Mijn avontuur naar Ghana!

Weekend 9

Zaterdag 6 juli – Dag 62

Vanochtend gingen we met Albert, de zoon van Grace, naar zijn weeshuis ‘Spirrow’. Zijn auto was weer net zoals de meeste auto’s hier en we zaten er totaal met 8(!) mensen in; Albert, Nana, Paula, de familie en ik. Na dik 10 minuten rijden kwamen we daar aan. De kinderen kwamen direct naar ons toe. In totaal wonen er op dit moment 17 kinderen. Het weeshuis vond ik er erg armoedig uit zien; de toilet was gewoon een paar muurtjes van steen, de “keuken” was buiten (met alleen wat pannetjes etc.) en eten doen ze ook buiten aan een houten tafel.  Verder was er een jongens en een meisjes kamer, maar dat was ook best heel klein en er stonden paar houten stapelbedden en de rest slaapt op een matje op de grond. Ondanks deze omstandigheden waren de kinderen erg vrolijk. Een weeshuis bij ons betekent vaak dat beide ouders overleden zijn, maar hier betekent het vaak dat de ouders ontzettend arm zijn, meerdere kinderen hebben en daar niet voor kunnen zorgen. Of dat de vader niet meer in beeld is en de moeder hard moet werken om een beetje geld te verdienen en daardoor niet voor haar kind kan zorgen. Louise uit Zweden is een vrijwilliger die bij het weeshuis werkt, zij betekent veel voor weeshuis en zorgt vaak ook voor een financiële steun vanuit Zweden. Het weeshuis bestaat namelijk alleen uit donaties en giften. Louise heeft ons over het weeshuis verteld en de kamers laten zien, later zette ze wat muziek op en begonnen een aantal kinderen Afrikaans te dansen. Leuk om te zien hoeveel plezier ze hebben wanneer ze dansen. Wel waren ze erg aanhalig (niet op een vervelende manier), misschien komt dit toch door hun achtergrond en omstandigheden. Doordat het weeshuis afhankelijk is van donaties en dit hard nodig heeft, heb ik besloten om van de totaal €835 aan donaties (nogmaals bedankt iedereen!!!) €135 te besteden aan het weeshuis. Ik heb met Louise overlegd wat ze nu vooral nodig hebben. Op dit moment is er genoeg aan voedsel, omdat Louise dit met haar geld heeft gekocht. Maar de kinderen hebben vaak maar een setje ondergoed of sokken, dus ik wil graag ondergoed, sokken en eventueel wat kleren voor ze kopen. Verder gaan alle kinderen in het weeshuis (verplicht) naar een overheidsschool (gratis), omdat educatie het belangrijkste hier voor een kind is. Alleen hebben de kinderen géén rugtas, dus wil ik graag voor elk kind een rugtasje kopen met eventueel schriftjes en pennen. Ik denk dat ik daar de kinderen (hopelijk) erg blij mee kan maken. In het weeshuis werkt ook een meisje van 20 jaar met een zoontje van 5 maand. Ze kan niet meer naar huis want haar vader is priester en haar familie accepteert haar nu niet meer. Na het bezoekje aan het weeshuis zijn we met Albert naar de locatie gegaan waar het nieuwe weeshuis komt, midden in een groot veld met veel groen. Er staat een gebouw, maar het is nog lang niet af. Het probleem is dat ze op dit moment het weeshuis waar ze nu in leven huren en er uit moeten; ze moeten binnen 20 dagen in het nieuwe weeshuis. De foto’s van het huidige weeshuis en het gebouw wat het nieuwe weeshuis wordt staat tussen mijn foto’s op de blog. Daarna zijn we naar huis gegaan om te lunchen: plantain met bonen (erg lekker). Na de lunch kwam Sammy (helemaal netjes in het wit) ons halen en zijn we met Paula, Rik en Lene naar een bruiloft gegaan. Eerst met een soort tuk tuk taxi daarnaar toe gegaan. De bruiloft was echt mega, 200 mensen en ze zagen er allemaal zó mooi, netjes en verzorgd uit. De vrouwen hebben prachtige lange jurken aan (veel wit) met allerlei kleuren en hebben het haar perfect zitten. We hebben de bruid en de bruidegom gezien en een moment waarbij iedereen dansend langs het bruidspaar liep. Daarna ging het bruidspaar met naaste familie dansen. Vervolgens zijn wij met het schoolbusje van de directeur van onze school (die ook aanwezig was en de vader van Sammy is) naar Tom’s Garden gegaan want daar kwamen alle mensen naar toe om een drankje etc. te doen. Daar moesten we even wachten op Sammy en ondertussen konden we alle mensen goed bekijken hoe ze eruit zagen.  Toen Sammy terug kwam heeft hij een plekje voor ons opgezocht midden (!) tussen alle mensen. Daar hebben we een tijdje moeten wachten en toen kwam het bruidspaar eindelijk (dansend) eraan. Een echte belevenis om dit te zien. Een bruiloft is niet altijd zo groot en uitgebreid als dit, maar het is wel erg leuk om te zien. Het is vooral leuk omdat mensen zo prachtig gekleed zijn en veel dansen/zingen. Daarna thuis niet zo veel meer gedaan, alleen avond gegeten en gedoucht. En de hele avond was de elektriciteit uit   

Zondag 7 juli – Dag 63

Vanochtend zou ik eerst naar de kerk met de familie en Sammy, alleen Sammy kwam wat later dan verwacht (pas tegen 11:00) en ik had met Paula afgesproken om naar Westhill te gaan. Dus ben ik uiteindelijk niet meer naar de kerk gegaan. Misschien ga ik volgende week nog een keer met Grace haar zus naar de kerk. Om 11:30 ben ik met Paula naar Westhill gegaan; eerst met de taxi naar Akoti en toen met de Tro Tro naar Westhill. Daar hebben we eerst gepind en toen geluncht; kipburger met frietjes. Daarna zijn we naar de supermarkt gegaan, om zoals altijd chocola te kopen. Verder hadden we niet echt boodschappen en zijn we in de middag weer terug gegaan. Eerst met de Tro Tro naar Kasoa en vanaf daar in een Tro Tro naar Senya. De Tro Tro van Senya was kleiner en bij elke heuvel schoten we een heel stuk de lucht in. Het voelde echt net alsof we in een achtbaan zaten. Paula en ik moesten zo lachen en de anderen in de Tro Tro moesten weer lachen omdat wij het zo grappig vonden. Paula en ik hebben beide onze hoofden gestoten tegen het dak en het raam. Later kregen de mensen in de Tro Tro nog ruzie (geen idee waarover), maar ik vond het wel grappig om te zien. ’s Avonds ging de elektriciteit weer een tijdje uit, maar toen het weer aan ging was iedereen blij. We zaten met Grace, Gloria, Nana en de familie in de huiskamer te spelen met een strandbal. Nana vond dit natuurlijk helemaal geweldig.

Reacties

Reacties

Janny

Komt allemaal heel leuk en gezellig over, fijn dat er toch van alles een beetje te beleven is en dat je de specifieke cultuur mee maakt, ook het minder mooie zo n weeshuis en de arme weeskinderen, maar een bruiloft natuurlijk erg leuk om te zien. Geniet er nog van en over 3 weekjes gaan we je weer verwelkomen :) Liefs en Groetjes

Meta

Mooi verhaal weer. Leuk dat je geld gaat gebruiken voor het weeshuis!

Jose

Nou dat maakt wel indruk Celine om te zien hoe die kinderen daar leven in het weeshuis! Mooi dat je daar ook aan doneert, kunnen ze zeker gebruiken!

Petra

Hey Céline lijkt mij ook heel moeilijk om die kindertjes in dat weeshuis te zien en dat ze dan ook nog zo weinig hebben he..Wat goed dat jij een deel van jouw donatie aan hun gaat besteden,, Het zal daar heel goed terechtkomen..Wat fijn dat je zo op deze manier iets voor hun kunt betekenen he.Fijne week en succes..Liefs van ons.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!