontbeten; rond deze tijd zijn we anders altijd al bijna op school. Maakt hier toch niet zo veel uit. Rond 08:30 waren we uiteindelijk op school. Vandaag leerden ze tellen. Links op het bord schreef ik de getallen 1 tot en met 6 en rechts tekende ik bijvoorbeeld 3 kopjes, 1 stoel of 2 tafels. Vervolgens moesten zij de goede lijn trekken van het getal naar de het aantal voorwerpen. Eerst heb ik dit weer in een aantal schriftjes getekend en zo konden ze zelf de lijn tekenen, alleen de meeste kinderen snapten het nog niet en het is best moeilijk om ze dit uit te leggen. En dan kijken ze mij met wazige ogen aan van waar heb jij het nou over? Deze week gaan we dit een aantal keer herhalen (zei de lerares tenminste) en hopelijk beginnen ze het dan beter te snappen. Ik zag in de verte al donkere wolken aankomen en hoorde wat onweer en aan het einde van de ochtend begon het dan ook goed te regenen en wat onweer. Het dak is ook niet helemaal waterdicht, dus op sommige plekken moest een emmer neergezet worden. Het was door het weer vrij donker in het lokaal, dus konden we ook niet echt bezig met oefenen. De leraressen zeiden tegen de kinderen dat ze maar moesten gaan slapen. Er ligt een grote mat/kleed in het lokaal dus daar gingen een aantal op liggen te slapen en sommigen gingen gewoon op hun stoeltje zitten te slapen met het hoofd op de tafel. Er is sinds vorige week een nieuw (heel jong) meisje (Minna) en ze loopt vaak een beetje in het rond en praat ook nog niet echt. Toen iedereen ging slapen heb ik haar op schoot gezet en ze lag binnen 5 minuten lekker te slapen. Later verdwenen de donkere wolken en werd het beter weer. Inmiddels was het ook al tijd om terug naar huis te gaan voor de lunch. Ik was om 13:30 weer op school en toen was het ook lunch pauze en heb ik eerst een halfuurtje bij paar jongens gezeten (leraren). Eenmaal weer terug in Nursery 1 hebben we de kinderen omgekleed. Daarna deed ik met een paar kinderen zo’n draai wat je altijd doet als je als stel danst (lastig uit te leggen, maar jullie weten het vast wel). Iedereen wou natuurlijk even de draai doen, dus dat wel leuk. Ze komen ook vaak naar mij toe wanneer hun veter los is, maar vandaag betrapte ik een jongetje die het expres los deed zodat ik zijn veters kon strikken haha. Toen we thuis kwamen was de dochter van Grace (Gifty) er en zij is zwanger van haar eerste kindje en is in september uitgerekend. Verder de avond niks bijzonders gedaan.

Dinsdag 28 mei – Dag 24

Ik was eerst van plan om gister (maandag) middag te gaan wassen, maar vanwege de regen leek mij dat niet zo’n goed plan. Dus heb ik besloten om deze ochtend mijn was weg te werken en na de lunch naar school te gaan. Het is ook beter als je hier ’s ochtends wast, want dan kan het de hele dag drogen en is ’s avonds alles weer droog. Verder maakt het niet uit dat ik een ochtend niet naar school kom, want ik mag allemaal zelf wanneer en hoelang ik naar school ga. Na het ontbijt ben ik dan ook begonnen met wassen (tegen 08:00). Heel gek, maar in Nederland zou ik dit erg vroeg vinden om al ergens mee te beginnen en dat voelt hier totaal niet zo! De vorige keer dat ik ging wassen wou ik het allemaal té snel en té goed doen, maar dat is niet te doen als je alles met de hand wast. Dus ging ik vanochtend gewoon rustig aan doen en dat beviel mij veel beter. Ik ben tenslotte ook totaal niet afhankelijk van een bepaalde tijd en kan er net zo lang overdoen als ik zelf wil. Eerst weer twee bakken met water gevuld en in de eerste bak ook wat waspoeder. Ongeveer 4 stukken kleding in de bak, beetje schoon wrijven en dan in de tweede bak zodat het zeep eruit gaat. Goed uitwringen en op de drooglijn hangen en vervolgens weer 4 nieuwe kledingstukken in de bak. Ik ben ongeveer 2 uur bezig geweest. Daarna nog even met een bezem mijn kamer schoongeveegd en de kamer een beetje opgeruimd. Toen was het tijd om te ‘relaxen’, wat ze hier heel veel doen. Om 12:00 was mijn lunch klaar en na de lunch ben ik naar school gegaan. Ze waren bezig om letters van het alfabet in een zelf gekocht schriftje; ze moesten de stippellijntjes overschrijven zodat ze weten hoe ze de letters schrijven. Ik ben maar even bij paar kindjes gaan zitten. Tegen 13:30 alweer een halfuur lunchpauze (heb nog wat ‘selfies’ gemaakt, want dat vinden ze natuurlijk heel grappig, deze staan ook bij de foto’s op mijn blog) en daarna begonnen we alweer met omkleden. Na het omkleden zijn er nog ongeveer 45 minuten over voordat de kinderen vrij zijn; we doen dan niet zo veel. De kinderen spelen met elkaar en vaak komen er een aantal bij mij. Niet dat we dan veel praten, want ze kunnen nog niet echt goed Engels (logisch want ze zijn nog erg jong) en ze snappen vooral alleen hun eigen taal goed (Twi). Maar een beetje gekke bekken trekken en kietelen vinden ze altijd wel leuk. Onderweg naar huis hadden Paula en ik het idee gekregen om vanille ijs, ananas en bananen te kopen om een soort smoothie/milkshake te maken. Eerst hebben we bij een kraampje 2 kleine ananassen gekocht en 10 kleine bananen voor totaal 5 cedi (minder dan 1 euro). Verderop hebben we 5 zakjes vanille ijs gekocht, ook voor 5 cedi. Lekker goedkoop allemaal! Thuis alles in de blender, dat ging niet helemaal soepel, maar uiteindelijk hadden we een heerlijke smoothie/milkshake. Er kwamen nog wat mensen langs aan het begin van de avond, omdat Grace gister jarig was. Ze komen alleen langs en kletsen met elkaar; er wordt niet speciaal taart/drinken gekocht voor de verjaardag en ze geven ook geen cadeautjes. Wij in Nederland vieren de verjaardagen vaak best uitgebreid in vergelijking met hier. Daarnaast hebben ze (de meeste mensen hier in Senya Beraku) ook niet het geld om zo uitgebreid een verjaardag te vieren. We aten vandaag wat later, maar dat vond ik niet erg want had nog niet zo veel trek. Kip met ‘fried yam’ stond er op het menu, wel lekker! Gedoucht en ’s avonds schrijf ik altijd mijn blog, kijk ik soms een aflevering van een serie op Netflix, lees ik nog een hoofdstuk uit mijn boek of ben ik bezig met een fotoalbum (nog van de vakantie met Mike in Lucca).

Woensdag 29 mei – Dag 24

Afgelopen nacht heb ik best goed geslapen en kon zo nog wel een uurtje langer doorslapen. Maar het was weer tijd om naar school te gaan. Elke keer als ik bijna bij de school ben loop ik langs een ‘huisje (je kunt het bijna geen huis noemen) en daar woont een jongetje van denk ik ongeveer 2 jaar en die roept áltijd als ik langs loop heel schattig “Hello, hello, hello” en als ik dan voorbij hem loop zegt hij “Bye, bye, bye” terwijl hij met zijn mini handjes aan het zwaaien is. Ook wanneer ik naar huis ga voor lunch, terugkom van lunch en weer weg ga van school als iedereen vrij is, roept hij elke keer hetzelfde. Vandaag is het woensdag dus was het vanochtend weer tijd voor ‘worship’. Ook deze keer vond ik het leuk om te zien hoe de kinderen met elkaar allemaal worship liedjes zingen, klinkt zo mooi. Het was ook eer even een momentje dat ik bij mezelf dacht, ben ik nou echt in Afrika en in Ghana? Ergens in een klein plaatsje in Ghana en zien hoe de mensen hier dagelijks leven, wat voor hun heel normaal is. Soms gun ik die kleintjes in mijn klas net zo’n goed leven en toekomstperspectief met de mogelijkheden zoals wij in Nederland hebben, waarbij wij eigenlijk altijd voorzien zijn van onze eerste levensbehoeften en we vaak de mogelijkheden hebben om te bereiken wat we graag willen bereiken. De kinderen en mensen zijn hier echter niet anders gewend dan het leven wat ze hier leiden en zijn ze (hopelijk) hier ook gelukkig in hun eigen omgeving, met hun eigen familie, cultuur en leven. Verder verliep de ochtend net zoals de meeste ochtenden en gingen ze oefenen met de kleine letters van het alfabet. Ik probeer trouwens ook iets strenger te zijn tegen de kinderen door heel duidelijk en wat harder ‘No’ te zeggen of ‘Sit down and write’, volgens mij werkt het wel een beetje. Oh en vandaag zeiden de kinderen waarmee ik ging oefenen een aantal keer ‘spaghetti’ vanwege mijn haar haha! Aan het einde van de ochtend weer naar huis en als lunch kreeg ik Ghanees eten, namelijk een bol met rijst (cream rice) met kip (zo lastig te eten met al dat bot en alles) en een soort dunne saus wat erg pittig was. Niet mijn favoriete gerecht. Grace, haar man, haar dochter Gifty en Gloria aten dit ook als lunch en zij eten dat met de handen; ze pakken een stuk rijst kneden dit een beetje met hun vingers en dippen ze in de saus en eten het zo op. Ik houd het maar gewoon bij een mes en vork in plaats van mijn handen. Eenmaal weer op school was het weer lunchpauze en ben ik bij Paula en paar andere leraressen van onze leeftijd gaan zitten. We hadden het over de zaterdagochtend, want dan ga ik als het goed is met Paula en 4 andere meiden (leraressen) naar Kasoa om allemaal stoffen te kopen. Na de pauze weer de kinderen omkleden en ondertussen werd het buiten erg donker. Op den duur begon het hard te regenen en moesten alle kinderen aan de zijkant van het lokaal op de banken gaan zitten en stil zijn. Af en toe kwam er een oudere broer of zus een van de kinderen ophalen om mee naar huis te nemen (of dragen). Paula en ik hebben nog even gewacht tot de regen bijna voorbij was en toen zijn we naar huis gelopen. Tijdens de rit naar huis moest ik erg goed kijken waar ik liep vanwege de regen, want de grond is daardoor zacht en je kan zo ieder moment uitglijden. Morgen is het Hemelvaartsdag, een christelijke feestdag, en de meeste mensen in Nederland zijn vrij of krijgen meer betaald. Hier moet iedereen gewoon naar school en wordt er niks bijzonders gedaan. Ik had verwacht dat dit anders zou zijn, omdat iedereen hier christelijk is en het geloof ook belangrijk voor hun is. Inmiddels is het nu 20:45 en ga ik over een uurtje al weer slapen.

Donderdag 30 mei – Dag 25

Vannacht ben ik een tijdje wakker geweest, want het ging hier toch tekeer met onweer en mega harde regen. In Nederland zijn het vaak paar felle lichtflitsen met een paar harde knallen en dan is het wel over, maar hier was het een uur lang hele felle lichtflitsen (die ik zelfs zag terwijl ik mijn ogen dicht had) met ontzettende harde knallen/gerommel, alsof het hele huis mee bewoog. Gelukkig later wel weer in slaap gevallen, alleen was ik wel moe vanochtend. Ook aan de ondergrond onderweg naar school zag ik dat het behoorlijk had geregend. Op school waren er wat minder kinderen dan anders, omdat het gister en de hele nacht heeft geregend. Dit was best even fijn, want het was daardoor wat rustiger. In de ochtend gingen we met een van de leraressen en de hele klas naar buiten om verschillende bomen/planten te leren, zoals een mango boom. Al die kleintjes achter de lerares aan en ik aan mijn hand Minna (het meisje dat nog heel jong is, 2 jaar denk ik). Toen we terug waren gingen ze klassikaal het alfabet oefenen en gaf ik Minna eten. Het eten zit vaak in een soort plastic zakje, dan maak je een gat erin en knijp je het eten er zo uit. Duurde wel even want ze nam elke keer mini hapjes. Daarna vroeg de lerares of ik vier bomen wou tekenen en ze noemde een paar soorten op. Ik moest eerst plaatjes op mijn mobiel opzoeken, want anders had ik geen idee hoe ik het moest tekenen. Tijdens het tekenen maakte de lerares een paar foto’s (ook met mijn mobiel). De foto’s staan ook op mijn blog. Uiteindelijk was ik best tevreden met mijn tekeningen van een mango boom, coconut boom, palm boom en plantain boom. De kinderen gingen de soorten bomen weer klassikaal oefenen. Vervolgens heb ik in elk schriftje één van de bomen getekend en na de pauze konden ze allemaal de boom in gaan kleuren. Sommige kwamen naar mij toe om het te laten zien en dan zeggen ze ‘mark, mark’ (beoordelen). Ze hadden allemaal heel goed hun best gedaan en het was leuk om te zien hoe ze de bomen mooi hadden in gekleurd. Daarna ging ik weer naar huis voor lunch en aangezien (bijna) iedereen in Nederland vrij is, heb ik de middag ook vrij genomen. Onderweg nog even video gebeld met Mama zodat ze een beetje konden zie hoe ik van school naar huis loop. Zoals ik al zei had ik niet geweldig geslapen vannacht en heb ik daarom in de middag nog even 2 uurtjes geslapen. Later op de middag nog een ijsje (FanYogo) gehaald bij een kraampje om de hoek met Paula en Nana. Verder de rest van de dag niet zo veel bijzonders gedaan. Helaas heb ik mijn boek alweer bijna uit ? Wat ik trouwens een heel leuk Ghanees liedje vind: Walaahi van Kuami Eugene. Leuk om op te zoeken, hebben jullie een beetje een idee wat voor muziek ze hier draaien. Ik vind nog véél meer liedjes hier leuk!!

Vrijdag 31 mei – Dag 26

Vandaag alweer de laatste schooldag voor deze week en dan is het weekend! Het was vandaag niet echt een bijzondere dag, dus ik denk dat het verhaaltje vrij kort is. Vanochtend kreeg we ‘French toast’; brood met soort ei erin gebakken. Het was warm, vers en erg lekker. Toen ik naar buiten keek was het bewolkt en grijs, dus waarschijnlijk zou het weer gaan regenen. Wanneer het hier ’s ochtends aan het regenen is, gaan de meeste kinderen niet naar school. Als het droog is gaan ze naar school, maar wanneer het voor 11:00/12:00 niet stopt, komen ze de hele dag niet op school. Toen wij eenmaal op school waren, begon het harder te regenen en waren er inderdaad niet veel kinderen, vooral niet van de hogere klassen. In Nursery 1 waren er echter nog best veel kinderen. Eerst heb ik een uurtje bij Paula en Sammy gezeten en een beetje gepraat. Er zou vanmiddag een foto moment plaatsvinden van één bepaalde klas, waarbij de kinderen traditionele Ghanese kledij van hun grootouders dragen. Alleen vanwege het weer ging dit vandaag niet door. Wel jammer, want ik had dit graag willen zien. Hopelijk krijg ik het te zien wanneer het foto moment wel plaatsvindt. In de ochtend gingen de kinderen tekeningen inkleuren in hun eigen gekochte boek, zoals een varken of een bel. Ik heb nog in een aantal schriftjes bomen getekend, zodat ze die ook konden inkleuren. Vanaf de eerste pauze om 10:30 gingen de kinderen spelen en voetballen, want op vrijdag is het een soort creatieve/sport dag. ’s Middags weer terug voor de lunch en daarna weer terug naar school. De meisjes waren aan het dansen en aan het zingen en de jongens van de hogere klassen waren allemaal het voetballen en ik heb hier een tijdje naar gekeken en wat gepraat met D4, een van de leraren (zijn favoriete voetbalclub is Manchester United haha). Ze kijken hier namelijk ook veel naar Engelse voetbal. In de middag was er niet veel te doen op school. Het is wel leuk dat ik de kinderen steeds beter leer kennen (zó verschillend allemaal) en steeds meer namen ken! Verder was het geen mooie dag met betrekking tot het weer, want het grootste deel van de dag heeft het geregend. Ook toen wij naar huis liepen regende het en daarbij moesten we weer goed kijken waar we liepen, zodat we niet uitgleden. Hopelijk wordt het dit weekend beter weer, met zon! Thuis heb ik nog een lekker stukje chocola gehad (leek op een Twix), want dit had ik gekocht in de Westhill Mall. Hier in Senya Beraku verkopen ze namelijk geen chocola of iets dergelijke. Heb nu nog 1 Snickers te goed!  ’s Avonds kregen we vis met ‘fried yam’ (is volgens mij soort zoete aardappel, maar wel anders dan wij eten). Op dit moment heb ik mijn zaklamp weer aan in mijn kamer, omdat de elektriciteit weer uit is. Gelukkig was het geen warme dag vandaag, waardoor het nu ook niet zo warm is op mijn kamer. Ik las trouwens dat het dit weekend mooi weer wordt in Nederland, dus voor iedereen een fijn weekend gewenst :)

Liefs Celine

De derde week + weekend (Cape Coast) in Ghana!

Allereerst bedankt voor de lieve reacties onder mijn berichten! Ik lees de reacties elke keer weer met veel plezier.

Dinsdag 21 mei – Dag 17

Vandaag nog een dagje thuis gebleven om helemaal uit te zieken. Vanochtend voelde ik mij al stukken beter, alleen merkte ik dat ik nog wel een lage weerstand had. Dus rustig aan gedaan en kreeg er gelukkig 1,5 broodje doorheen. Had nog even met Grace gepraat over welke vrijwilligers er nog meer komen. Ze vertelde dat (waarschijnlijk) 11 juni één vrijwilligster komt en ook een familie met twee kinderen uit Nederland. Ik ben erg benieuwd. Dan zou ik tijdelijk bij Paula op de kamer komen te slapen (alleen Paula is er ’s avonds en ’s nachts toch bijna nooit, want die is dan bij haar vriend). De hele middag is trouwens de elektriciteit uit geweest, van ongeveer 12:00 tot 18:00, dus dat was wel lang en daardoor erg warm. Ik ben om 14:00 mijn kleren gaan wassen, alleen dit was nog best veel en dat merkte ik ook wel met betrekking tot mijn energie level. Daarna dus weer even niks gedaan en even geslapen. Vanavond niet echt veel gegeten, want heb nog niet zo veel eetlust. Vanavond vroeg op bed, want morgen ga ik weer naar school! Dan zijn de dagen ook weer wat meer gevuld en beleef ik hopelijk weer wat meer.

Woensdag 22 mei – Dag 18 

Vandaag weer naar school, dus vroeg uit de veren! Ik merkte nog wel dat ik wat verkouden was, maar dat is niet zo erg. Ik liep vanochtend om 07:45 al met de felle zon schijnend in mijn gezicht naar school. En dan met al die verschillende geuren die ik onderweg ruik, niet echt fijne geuren om zo vroeg al te ruiken. Ik kan ook lastig omschrijven hoe het ruikt, wel ruik ik vaak een vuurgeur want dan zijn ze denk ik eten aan het klaarmaken. Toen ik aankwam op school zeiden de twee leraressen van Nursery 1 direct al dat ze mij gemist hadden, en de kinderen trouwens ook. Toch wel leuk om te horen, de leraressen wouden zelfs die dag langskomen als ik nog ziek thuis was. Ik heb de ochtend wel rustig aan gedaan, want merkte dat alles nog best veel energie kostte. Op het begin van de woensdag ochtend is altijd ‘worship’. De woensdag is hier namelijk een belangrijke dag in Ghana, een soort zondag. Alle kinderen van de lage klassen gingen naar buiten in rijen per klas. De pastoor van de school zei van alles door de handluidspreker en de kinderen zeiden dit na, ook hebben ze ‘worship’ liedjes gezongen. Leuk om weer te zien. Daarna werden alle kinderen opgenoemd waarvan de ouder(s) de verplichte bijdrage hebben betaald en die mochten terug naar de klas. Het is namelijk een privé school en geen overheidsschool, waardoor de ouder(s) een bijdrage moeten betalen. De kinderen waarvan de ouder(s) de bijdrage nog niet hebben betaald werden op dat moment terug naar huis gestuurd. Ook weer een groot verschil met hoe het in Nederland zou gaan. De bijdragen van de ouder(s) is belangrijk voor de school, aangezien hier ook voor een groot deel de salarissen van de leraren van worden betaald. Er waren dus nu een stuk minder kinderen in de klas, maar zijn op den duur wel begonnen met het oefenen van de letters in hun schriftje. Ik schreef eerst weer een letter op, in dit geval de ‘e’ en de ‘m’, en de kinderen schrijven het eronder. Grappig om te zien, sommige kinderen schrijven bij de ‘m’ de ‘w’ of een 3. Dus probeer ik soms samen met het kind de letter goed te schrijven, dit lukt mij niet altijd want dan zijn ze weer druk bezig met andere kinderen of de kleur van hun potlood. Wanneer het ze wel lukt of wanneer ze natuurlijk goed hun best doen, geef ik ze een groot compliment met een high five, daar krijg ik dan gelukkig een glimlach voor terug. Ik heb namelijk het idee dat ze van hun eigen leraressen niet echt complimenten krijgen, dus denk ik dat het goed voor ze is dat ze dat wel eens krijgen! Om 11:50 ben ik terug naar huis gelopen (in de brandende zon weer) voor de lunch en ben de middag thuis gebleven. ’s Middags nog eventjes geslapen. Met het avond eten kwam de zoon van Grace langs, Albert. Hij vertelde dat hij niet aankomend weekend, maar dat weekend daarop met ons wel naar Kokrobite Beach wil voor een Reggae avond, daar zijn ook veel andere vrijwilligers. Misschien dat we dat wel gaan doen. Albert is ook eigenaar van Mum’s Care, dat is een weeshuis waar ook vrijwilligers werken.

Donderdag 23 mei – Dag 19

Vannacht voor de eerste keer de hele nacht doorgeslapen, ging ook wel iets later slapen namelijk rond 22:15. Voor in Nederland, en voor mijn doen, eigenlijk heel erg vroeg! Op school weer begonnen met het omkleden van de kinderen en toen we daar klaar mee waren, kwam ‘Madame Suzie’ van KG1 (Kindergarten 1) langs om te vertellen dat de lerares van Nursery 2 niet was gekomen (tja dat gebeurt hier ook wel eens). Dus vroegen ze of ik het vandaag niet even kon overnemen. Ik zei dat ik het wel wou proberen, alleen had helemaal geen plan voor het lesgeven. Ik begon maar met klassikaal de nummers 1 tot en met 5 en hoe je dit het uitschrijft. Later nog plaatjes besproken, die al op het bord stonden, zodat ze het plaatje kunnen linken aan het woord. Maar na dit gedaan te hebben, had ik geen inspiratie meer en werd het ook al snel chaos. En luisteren naar mij? Nee dat helaas niet. Zodra de lerares uit Nursery 1 kwam gaan ze snel zitten, want ze weten heel goed dat zij ze gewoon een paar tikken met de stok uitdeelt. Daarna heb ik samen met een beetje het ‘volwassen’ meisje uit de klas hun schriftjes opgehaald uit het lokaal van Nursery 1, die daar allemaal in grote dozen liggen. Toen heb ik zelf eerst weer de nummers 1 tot en met 12 opgeschreven en hoe je dit uitschrijft. Zoals: 1 ONE, 2 TWO, 3 THREE, 4 FOUR en 5 FIVE etc. Vervolgens schrijven ze het zelf eronder om te oefenen. Ik vond het niet erg dat het op den duur 10:30 was en het tijd was voor pauze. Ik heb toen aan de lerares van Nursery 1 aangegeven dat het niet zo goed werkt als ik alleen voor een klas sta en ik het lastig vind om les te geven. Na de pauze zijn vervolgens alle kinderen van Nursery 2 (ongeveer 20) naar Nursery 1 gegaan en dat was écht volle bak. Toen elk kind goed en wel op hun stoeltje zat heb ik 6 tekeningen gemaakt op het bord met de betekenis ervan (hand, bel, fles, insect, klok en ijswater) en werd dit klassikaal besproken. Daarna was het tijd om naar huis te gaan voor de lunch. Sammy, die een beetje de aansturing is op school en ook vooral voor de vrijwilligers, vroeg nog of alles goed ging en of er nog problemen zijn of dingen die ik graag wou bespreken. Ik had niet echt iets belangrijks om te melden, ik vertelde alleen dat ik niet zo creatief ben en lastig vind om zelf lessen of iets dergelijke voor te bereiden, maar dat ik daarom elke keer aan de leraressen vraag wat ik kan doen. Over een paar week ga ik ook met Sammy overleggen over de donaties. Dan kan ik van hem horen wat zijn ideeën zijn voor de donaties, zodat het op goede manier besteedt wordt. Ik houd zelf ook elke keer mijn ogen open om te zien waar ik het aan uit kan geven. Maar dat komt later nog wel. Paula was ook naar huis gegaan aan het einde van de ochtend, dus konden we om 13:00 samen weer terug naar de school lopen. Inmiddels waren ze in de klas al druk bezig om de lunch uit te delen (plastic zakje met rijst en soort vlees, wat ze uit het zakje eten en wanneer ze klaar zijn het zakje naar buiten gooien, want afval gooien ze hier vaak gewoon op straat). De kinderen van Nursery 2 waren weer naar hun eigen lokaal gestuurd, omdat het té warm was om met z’n allen in één lokaal te zitten. Het lokaal van Nursery 1 zit trouwens naast de toilet ’barakken’ van de kinderen en als de wind dan richting het lokaal staat, krijg ik nog net geen kokhals neigingen van de mega vieze pislucht haha. Na de pauze weer een deel van de kinderen gewassen en omgekleed. Als ik ze omkleed, zitten ze vaak aan mijn haar want dan vinden ze natuurlijk bijzonder. Hier hebben alle meisjes óf een kort kapsel, zoals de jongens, óf in soort vlechten/dreadlocks. Ik denk onder andere door de warmte en/of omdat de verzorging van het haar hier lastiger is wanneer het langer is. Na het omkleden ging de lerares allemaal verschillende (Ghanese) liedjes zingen en zongen de kinderen allemaal mee met uitbeeldingen of dansjes. Heel leuk om te zien, ook hoe iedereen (zelfs de allerkleinsten) druk mee doen! Na schooltijd weer met de leraressen en een paar kinderen mee naar huis gelopen. Thuis nog even met Paula wat internet/bel tegoed gekocht, want dat gaat best snel op, aangezien ik ook films/series download en aan het videobellen ben met mijn ouders en Emiel of Mike. Morgen een dagje tot 11:00 naar school en dan gaan Paula en ik naar Cape Coast tot en met zondag (plannen zijn inderdaad alweer gewijzigd voor het weekend).

Vrijdag 24 mei – Dag 20

Vandaag was op school weer de ‘creatieve dag’ dus nam ik mijn JBL boxje weer mee naar school. Als ik aankom op school komen de kindjes van mijn klas, die mij al aan zien komen lopen, naar mij toe rennen en willen ze allemaal samen naar de klas lopen hand in hand. Toen de meeste kinderen waren omgekleed, de waterflesjes op tafel stonden en de etensbakjes tegen de muur in het raam worden gezet, ging de lerares (rijm) liedjes zingen en de kinderen deden weer mee. Ook vandaag was de lerares van Nursery 2 er niet dus zaten de kinderen van deze klas ook in Nursery 1. Op den duur stuurde de lerares de kinderen naar buiten om te spelen en nam ik het boxje mee naar buiten. Weer een aantal keer ‘The wheels of the bus’ gedaan, wat ze nu steeds beter kennen en leuk vinden. Ook de ‘Macarena’ vinden ze erg leuk om te doen. Op het einde nog het ABC lied en wéér paar keer ‘The wheels of the bus’ en de ‘Cha Cha Slide’, daarna maar even gestopt. De kinderen gingen spelen en na een tijdje niks te hebben gedaan (wat hier heel normaal is) weer tijd voor de ontbijt pauze. Deze keer ging ik om 11:00 al van school, zodat ik mijn tas vóór de lunch kon inpakken en we na de lunch direct weg konden naar Cape Coast. Het eten begint mij trouwens ook weer steeds beter te smaken, want afgelopen week was ik (doordat ik ziek was denk ik) mijn eetlust even volledig kwijt, wat voor mij ook erg uitzonderlijk is haha. Mijn tas zat propvol, onder andere door de dikke badhanddoek en mijn boek, maar ik kon er gelukkig alles in kwijt wat ik nodig had voor het weekend. Eerst een klein stukje lopen naar de weg zodat we vanaf daar een taxi konden pakken naar Akoti. We waren nét weg en toen kwam ik er (gelukkig nog op tijd) achter dat ik mijn pinpas was vergeten, want die zat in mijn andere portemonnee. En ik had écht mijn pinpas nodig, aangezien ik geld moest pinnen in Cape Coast. Eenmaal weer onderweg en aangekomen in Akoti, namen we de tro tro naar Cape Coast. Dit was best een lange rit; ik denk dat we wel 2 uur in de tro tro hebben gezeten en op den duur zat ik ook niet zo comfortabel meer, maaaar toch even doorzetten en uiteindelijk kwamen we aan in Cape Coast. We zijn eerst gaan inchecken in Oasis Beach Resort en we sliepen in een soort grote hut voor 10 personen, gelukkig was er de eerste nacht maar 1 persoon die er ook sliep (2e nacht ook maar 3 anderen). Het zijn allemaal stapelbedden en ik wou eerst boven Paula slapen, alleen ik klom in dat bed en ik had echt het gevoel dat het bed zo uit elkaar kon vallen, het bewoog en kraakte namelijk aan alle kanten. Dus ben ik toch maar in een ander bed gegaan waar ik onder kon slapen. Ook hingen er klamboes over het bed, wat wel fijn is! Eerst hebben we geld gepind en door de straat gelopen met allemaal weer mensen die buiten van alles verkopen. Kinderen vragen hier wel meer om geld dan in Senya, misschien omdat hier vaker blanken/toeristen komen die hun wel eens wat geeft. Nadat we geld hebben gepind zijn we naar Cape Coast Castle gegaan. Dit is in de tijd van de slavernij van de Britten geweest en hebben de Britten hier slaven gevangen gehouden voordat ze op het schip gingen naar Amerika om te werken. Ze verbleven hier vaak van 2 week tot soms 3 maand. Indrukwekkend om te zien, want we hebben ook de ondergrondse ruimtes gezien waar ze maar liefst 200 slaven per ruimte (mannen apart en vrouwen met kinderen apart) gevangen hielden, met 2 kleine mini openingen als raampjes en 4 emmers in elke hoek voor de ontlasting (wat natuurlijk véél te weinig is). Op zo’n moment vraag ik mij altijd af hoe het bestaat dat mensen tot zo iets afschuwelijks in staat zijn geweest. Bijzonder dat op zo’n mooie plek aan zee op het strand 200 jaar geleden zulke dingen zijn gebeurd. Ik ga misschien later nog naar Elmina Castle en hier werden ook slaven gevangen gehouden, alleen was dat in die tijd van de Nederlanders. Bij de Castle, waren een aantal Afrikaanse rasta mannen op drums muziek aan het maken zoals liedjes van Bob Marley. Leuk om te zien. Eenmaal weer terug in Oasis, hebben we heerlijk gedoucht (een échte douche en niet met een emmer) en daarna gegeten bij Oasis. Een lekkere Westerse burger met frietjes en een cocktail! We zaten heerlijk op het terras aan het strand met uitzicht op de zee. Na het eten nog een tijdje bij de bar gezeten met wat drankjes en nog kort met een Nederlandse jongen gepraat die hier werkt aan een soort project, hij reist vaak op en neer van Ghana naar Nederland en komt vaak bij Oasis. Het was niet echt druk deze avond, dus zijn we op den duur naar de hut gegaan en gaan slapen. Soms zijn er erg veel andere vrijwilligers, want het is een plek waar vrijwilligers of andere mensen uit andere landen (Europa/China) graag komen. Je ziet er dan ook veel blanke mensen in vergelijking met andere plekken hier.

Zaterdag 25 mei – Dag 21

Vanochtend weer gedoucht en het leuke is dat de douche buiten is, dus als je naar boven kijkt zie je de grote palmbomen met de hangende kokosnoten. Er zijn hier aan het strand ook mega veel palmbomen met allemaal kokosnoten. Na het douchen lekker ontbeten met een smoothie en rond 11:00 zijn we samen met nog een Nederlands meisje Romy, die al 6 maand in Cape Coast verblijft naar het zwembad gegaan. We zouden eerst naar een zwembad in Elmina met een heel mooi uitzicht, alleen onderweg in de taxi kwamen we erachter dat de enige weg wat daarnaar toe gaat afgesloten was voor de hele dag. Gelukkig wist Romy nog een ander zwembad. Dus moesten we omkeren en richting het andere zwembad. Alleen de taxi chauffeur probeerde de hele tijd achteruit te rijden en er kwam een lawaai uit de auto, maar de auto ging nog geen centimeter naar achter. Vervolgens vertelt de chauffeur dat de auto eigenlijk helemaal niet achteruit kan rijden!! Zo hilarisch, in Nederland zou dit écht niet kunnen maar in Ghana kan het allemaal wel. De chauffeur riep een aantal jongens erbij zodat zij de auto naar achteren konden duwen en de taxi vervolgens kon keren. Onderweg zagen we nog allemaal mensen in zwart en rood gekleed, dat betekent dat er iemand is overleden (in dit geval een vrouw van 35) en het weekend van vrijdag tot en met zondag het afscheid is. Na een tijdje rijden kwamen we aan bij het zwembad dat bij een hotel hoort en echt aan zee lag. Heerlijk om even een dagje te zwemmen en zonnen in een zwembad. De zon was trouwens erg fel en ik werd al best snel rood (terwijl ik mij al 2 keer had ingesmeerd met factor 50). Om 16:30 weer de taxi terug naar Oasis. Paula en ik wouden in Cape Coast nog even kijken of het winkeltje open was waar allemaal mooie stoffen te koop zijn. Ik wil namelijk nog graag een jurk en een tas laten maken met een mooie gekleurde stof van hier, lijkt mij erg leuk om te hebben. Alleen helaas was het winkeltje dicht, hopelijk is het de volgende keer dat ik in Cape Coast kom open. Wel hebben we bij een ander leuk “winkeltje” (kraampje buiten) wat enkelbandjes gekocht. Terug in Oasis een douche genomen en daarna weer gegeten op het terras aan het strand. Ook deze avond weer een tijde aan de bar gezeten met wat drankjes (en een Baileys shotje, wat nog best lekker was). Er liep ook nog een man rond met een slang om zijn nek, beetje gek. Later op de avond weer gaan slapen.

Zondag 26 mei – Dag 22

Vandaag wou ik beginnen met een douche, alleen kwamen we er achter dat er geen water was. Net nu ik deze ochtend even grondig mijn haar wou wassen met shampoo en conditioner. Eerst maar lekker ontbeten en gelukkig was er daarna weer water. Dus even uitgebreid gedoucht, aangezien ik mij de komende weken weer met een emmer moet douchen. Na het douchen alle spullen weer ingepakt en een stukje gelopen naar een plek waar busjes staan die richting Accra rijden. Onderweg zag ik in een keer een grote groep mensen schreeuwen en rennen, en er kwamen steeds meer mensen op af. Bleek dus dat er iemand was die geprobeerd heeft om iets te stelen. Alle spullen en eten ligt ook allemaal voor het grijpen, alleen wanneer iemand probeert te stelen komen er allemaal mensen op af en wanneer ze de dader hebben wordt die meegesleurd, krijgt wat meppen en wordt overgeleverd aan de politie. Leek wel even of ik weer 300 jaar terug in de tijd was. Nu snap ik ook waarom ik bijna politie zie; die mensen beschermen elkaar op deze manier. Eenmaal aangekomen bij het vertrekpunt van de busjes, die de luxe hebben dat ze voorzien zijn me airco, konden we direct in een busje die al vrij snel vertrok. Wel even lekker om in zo´n busje met airco te reizen voor 2 uur in plaats van in een tro tro. We zijn uitgestapt bij de Westhill Mall, omdat we nog wat boodschapjes hadden, geld wouden pinnen en een cake wouden kopen voor Grace. Grace wordt morgen namelijk 70 jaar! Ook hebben we daar geluncht. Alweer een burger, dus niet echt gezond weekend met betrekking tot het eten, maar wel even fijn om wat anders te eten dan alleen het Ghanese voedsel. Daarna weer naar huis; eerst weer rennend over de drukke weg waar de auto’s best hard rijden. Nadat we dit overleefd hadden konden we in een tro tro richting Akoti. Eenmaal in Akoti weer de taxi naar Senya en aan het einde van de middag waren we weer thuis. Ik heb mijn tas uitgepakt en verder niet zo veel meer gedaan. Na het avond eten nog even met mijn ouders en Mike video gebeld om te vertellen over het weekend. Zo weer slapen want morgen is het weer tijd om naar school te gaan.